AFRIKA VOOR BEGINNERS

vrijdag 18 januari 2013

AFRIKA VOOR BEGINNERS

Zo wordt Malawi vaak omschreven; en dat klopt ook wel, zeker vergeleken met landen als Tanzania en Ethiopië. Niet te veel bedelende mensen en je kunt zonder problemen buiten lunchen. Mensen willen maar wat graag op de foto, vooral als je ze de foto laat zien.

Geen snelheidscontroles meer met agenten die wat willen bijverdienen. Geen hobbels om het verkeer af te remmen. Wel veel ongelukken, vooral veel vrachtwagens langs de kant van de weg. Zodra er een ongeluk gesignaleerd is, verzamelt de bevolking zich rondom de auto en alles wat bruikbaar of eetbaar is, verdwijnt met grote snelheid. We zagen bijvoorbeeld een tankwagen, waarin gaatjes geboord waren om de diesel af te tappen.


LANGS HET MALAWIMEER

Vlakbij Livingstonia (missiepost) willen weovernachten, maar Lugwe is vol geboekt. We gaan naar de buren, de Mushroomfarm waar een Nederlands echtpaar voor 2 jaar aan het werk is. Ze beloven ons een 3-gangen Kerstdiner, maar daar komt weinig van terecht. Er komen steeds meer gasten en uiteindelijk moeten ze als een speer boodschappen gaan doen en op 1e Kerstdag is er natuurlijk maar weinig te krijgen. En dus wordt het een kipragout van een oude haan, die heel Afrika al rond is geweest en een grote paddenstoel van een van de gasten.

2 Nederlandse artsen in spé hebben de tijd van hun leven: ze reizen een aantal maanden rond in Afrika met een oude Landrover van 3000 euro, waar ze zelf een "daktent" op hebben gefabriekt: stok in het midden met zeil vastgeknoopt aan de zijkanten. Ze vertellen met veel plezier over alle pech die ze met hun auto hebben meegemaakt en iedereen ligt dubbel van het lachen.

En natuurlijk praten we over de zin en onzin van ontwikkelingshulp. Zet een paar Europeanen bij elkaar en je praat er al gauw over. Ook al omdat er toch veel positieve dingen gebeuren, maar eigenlijk door het particulier initiatief. Mobiele telefonie is een hype hier en je ziet overal winkeltjes waar simkaarten en internetbundels verkocht worden.

Ook wordt er in Afrika steeds meer gefietst. De fiets is in gebruik als fietstaxi, transportmiddel van mens en goederen, ja zelfs als marktkraam. En er zijn dus ook fietsherstellers. De lemen hutten veranderen steeds meer in stenen huizen en je ziet dus steenovens waar mensen zelf stenen bakken. En blijkbaar willen Afrikanen ook in bedden slapen, want we hebben al onnoemelijk veel houten ledikanten zien staan.
Hele dorpen doen niet anders dan ledikanten in elkaar timmeren.

Maar het land bebouwen doen ze nog steeds op de oude manier met werktuigen die bij ons in de musea staan....

In Mzuzu, de eerste grote plaats in het noorden van Malawi hebben we zowaar een een redelijke supermarkt en ATM's, waarvoor rijen mensen staan om geld op te nemen. Het krioelt hier van de mensen. Op de markt verdringen mensen zich om ons fruit te verkopen. Als we zuidwaarts gaan, kopen we langs de weg paddestoelen. In Ngala Beach treffen we een goede camping aan het meer en iets verderop komen we terecht op de BUA-camping in een Nat.Park zonder wildlife. Een schitterende plek aan een rivier met overal zelf gebouwde terrassen langs de rivier. 's Avonds wordt het "restaurant" helemaal verlicht met kerosine-lampen, een feeëriek gezicht. Door een Belgische arts worden we uitgenodigd om langs te komen in Lesotho, waar ze bij Artsen zonder grenzen werkt.


Er zijn dan wel geen snelheidscontroles, wegversperringen zijn er des te meer. We moeten heel wat keren ons rijbewijs laten zien en vertellen waar we vandaan komen en heen gaan. Waarom iedereen dat wil weten, is ons een raadsel. We zijn het vaker tegengekomen, ook in Zuid-Amerika. Soms moeten we het invullen en schrijven vaak op: van hier naar daar. Nooit commentaar op gehad...

We komen een politiebureau tegen, dat geschonken is door een suikermaatschappij en op wegversperringen staat ook vaak reclame. Nog even en dan staat er op het uniform enctype="multipart/form-data" enctype="multipart/form-data" enctype="multipart/form-data" enctype="multipart/form-data" enctype="multipart/form-data" enctype="multipart/form-data" enctype="multipart/form-data" enctype="multipart/form-data" van de agenten ook reclame...


SENGA BAY

Het is weekend als we hier aankomen en het is vakantietijd en dat is te merken. Als we ons op de camping Steps melden, weten we niet wat we zien. We zijn de enige blanken!. Van alle kanten worden we aangestaard, gesprekken vallen stil en ook het vele alcoholgebruik op de vroege morgen geven ons geen goed gevoel. We zoeken verder en komen op Cool Runnings, waar we een heleboel reizigers treffen. Een feest van herkenning! Het verschil tussen beide campings kon niet groter zijn...

En: een WASmachine!!! De eerste in Afrika sinds Nairobi!! Ik haal direkt het bed af, zoek van alles bij elkaar en voor een eurootje of 3 wordt alles gewassen. Heerlijk, ik zie altijd op tegen die grote lappen van het bed.

De eigenaar van deze opvallende camping midden in een dorp en toch aan het meer is Sam, een verpleegster. Ze houdt 's morgens spreekuur en helpt dan zieken en gewonden. Ook op andere manieren steunt ze de bevolking, maar niet gratis: er moet wat tegenover staan. Als ze een een kind steunt dat st
udeert, moet het presteren en bepaalde cijfers halen.

Ze heeft ooit een man gratis behandeld met dure medicijnen tegen keelkanker. Uiteindelijk ging de patiënt naar de medicijnman, die vertelde dat hij geen kanker had. Hij had last van de jaloezie van zijn schoonzus.....en dat consult kostte hem al zijn spaargeld.

BILHARZIA

Er schijnt her en der bilharzia voor te komen in het Malawimeer maar met deze temperaturen...natuurlijk zwemt iedereen er toch in. Ze raadt ons aan om medicijnen hiervoor te kopen bij de plaatselijke apotheek. Alle reizigers gaan er voor vertrek even langs. Ze weet natuurlijk uit ervaring waar we het best wat kunnen kopen in Salima, een plaats vlakbij, waar we zelfs gevacumeerd vlees aantreffen. Als we geweten hadden, hoe zeldzaam zoiets in Malawi is, hadden we veel meer meegenomen....


CAPE MCLEAR

De hotspot aan het Malawimeer is onze volgende bestemming. We komen terecht op Eagle's Nest waar we alle reizigers weer treffen om oud en nieuw te vieren. Het wordt een geweldig Oudjaar! We eten een Afrikaanse stoofpot met rijst, drinken "champagne" en veel andere drankjes. De 1e toast is voor Shanna omdat ze weer een onderzoek goed heeft afgesloten. De laatste (vér na 0.00 uur) is voor Ronald, die 2 januari 60 jaar wordt en dus op 1 januari weer oudjaar heeft . In Malawi is de gemiddelde levensverwachting rond de 45...

Er wordt heel wat afgelachen in dit bonte reisgezelschap:
Johann en Irene uit Zwitserland
Eddy en Monica uit Z-Afrika
George en Mary uit Z-Afrika
Grant & Tarja uit Australië
Johann en Regina uit Zwitserland

Om 0.00 uur krijgen we een schitterend vuurwerk op het strand te zien. In het restaurant van de camping wordt een partij gevierd en blijkbaar mag het wat kosten.
In ieder geval hebben er veel mensen aan het Malawimeer plezier van.

Op Nieuwjaarsdag is iedereen een beetje brak, maar we vieren Ronalds verjaardag nog maar een keer. Wat hebben we gelachen, vooral om Grant die een heel eigen Aussie-humor heeft.

Op de dag van vertrek krijgen we een uitnodiging om langs te komen in Z-Afrika, dat wordt nog druk daar.

MVUU-CAMP

In het Liwonde Nat.Park blijkt moeilijk te bereiken. De GPS brengt ons bij de oever van een grote rivier, waar je alleen met een klein bootje kan worden overgezet. Wel horen we hoe we er wel kunnen komen. De hoofdingang is afgesloten, de weg in het park is niet te rijden in het natte seizoen. We moeten helemaal omrijden naar de "achter-ingang". Voordeel is dat we niet voor het park hoeven te betalen.


We moeten overnachten in Liwonde op een camping, die van ons de prijs wint voor de meest vieze van Afrika. De grond wordt geveegd, maar het toilet wordt vergeten. Eén blik op de douche doet je de lust vergaan. Brrr... Vandaar rijden we het binnenland in - hier zien de mensen duidelijk weinig Mzungu (witte mensen). We worden nagestaard en kinderen zwaaien.

We rijden het Nat.park in en treffen onderweg naar de camping al behoorlijk wat wild aan: sabeldieren, zwijnen, zebra's, antilopes enz. Bij de camping worden we begroet: this is magical car, sir! Er is al sinds maanden niemand meer met een auto doorgekomen. Het blijkt een schitterende plek te zijn met zwembad en warme douches. We krijgen bezoek van apen en zwijnen, 's nachts horen we de nijlpaarden om de auto scharrelen.

We blijven er 3 dagen en maken ook nog een game-drive. Hier zien we ook nog buffels en rijden bijna een olifant met jong van de sokken. Ze trompettert en is duidelijk geagiteerd. Voorzichtig rijden we achteruit tot een veilige afstand. Het jong heeft een gebroken poot, het ziet er niet goed uit. Voer voor de hyena's zegt de gids. Tja, dat is de natuur...


HINDERNISSEN

Je hebt van die dagen....We rijden naar Zomba, een leuke plaats waar we proberen de voorraad op peil te brengen. En dat valt niet mee, want je bent nog nooit in een winkel geweest, waar je zo veel nodig hebt en zo weinig kunt krijgen. Maar na 3 supermarkten zijn we weer een beetje op peil. We gaan het Zombaplateau op. Een mooie omgeving maar het weer is niet geweldig. We gaan er wild kamperen voor de eerste keer sinds Soedan.

 

ONRUSTIG NACHTJE

Erg rustig is onze nacht niet. Midden in de nacht word ik wakker omdat er ineens licht in de tent schijnt. Op deze klok, op deze plek? Dat blijkt de telefoon te zijn, die elke keer oplicht. Pff...Later in de nacht schrik ik van geluid in de camper; als ik het licht aandoe, zie ik een muis wegschieten. Samen proberen we het beest te vangen, maar als het morgen is, staat hij met straatlengtes voor.


MOZAMBIQUE

We willen de grens over naar Mozambique bij N. We zijn Malawi snel uit en melden ons bij de douane van Mozambique die ons carnet afstempelt en lopen door naar de immigratie. Normaal kun je een visum aan de grens krijgen. Hier dus niet!! We moeten terug!! En dus gaat de hele riedel weer opnieuw beginnen. Gelukkig wordt de exit van Malawi snel geannuleerd en we rijden door naar Chiponda.

Het wordt een duur visum met computer en foto en vingerafdrukken. De douaneman is zelf helemaal onder de indruk van zijn kunnen. Bij de andere grenspost hadden ze nog geen computer...

Pfff, we zijn in Mozambique. En waar ze hier geld aan uitgeven, weten we niet, maar in ieder geval niet aan de wegen! Het valt niet mee om hier de weg te vinden tussen de gaten. En we moeten nog opschieten ook, alleen in Cuamba kunnen we overnachten. Een afstand van150 kilometer, maar we doen er zeker 5 uur over. Het is nog net niet helemaal donker, als we er arriveren. We eten snel een hapje en vallen doodmoe in slaap. We worden ons pas de volgende morgen weer bewust van onze passagier. Hij heeft anti-diarree tabletten opgegeten, dat kan in ieder geval geen kwaad.

De huismuis wordt op het volgende stuk goed door elkaar gehusseld, net als wij trouwens. Want het is weer een weg...zand, ribbels, potholes,l modderstromen en soms verandert de weg in een sloot. Bij een groot modderig stuk waar ook nog veel water staat, heeft de hele plaatselijke bevolking zich verzameld. Het is een spektakel als mensen er goed doorkomen en nog beter als ze verzakt raken, want dan kan er een centje worden bijverdiend. Zonder een centje pijn bobbert de Toyota naar de andere kant.

Langs de wegen treffen we vrouwen in kleurrijke doeken, die ze als kleding gebruiken: als rok, jurk, omslagdoek en hoofddoek. Kinderen spelen overal in modderplassen en worden er zelfs in gewassen.

Rond een uur of 6 rijden we de camping bij Nampula op, héhé morgen alleen nog maar 200 km asfalt en wij zijn aan de kust!

Deze camping kunnen we iedereen aanraden, schitterend gelegen aan een meer met alle faciliteiten. Van de eigenaar horen we dat er nog niet veel mensen komen omdat de nieuwe weg nog steeds niet klaar is. Dat hebben we gemerkt! Hij schrijft het Portugese woord voor muizenval op en legt uit waar we zo'n ding waarschijnlijk kunnen krijgen. In 3 maanden Brazilië hebben we blijkbaar toch wel wat opgestoken we begrijpen van Portugees in ieder geval meer dan van Swahili.

Intussen houdt de muis huis; er wordt links en rechts wel wat aangevreten en als ik denk aan alle kabels, slaat de schrik me om het hart. Na stevig onderhandelen (van 700 Met naar 50) hebben we een muizenval. Laten we hopen dat het werkt.


ISLA DE MOCAMBIQUE

Verbonden met het vasteland door een brug van 2,5 km is de vroegere hoofdstad van Mozambique. Er staan vervallen Portugese gebouwen in Stone Town, een oud fort waar slaven verkocht werden. Het schavot staat er nog. We zien de cellen, kanonnen en de kapel. Eerst bidden en dan slaven verkopen...!

Een verrassing is de kwaliteit van het museum, op Europees niveau. De enthousiaste gids leidt ons rond langs de ingerichte kamers met interieur van de gouverneur. We zien de draagstoelen van zowel de gouverneur als zijn vrouw. Er is een volledig ingerichte slaapkamer voor de koning van Portugal die er één keer heeft gelogeerd. Ronald mag bij uitzondering een foto nemen van de inderdaad fantastische vloer. In de kapel mag wel gefotografeerd worden. De keukens zijn rond 1900 voor het laatst gebruikt.

De bevolking hier woont voor het grootste gedeelte in Makuti, waar rietgedekte hutten naast elkaar staan met smalle gangen die weer in pleinen uitmonden. Het hele eiland is maar 500 meter breed en 3 km lang. En een van de toeristische trekpleisters van Mozambique. Kinderen willen graag op de foto. En nog liever passen ze op de auto om wat bij te verdienen. 

  

 


EN WEER DE MUIS

Als we wat ronddwalen, ontmoeten we Johann en Irene (de Zwitsers) weer. Zij zijn in een hotel op het eiland. Maar wat ons met stomheid slaat, is dat ook zij een muis in de auto hebben. Gedeelde smart is halve smart. Als onze val dichtklapt, kunnen zij het ding krijgen.

En dichtgeklapt is de val, alleen is de muis niet te gek beschadigd, als Ronald hem naar buiten trekt, ontsnapt hij en schiet door een klein gat terug onder de auto. Het is toch om horendol van te worden. Waar gaat hij nou weer uitkomen of zijn we hem misschien toch kwijt? Dit soort dingen hoor je nou nooit over wereldreizen...
Wordt vervolgd.

Reacties


1
hein
19/01/2013 15:58
groet,mooie verhalen,wij gaan 2101 hopelijk goed eten met het Lam,zullen je missen
2
hein
19/01/2013 15:58
groet,mooie verhalen,wij gaan 2101 hopelijk goed eten met het Lam,zullen je missen
3
corrie couperus
20/01/2013 13:29
Hoi, Schitterend! ik geniet. fijn dat de muis gevangen is. was het toch een muis en geen rat?
Hier vriest het, maar van schaatsen komt het nog niet. In het noorden kan wel geschaatst worden,daar is het in het weekeinde ontzettend druk. en bij ons ligt sneeuw. Koude, gure wind. Wat een verschil he.
Ronald, ik ben al tijden iets met 60, het went. liefs,
Corrie
4
Annemiek Tubbing
20/01/2013 22:01
Hallo Rini en Ronald, ik heb het kleine kaartje in de krant voor mij waar Ronald ongeveer heeft aangegeven wat jullie route is. Waarschijnlijk zijn jullie eerder bij de Victoria Falls dan ik + 2 vrienden. Wij zullen er rond 8/9 maart zijn. Wij rijden dan vanaf het noorden van Zuid Afrika door Botswana naar Kasane/Livingstone. Helaas gaan we maar 2 weken, dus een paardrij-safari zit er niet in. Genoeg mogelijkheden, maar te ver van de route. Wel leuk om iets van Botswana te zien. Ik heb de indruk dat dat nog meer het Afrika voor beginners is dan Malawi. Ook de Okavanga Delta is natuurlijk super. April/mei op zijn mooist met hoog water. Ik kom later nog wel een keer terug. Leuke verhalen over oud en nieuw: ik dacht dat alleen Nederlanders van vuurwerk houden met de jaarwisseling, maar kennelijk daar ook. Fijne tijd nog en blijf schrijven. Groeten Annemiek

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »