AREQUIPA-LIMA

vrijdag 10 december 2010

SPAM

Voor reageren op onze website moet sinds kort weer een wachtwoord worden ingevoerd, helaas nodig doordat we gebombardeerd werden door allerlei spam. Het gaat heel eenvoudig: gewoon natypen wat er boven staat en je kunt je reaktie geven.

JUANITA

Arequipa is de stad van Juanita; iedereen weet direct over wie je het hebt. Zij werd 500 jaar geleden geofferd als 13-jarige door Inca-priesters aan de berggoden, in dit geval de Ampato. Toen de vulkaan uitbarstte, werd zij ontdekt. Voorafgaand aan haar dood moest zij vele rituelen ondergaan en zou daarna zou ze als halfgod bij de goden wonen. Door een klap op de slaap werd haar leven beëindigd.

In het museum kregen we een informatieve film van National Geographic te zien, gevolgd door een tentoonstelling van allerlei gevonden voorwerpen. Juanita zelf was voor ons niet zo indrukwekkend als de geofferde kinderen van Salta. Die zagen er uit alsof ze zo konden wegwandelen. Juanita heeft met name in het gezicht nogal wat schade opgelopen, zowel door de klap op haar slaap als door blootstelling aan de zon.


MEDICIJNEN

Het valt niet mee om mijn medicijnen te krijgen. Hier een beetje, daar een doosje. Uiteindelijk kon ik in Lima pas de laatste 2 doosjes krijgen, die allebei eerst weer bij een andere apotheek vandaan moesten komen. En weer andere merken. Zodra we in Nederland zijn, eerst maar eens zien dat we voldoende voorraad kunnen meenemen voor de volgende 6 maanden.


COLCA CANYON

Er leiden vele wegen naar de Colca-canyon en wij hadden niet de kortste... Ronald werd nog gewaarschuwd door een politieagent voor de slechte staat van de weg, maar die had wel zin in een avontuurtje... na een uurtje of wat hobbelen over een echt slechte weg, bereikten we de snelle route naar de canyon.

Voordat je deze route kunt gaan rijden, moet je een boleto turistico kopen: je betaalt voor 3 attracties; het merendeel van de mensen gaat maar naar één! We komen er niet onderuit en we betalen een slordige 20 euro om deze route te mogen rijden, die in ieder geval wel spectaculair is. 
Besneeuwde vulkanen, oude inca-terrassen, kleine dorpjes enz. We overnachten bij de kloof van de condors en staan heel vroeg op om ze te kunnen zien. Om een uur of 6 zijn de eerste toeristen en de verkoopsters van allerlei souvenirs ook al aanwezig.

 


Om half 8 hebben wij nog niets gezien en rijden verder. Op nog geen 5 kilometer verder is er een mirador waar het heerlijk rustig is. Hier spotten we zo'n 7 condors en Ronald maakt een paar mooie foto's. Door de bergen rijden we verder richting strand, wat nog niet mee valt door de vele ripiowegen. Het asfalt van de Panamericano is een verademing. Deze weg loopt van het zuiden van Argentiniè door naar Centraal-Amerika.


CAMANA

De Panamericano loopt duizenden kilometers door woestijn; de neerslag hier is niet te meten. Het schijnt tot aan de grens met Ecuador zo te blijven....
Het plan was om in Camana aan het strand te gaan kamperen. Deze plaats is door een tsunami getroffen in 2001, die alles vernielde, waardoor het toerisme in één klap werd weggevaagd.

In plaats van strand troffen we rijstvelden aan! Want her en der wordt de woestijn groen door irrigatieprojekten.Wel een heel gek gezicht als je koeien in een stuk groen grasland ziet lopen in het midden van de woestijn. Maar het dwingt wel bewondering af: fruitbomen, wijngaarden, olijfgaarden enz. zie je af en toe in het zand verschijnen. En melkvee dus.

Nee, in Camana gaat het niet lukken. We rijden door en we vragen ons af waar we nu moeten overnachten. Je komt niet bij het strand of het zand hier is bouwland. Totdat we een bord zien met de tekst Balneario Caleta del Inca. We volgen de weg door de honderden meters hoge duinen naar beneden en kijken uit over de zee naar de zonsondergang. Een heerlijke kampeerplek! Voor geïnteresseerde medereizigers: S 16 29 158-W 073 00 369.


PUENTA DEL INCA

Mooi weer en een prachtig strand uit de wind met allerlei faciliteiten. Hier wilden we nog graag een paar dagen bivakkeren. Nou ja, tot we hoorden dat er zo'n 230 studenten zouden arriveren.... snel op weg dus naar


NAZCA

Wereldberoemd om de Nazcalijnen, eeuwenoude geometrische figuren en berucht om de vele vliegtuigongelukken (het afgelopen jaar zijn er 4 verongelukt). De figuren zijn nl. op grondniveau niet of nauwelijks te zien. Vanuit de lucht heb je een spectaculair overzicht. Toch zien we van een vlucht over de figuren af. Jammer genoeg kunnen we er vanaf een uitkijktoren maar 3 onderscheiden, de boom, de hand en de beschadigde jaguar.




Het hoe en waarom van de figuren is nog steeds een raadsel. Wie ze gemaakt heeft en hoe wisten deze mensen wat ze maakten als ze alleen uit de lucht zichtbaar zijn? Allerlei theoriën zijn er: van een aanbidding van goden, een astronomische kalender voor de landbouw enz. Maar het kan nog wel een paar eeuwen duren voor ze ontdekken wat werkelijk de reden is. Verder kun je in Nazca de hoogste zandduinen ter wereld vinden : meer dan 2000 meter hoog!

In het stadje zelf is het onmogelijk druk, er is geen doorkomen aan. Ook kunnen we niet zo snel een overnachtingsplek vinden. We rijden verder en komen uit in


HUACACHINA

Omringd door hoge zandduinen ligt hier een prachtige lagune (staat zelfs op een 50-sol biljet van Peru). met palmbomen, exotische planten en oude gebouwen. In het hele dorp wonen een 250 mensen en er wordt behoorlijk gewaarschuwd voor criminaliteit. In de super van de vlakbij gelegen stad Ica is de drankafdeling helemaal afgesloten i.v.m. de verkiezingen. Ook in de bar waar we een pisco sour bestelden, mocht er geen sterke drank geschonken worden en er werd op gelet ook!
Ronald wist raad: hij vroeg om pisco sour in een koffiebeker.... en ja, dat lukte.

In het dorpje staan zandbuggies die over de zandduinen jagen en ook Ronald lijkt het wel wat met de auto, alleen dan moet er lucht uit de banden. Dat is niet zo erg, maar daarna er weer in, nee dan toch maar niet. Ik vind het eigenlijk prima, het blijft wel ons huis. Ook sandboarden is hier helemaal in. We overnachten zelfs onderaan de helling op het terrein van de professionele sandboard-school. In de lagune zwemmen, nee daar zijn we maar niet aan begonnen, het rook er behoorlijk onfris...


RESERVA NACIONAL DE PARACAS

Zand, zand, zand. Wit, geel, bruin, rood, grijs en zwart, zandrots, zandsteen, zandduinen, zandverstuivingen en nog erger stuifzand.... vooral 's middags trekt de wind behoorlijk aan en alles maar dan ook alles komt onder te zitten (zucht). Onverwacht leuk is onze ontmoeting met Klaus bovenaan een zandstrandje aan een zeebaai (lekker beschut). Klaus is een 73-jarige natuurfotograaf en laat een aantal foto's van hem zien. Waarop Ronald acuut een minderwaardigheidscomplex krijgt.



We kamperen 's avonds bij de Cathedraal, een plek waar vogels als het ware aan de rotsen hangen.
Hier staan we uit de wind en Klaus nodigt ons uit voor een glas champagne! en een maaltijdssoep.


ISLA DE BALLESTAS

Met de boot gaan we naar het eiland, genoemd naar de gaten die er in zijn gesleten. Onmetelijke aantallen vogels, het moeten er in de tienduizenden lopen. Eerst zien we nog de Candelabria, een giga-figuur in het zand, waarvan nog niemand weet door wie en wanneer het ding gemaakt is.Het heeft alleen niets te maken met de Nazca-lijnen.
En dan wordt er door de beide heren heel wat af gefotografeerd aan pelikanen, pinguins en zeehonden en andere vogelsoorten. De mest van de vogels wordt verzameld en gebruikt voor het maken van kunstmest. Het zal je vak maar wezen....

 


In de middag rijden we het reservaat verder in, vinden een prachtige plek om te fotograferen maar kamperen, nee dat gaat het niet worden hier. Wind, wind en zand en zand. Terug dus naar de Cathedraal waar we beschut staan. ´s Avonds koken wij en krijgen champagne bij het eten. Geen gekke deal. En dan krijgen we onderricht in de fotografie en steken een heleboel op.

We verlaten het reservaat en rijden door naar Pucusana waar we een heleboel van verwachten. Helaas, het hele dorp ligt in de vernieling, overal wordt gebouwd. Alleen de haven is nog enigszins in goede staat en daar is het een drukte van belang. We kijken rond, eten een hapje en gaan op weg naar de hoofdstad, Lima een stad van meer dan 8 miljoen inwoners.


PERU

is niet ons favoriete Zuidamerikaanse land. Vanaf San Pedro in Chili rijden we door woestijn. Aan de kust is het water te koud, er is vaak zeemist en anders word je er gezandstraald. De Andes loopt dwars door Peru heen en bereikt hier ongekende hoogten. En dan is er de Peruaanse Amazone - een jungle zonder wegen, een gebied dat je eigenlijk alleen per boot of vliegtuig kunt bereiken. Als er een boot gaat, want aan het eind van het droge seizoen kan er niet worden gevaren...en heb je er dus ook niets aan als je er heen vliegt....

Voor de toeristische hoogtepunten moet je hier fors betalen - dat is nog te begrijpen, maar de mensen zelf zijn ook niet echt aardig. Mensen in originele kleding zien we tot op heden alleen op plaatsen waar veel toeristen komen en als je ze wilt fotograferen, moet je er voor betalen. Nee, we kunnen het hier nog niet echt vinden, behalve op culinair gebied!

Peru heeft een geweldige keuken! Hier in Lima kun je op topniveau eten en dat willen we dan ook maar eens gaan uitproberen... en wie weet is het na Lima een stuk beter.










Reacties


1
Frits Asselbergs
13/12/2010 21:29
Hé jongelui !
Ik geniet altijd weer van de verhalen.Krijg beelden van vroeger door toen ik nog in Venezuela woonde.
Helaas is het daar nu te gevaarlijk.
Goede reis verder en geniet ervan,wat zo te zien wel lukt .

Frits
2
Jan en Liesbeth Doornenbal
14/12/2010 21:42
Hé Ronald en Rini!!
Wat een mooie fotoos, jullie maken heel wat mee. Het is altijd weer leuk om jullie belevenissen te lezen. Hier gaat alles goed. Groetjes jan, Liesbeth, Diko en Gijs.
3
Diko en Gijs
14/12/2010 21:49
Hallo Ronald en Rini, met ons gaat alles goed ik (Diko) zit nu in groep 5 en Gijs in groep 1. Waar gaan jullie wonen als jullie weer terug komen? Komen jullie nog wel eens mooie stenen tegen, willen jullie die dan meenemen? Goede kerstdagen ook van papa, mama en gijs. Groetjes van ons en tot febuari
4
roelant en wil
16/12/2010 11:36
Beste mensen
Leuk om jullie Peru verhaal te lezen, we zijn ook op alle plekjes geweest. Wij vinden echter Peru wel een van de mooiste landen met heel veel verschillen, de woestijn, het oerwoud, de steden, met name Cusco en Arequipa, de Inca cultuur etc.
Maar goed dat is allemaal heel persoonlijk. Geniet van jullie prachtige trip. Komen jullie nog met de kerst naar nederland?
verder alvast heel fijne feestdagen,waar ook ter wereld
Groet
Roelant

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »