Aardbeving en de hoogte

zondag 28 februari 2010

AARDBEVING!

Met ontzetting hebben wij TV-beelden gezien van de aardbeving in Chili. Over die brug in Santiago hebben we gereden. In Concepcion zijn we geweest!! Ook in Salta, waar we nu zijn, hebben ze de schokken gevoeld. Wijzelf hebben er niets van gemerkt en hoorden pas in Salta, wat er gebeurd was. Wel hebben we op Ruta 33 van Cachi naar Salta reusachtige rotsblokken op de weg gehad. Achteraf hebben we veel geluk gehad. Toen we begonnen aan deze weg, passeerde ons een vrachtwagen, die deze rotsblokken NOOIT had kunnen passeren. Die moeten dus daarna gevallen zijn!!


De website van afgelopen week:


TE HOOG GEGREPEN


Na een niet al te ingewikkelde reparatie doet onze auto het weer en het lijkt erop dat hij het blijft doen. We rijden naar Purmamarca waar zich op het gebergte een soort regenboog aftekent, werkelijk schitterend. Het dorpje maakt er handig gebruik van. Het is erg toeristisch met eigenlijk alleen maar hostels, restaurants en de markt met volkskunst. We rijden verder naar Tilcara, veel minder toeristisch maar zeker zo mooi.


CARNAVAL IN TILCARA

De camping hier ligt dichtbij het centrum en we gaan het stadje verkennen. En er is carnaval!
Er lopen vele duivels door de straten in prachtige kostuums met spiegels en horens, vooraf gegaan door vaandeldragers en muziekspelers. Vanaf een terras zien we ze verschillende keren voorbijkomen, waarbij opvalt dat de muziek steeds hetzelfde blijft. De kolonne erachter wordt steeds groter met klappende mensen en watergooiers.

Aan het eind van de middag krijgen we hevig onweer en vallen er een aantal tropische regenbuien. De camping staat vol water en veel mensen zijn driftig in de weer met goten graven en sommigen stellen hun tent maar in een overdekte ruimte op. Maar rond een uur of 10, 11 kan het feest weer beginnen. Overal wordt feest gevierd en de stemming zit er goed in. Het carnavallen gaat echter door tot de volgende morgen half acht. En dan kunnen we het echt niet meer waarderen...

Dit feest gaat ook zondag nog door en dus gaan we de oude ommuurde stad bekijken. Erg interessant en ook met een prachtig uitzicht naar alle kanten. Vervolgens gaan we met de auto naar de Gargantua del Diablo. Na 8 km very rough road langs diepe ravijnen met hele nauwe haarspeldbochten kijken we in een onmetelijk ravijn. Er loopt een gevaarlijk pad en een jonge gids gaat ons voor, die als een jonge berggeit naar beneden dartelt. Maar de bedoeling is om af te dalen en met een uur of 2-3 klimmen en wandelen bij een waterval uit te komen. Het eerste stuk viel ons niet mee (we zitten inmiddels op 2800 meter) en we keren om. Jammer, maar we hebben inmiddels ook al heel wat watervallen gezien.

Ooit waren in het museum van Tilcara ook mummies te zien van kinderen die aan de godin werden gegeven. Hier ging het om kinderen die in afgesloten grotten waren gevonden. Inmiddels zijn ze herbegraven. Mijn gedachten gaan uit naar de ouders; waren ze trots dat hun kind was uitverkoren of waren ze gek van angst? Je moet ieders geloof respecteren, maar toch..


RICHTING IRUYA

Iruya is een Indiaans dorp, alleen maar te bereiken via een moeilijk begaanbare weg. En Ronald houdt wel van een uitdaging. In het begin viel het wel mee, maar na vele kilometers begon ik me steeds beroerder te voelen. Pas toen we een bord tegenkwamen met de tekst : hoogte 4000 meter ging het me dagen. Ik had last van hoogteziekte!

Gelukkig ligt Iruya in een dal en we waren al ver over de helft, dus we reden verder. Tot we op een gegeven moment bij een verzameling huizen kwamen, waarvan de bevolking ons verzekerde, dat Iruya (nog maar 5 km) absoluut onbereikbaar was door de hevige regenval van de laatste dagen. Daar sta je dan met je goede gedrag! We moesten dus het hele stuk weer terug en... wéér stijgen naar min. 4000 meter.

Op de terugweg stonden 2 mensen te liften die we mee naar Iturbe hebben genomen, het dichtstbijzijnde plaatsje. Beiden stonden op een bus te wachten, die toch ook niet kon komen. In Iturbe (3300 meter) ging het ietsje beter al heeft het carnaval daar ons weer uit de slaap gehouden. De volgende morgen gaan we eerst terug naar Humahuaca dat op rond de 3000 meter ligt. Langzaam gaat het wat beter met me. Volgens het handboek EHBO moet je steeds acclimatiseren na 300 meter stijging. Dat zien we met de bergpassen van rond 5000 meter niet lukken. Het plan moet om. Ronald is heftig teleurgesteld, want hij had zich van deze route veel voorgesteld. Ik vind het heel vervelend, maar ik kan er waarachtig toch ook niets aan doen.


JUJUY VERSUS SALTA

De verschillen tussen deze provincies zijn gigantisch. De bevolking van Jujuy sluit in feite meer aan op Bolivia dan Argentinië. De bevolking is kleurrijker, veel hoeden, poncho’s, kinderen in draagdoek etc. Ze zijn ook veel afstandelijker. Er zijn veel bedelende kinderen op blote voeten, die om eten vragen en mannen die om drank roepen. Veel kinderen gaan niet naar school. Ze leven in hutten, tenten en soms zelfs in grotten, vaak ook erg afgelegen en leven daar van hun vee en wat het land opbrengt.

In Humahuaca komen we ook veel backpackers tegen die zich helemaal met de Incacultuur hebben geïdentificeerd. Ze lopen in poncho’s, op slippers, kauwen cocabladeren en roken marihuana, en hebben diepzinnige gesprekken tot diep in de nacht. Zelf heb ik een alpacatrui gekocht die heerlijk aanvoelt en goed van pas komt met de koude avonden en ik drink cocathee tegen hoogteziekte. Zou het besmettellijk zijn?

Op de markt koop ik groente en fruit dat er prima uitziet, terwijl Ronald op zoek gaat naar een stukje vlees. Hij komt kokhalzend weer terug en vlucht naar buiten. Als ik die kraam zie, snap ik het ook. Vlees overdekt met vliegen, wordt afgezaagd met een handzaag! En het stinkt er, niet te kort. Ronald zegt dat hij vegetariër wordt. Dat zal niet meevallen hier. Maar ’s avonds eten we maar een tonijnsalade.


SALINAS GRANDES

Een enorme zoutvlakte, waarop zelfs een restaurant en hotel gebouwd wordt van zoutblokken.
Er dwars doorheen loopt een weg naar de grens met Chili. Er worden zoutblokjes verkocht en andere souvenirs. We rijden er een paar keer overheen en gaan in de buurt overnachten. We hebben net de barbecue aangestoken, als we in de verte gerommel horen. Het onweer is een geweldig spektakel. De bliksem wordt blauw weerkaatst op de zoutvlakte. Binnen de kortste keren trekt de wind aan en dan gaat het regenen. We barbecuen binnen verder. Niet ons beste idee, want hierdoor is er natuurlijk nog minder zuurstof. ’s Avonds hebben we allebei hoofdpijn. Maar we slapen goed en worden wakker tussen de lama’s.


CACHI

Via een prachtige route door ditmaal groene bergen met een rode rivier, rijden we in de stromende regen naar Cachi. We moeten verschillende malen stoppen ivm overstromingen. Hoe hoger we komen, hoe beter het weer wordt. Cachi is een aangename verrassing na Huamahuaca. Hier zijn gallerijen met terrasjes en een sierbestrating, die we nog nergens in Argentinië hebben aangetroffen. De bewoners zijn ontzettend vriendelijk en inderdaad minder kleurrijk. Alles heeft zijn voor- en nadelen. De omgeving en de camping bevallen ons zo goed, dat we een paar dagen blijven.

Het zwembad op de camping wordt door de hele gemeente gebruikt. We moeten er apart voor betalen. Op een warme dag ga ik zwemmen, maar ik moet eerst naar de medische dienst. Ik leg uit, dat ik uit Nederland kom en goed kan zwemmen en in goede gezondheid verkeer. Maar daar gaat het niet om. Voor 3 pesos krijg ik een certificaat dat aangeeft, dat ik geen voetschimmel of hoofdluis heb! Ik zal wel gek gekeken hebben, maar we hebben er samen erg om moeten lachen.

Na 3 dagen in Cachi besluiten we om via Salta naar het noordoosten, Corrientes te reizen.







Reacties


1
marcela y luis
01/03/2010 04:10
Dear Friends:
already knew the horror that we are living in the earthquake that hit our country.
aca en temuco was grade 8.5 and lasted almost 4 minutes what were the longest of my life ... The movement was so strong that you could sustain almost no d
The epicenter was in the village of Cobquecura where you estubieron few days, what little I put the earthquake took him the tsunami that hit the coast of conception and Maule'm only desolation. so far there are more than 700 killed, over all missing.

We're all equally good and our families, the home stand the shock well.
Thank God that this earthquake was at night because if it had been daylight huffff !!!!!! would be many more dead and would not be talking alomejor ....
The children are fine but a little frightened by the aftershocks.
This earthquake was the 5th strongest in the world! above the tsunami and more!
good I hope they read this and write us as we are very sad with what is happening, write in English because the translator is easier for you ...
chao
MARCELA AND LUIS...............
2
marcela y luis
04/03/2010 01:26
We have seen that have moved north and are already almost in Paraguay.
I tell them that here apoC turns everything to normal, the affected area is beginning to have help, especially food and water.
By Friday we have a call teleton Chile Chile helps Transmit 27 hours with TV Overhead chain channels to raise money for the affected area.
There are 7 affected regions.
Here we can only cooperate with the campaigns and thank God for being good.
Upload the death toll there are already 825.
I hope you will be very well and continue his journey without percanses.
A fraternal hug .....
MARCELA AND LUIS
3
Corry Koedam
04/03/2010 16:25
Hallo Rini en Ronald.
Nog steeds lees ik iedere week met veel interesse jullie verhaal, wat verschrikkelijk van die aardbeving gelukkig waren jullie daar niet,ik heb op t.v. die verschrikkelijke beelden gezien en er zijn nog steeds
83 nederlanders vermist.
Weten jullie ook al dat Hans de tuinman van Cor overleden is.Nu zal Barend wel benaderd worden.
Weer een gezonde verdere reis , zonder pech met auto, want die heeft ook wat te verduren in dat landschap toegewenst, groeten Corry.

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »