BANGKOK

dinsdag 13 mei 2014

BANGKOK - VAN ALLES EN NOG WAT

Onderweg naar Bangkok besluiten we eerst een pakketje bij het vliegveld af te halen. Als we in een wir-war van wegen terecht komen, blijkt dat Bangkok niet geladen is op de GPS....en dus rijden we op de borden. Nergens staat dat vermaledijde vliegveld aangegeven, omdat het niet langer een internationaal vliegveld is. Maar goed uiteindelijk komen we dan bij DHL. Daar stuiten we op het volgende probleem: we hebben een tracknummer 12 cijfers i.p.v. de 10 waar zij mee werken. Om een lang verhaal kort te maken: het pakje werd per post gestuurd en ligt bij de Thaise post! Samen met een medewerker van DHL haalt Ronald het op in de eerste tropische regenbui van een bloedheet Bangkok.

Dat zorgt links en rechts voor aardig wat overlast, maar met behulp van maps with me een app op telefoon bereiken we laat in de middag alsnog onze bestemming. House by the pond heeft geen afgesloten parkeerplaats zoals gevraagd, maar we moeten de auto aan de straat parkeren. Er is wel bewaking. Daar worden we niet echt blij van. Het resulteert wel in een beter appartement. Vooruit dan maar.

's Avonds gaan we samen met een Nederlands stel (Paula en Rick) uit eten. Ze hebben een restaurant uitgezocht dat een behoorlijk stuk weg is. We besluiten om een motor-taxi te nemen. Zijn we gek geworden? Misschien wel, maar het is de snelste manier om aan de andere kant van de stad te komen. Ik grijp de man stevig vast, waardoor hij hard lacht en nog harder als ik zeg dat dit mijn 1e keer is. En helemaal als er afgerekend wordt. Onderweg hebben we berekend dat dit toch wel een stevige prijs is. De taxi terug rekent minder dan de helft. Dat heet leergeld betalen - straffer onderhandelen dus.


INCREDIBLE INDIA

Omdat het visum voor India min. 6 dagen in beslag neemt, besluiten we daar gelijk mee te beginnen. Dat moet via internet. Al onze privé-gegevens op internet, dat is angstig. Tot zelfs de ouders toe. Maar het kan niet anders en dus ben ik een paar uurtjes zoet met de formulieren. We zijn natuurlijk uitzonderlijk, we komen niet per vliegtuig en hebben dus geen vluchtnummer van de terugvlucht. Ook een hotelboeking kunnen we nog niet maken.

Als we uiteindelijk het visumkantoor van de ambassade hebben gevonden (het adres op de website is niet al te duidelijk) moeten we ons eerst melden bij de balie. Daar wordt gecontroleerd of je alles goed hebt ingevuld en alle nodige formulieren bij de hand hebt. Wij moeten nog een begeleidende brief schrijven over onze reisplannen. Ook dat wordt gecontroleerd. Dan heeft vrijwel iedereen een probleem met de pasfoto's. Als enige land ter wereld moet dat ding 2 inch bij 2 inch zijn. En alleen met een lichte achtergrond. Foto's maken dus tegen een bijdrage en goed bewaren voor een volgende (slik!) keer.

Altijd heb ik mijn paspoortnummer blijkbaar verkeerd gelezen. De 9 of de g altijd verwisseld. Hier gebruiken ze hoofdletters, dus het formulier moet over! Tegen 175 baht gaat de baliemedewerkster aan de gang. Daar merk ik dat ook booking.com hier goede zaken doet. Er zijn nogal wat mensen, die geen hotelboeking hebben of een terugvlucht. Eerst boeken, dan India bezoeken. Er hangen overal mooie foto's van Incredible India. Een ongelofelijke bureaucratie, dat zeker. In de middag krijgen we een SMS: alles is doorgezonden naar de ambassade. Nu nog een goede week wachten en dan krijgen we de volgende SMS. Hopelijk met het visum!!


PARAGON SHOPPING MALL

Met de Skytrain zoeven we naar Siam, waar een aantal shopping malls is gecentreerd. Hier kun je aan de slag! Ik ben voornamelijk op zoek naar een nieuw paar slippers, want de Laos-slippers bevallen heel slecht. En ongelofelijk, hier in de Paragon mall hebben ze mijn eigen merk...wat een opluchting. Verder is hier een enorm aantal luxe winkels verzameld en ook een Lamborgini of Rolls Royce aanschaffen, is geen enkel probleem. Op de begane grond ligt een Gourmet Market, een grote supermarkt met daarom heen allerlei soorten restaurantjes van Thai tot westers en nog meer. Werkelijk ongelofelijk.

Als we uiteindelijk terug naar het appartement willen, blijkt er een Thaise bokswedstrijd vlak voor het winkelcentrum te worden gehouden. Het is er een drukte van belang en we blijven even kijken. Ronald wil langer blijven en dus ga ik op zoek naar een kapper, waar hij me een uurtje later kan oppikken. Haar knippen stond ook nog op mijn lijstje, dat is na een maand of 4 hard nodig.

MOCA

De volgende morgen de website met foto's afwerken en wat rustiger aan gaan doen. We hebben tenslotte alle tijd. Als Ronald de auto naar de garage brengt voor een servicebeurt, ga ik alleen op stap naar een museum. Ik kies voor het MOCA, hedendaagse kunst. Dat blijkt een heel end weg te zijn. Geen taxi te bekennen op dat moment natuurlijk. Dus weer met een motor-taxi?? Deze man zou me er zó heen kunnen brengen. Vooruit dan maar! Dwars door het drukke centrum, over een snelweg, richting het oude vliegveld naar Kamphaeng Phet. Hij wil me daar afzetten bij de weekendmarkt; dat zou ook niet zo erg zijn geweest, als het weekend was!! Ik overtuig hem ervan, dat dit geen museum is... en hij gaat verder op zoek. Hij vraagt het minimaal nog 3x en wordt steeds chagrijniger en ik heb zo langzamerhand een blikken gat. Een uurtje na vertrek zie ik ineens het gebouw liggen, eindelijk. De man raadt me aan om terug een taxi te nemen en daar ben ik het helemaal mee eens.

Het museum zelf is de moeite meer dan waard. Er is een permanente tentoonstelling en diverse tijdelijke. Veelal schilderkunst, maar ook prachtige sculpturen en dat alles over meerdere verdiepingen. Het slotstuk heet "de passage", een verbeelding van de oversteek van het tijdelijke naar het eeuwige. Dan kom je uit bij 3 immense schilderijen: hemel, midden-aarde en de hel. Alleen hiervoor kun je best even de tijd nemen. Je mag overal fotograferen, maar ik heb hier geen goede foto's van.
Wel enkele andere:

Bij de garage ontdekken ze dat een van de achterbanden behoorlijk beschadigd is en de reserveband wordt verwisseld en een nieuwe band erop gezet. Vreemd eigenlijk, dat we op de goede Thaise wegen meer moeten verwisselen dan in heel Afrika! Verder moet de auto nog een keer terug komen voor iets met de stuurbekrachtiging. 

Als ze daar mee klaar zijn, doet de airco het niet meer. En niemand die er iets van snapt. Maar gelukkig...de volgende dag krijgen ze de airco weer aan de gang - ook zonder dat iemand er iets van snapt. We kunnen weer verder.


CHAYO PRAYA

We willen een tocht over de rivier maken en aan het eindpunt het Nationaal Museum bezoeken. We hebben dubbel pech: onderweg krijgen we een felle tropische regenbui van ruim een uur en het museum is gesloten i.v.m. de Kroningsdag. We drinken een kop koffie en nemen de volgende boot maar weer terug. Gelukkig wordt het uitzicht dit keer niet bedorven door de felle regen. We besluiten om maar een ander winkelcentrum te bezoeken. Die zijn nooit dicht in Thailand. Voor mensen die niet van shoppen houden, komen we er dit keer bar veel.

Als Ronald naar de mini-Ipads kijkt, blijken die in prijs behoorlijk lager te liggen dan in Nederland. Hij gaat serieus op zoek en probeert her en der ook nog eens wat korting te bedingen. Dat zijn heel wat I-stores in de diverse winkelcentra. Pfff... maar uiteindelijk kiest hij er een uit. Die heeft de rest van de tijd in Bangkok zeker wat om handen!


CHATUSAK WEEKEND MARKET

Volgens de kenners is dit een must. Het is in ieder geval giga-groot, er hangen zelfs overal plattegronden met secties en straten. Sieraden, horloges, huisdieren, eettentjes, sculpturen, schoenen en kleding, kleding enz. We dwalen er rond en kijken her en der; Ronald maakt wat leuke fotos en is geïnteresseerd in een ‘merk'-horloge. Verder schuiven we aan voor de lunch bij een islamitisch thais restaurant en eten er heerlijk. Maar we moeten voortaan ieder maar een grote portie nemen en halfweg ruilen. 2 kleine porties op één bordje is per persoon 2x afrekenen.
Na de lunch vinden we het welletjes, het wordt er alleen maar nog drukker.


THAISE MASSAGE

In Thailand zonder massage mee te maken, dat bestaat natuurlijk niet. We hebben al een keer ervaring opgedaan op Ko Lanta, maar proberen het in Bangkok nog maar eens. Alle massage-salons met weidse namen als Nirvana, Euforia, e.d. laten we links liggen, net als de salons met de schaars geklede masseuses. We vinden niet te gek ver van ons hotel een Health Massage met allemaal lokale mensen. Ik heb wat last van mijn rug, dus ik hoop dat ze me er hier van af kunnen helpen. En Ronald ziet wel wat in een totale behandeling. Die is helemaal relaxed als het achter de rug is.
Er wordt hier gewerkt met drukpunt-massage en het kan behoorlijk pijnlijk zijn voordat je kunt relaxen. Dat heb ik uiteraard, want die rug is niet voor niks pijnlijk. Maar het resultaat is dat ik me een stuk beter voel.

 

BANGKOK ART CULTURAL CENTRE

Als we met de Skytrain reizen, moeten we nogal eens overstappen bij Siam. Vlakbij alle winkelcentra ligt ook het BACC, een prettige verrassing. Hier zijn winkeltjes, een bibliotheek, artiesten aan het werk, een fotogalerie, een kunstzinnige uitbeelding over "gekke vrouwen", waar we geen touw aan kunnen vastknopen en je kunt er lekker koffie drinken en andere mensen ontmoeten. En dat alles in een apart gebouw. Er is een grote tentoonstelling over architectuur, waar ook heel wat studenten rondlopen. Grote foto's met tekeningen en maquettes van bekende gebouwen laten ook Ronald niet onberoerd. Hij is er heel wat tijd kwijt. Ondertussen vind ik een handgemaakte en handgeschilderde tas, die ik heb gekocht. Ik ben helemaal geen tasjesmens, maar dit is een wel heel aparte. Als je in de buurt bent, is een bezoek aan te raden.


DE PLOEGCEREMONIE VAN DE KONING

Eénmaal per jaar wordt er een ceremonie gehouden door de koning, die dan symbolisch rijst plant ter ere van de goden voor een goede oogst. Die datum is ons natuurlijk niet bekend, dus we gaan op weg naar het Paleis en de tempel Wat Phra Kaew en de bekende emerald Boeddha.

In reisgidsen en door medereizigers en zelfs de toeristenpolitie wordt je overal gewaarschuwd voor lokale mensen die je vertellen dat het paleis gesloten is en je graag naar een andere attractie meenemen. Dat gebeurt ons inderdaad ook hier. Enfin, we kopen de kaartjes en gaan op pad. Bij de audiotour horen we dat het paleis nog maar een paar uur open is i.v.m. de ploegceremonie). Voor het apparaat moeten we betalen maar ook paspoort of creditcard achterlaten. Passen liggen nog steeds op de Indiase ambassade en een creditcard achterlaten, nou niet dus. We gaan snel op pad.

De tempel is inderdaad mooi, alleen ook het gedeelte met de emerald Boeddha is afgesloten (hiervoor hebben we n.b. ook nog apart moeten betalen). We gaan door het paleis en groot is het. We hebben tijd tekort om het goed te bekijken en dat is meer dan jammer. In een gedeelte waar we rondkeken, werd zelfs het licht al uitgedaan. Wel zagen we nog het paraderen van de wacht en het nerveuze oefenen van allerlei soldaten en het arriveren van allerlei hoogwaardigheidsbekleders. Maar we moesten weg. En het loket waar kaartjes werden verkocht, was al dicht. We waren niet de enigen, die ons zwaar bekocht voelden.

Na de lunch krijgen we een SMS van de Indiase ambassade dat onze passen klaar liggen. Nee maar, en dat al op donderdag, kunnen we vrijdag naar de ambassade van Myanmar. Nee, dat feest gaat niet door. De Burmese ambassade heeft vrij i.v.m. de ploegceremonie.... Die zit ons wel dwars.

De taxi die ons naar de Skytrain brengt, laten we eerder stoppen. In de verte zien we een grote demonstratie van de geelhemden aankomen. De man is erg blij met ons en draait subiet weer om. We gaan kijken vanaf het stationsgebouw, waar Ronald wat plaatjes schiet. Hoewel de demonstraties niet niks zijn, is het wel goed om te memoreren, dat alleen Bangkok al meer dan 10 miljoen inwoners heeft, waarvan het merendeel gewoon aan het werk is. Ze blokkeren hier wel een heel knooppunt en ook de overal aanwezige militaire posten geven een akelig gevoel. Eén krant vat het aardig samen: degene, die de macht heeft, kan niet regeren. Degene die kan regeren, krijgt de macht niet. De regering wordt vergeleken met de "Thaitanic". Hoe het moet aflopen...


De Skytrain is trouwens een geweldige uitvinding; hiermee ben je heel snel van het ene gedeelte naar het andere, terwijl het verkeer beneden je muurvast zit. We zoeven snel naar het station Asok en nemen beneden een snelle motor die ons op tijd bij de ambassade aflevert om de passen op te halen. 6 maanden en een dubbele toegang. Als we meer nodig hebben, dan kan de hele procedure weer beginnen. Daar moeten we nog even maar niet aan denken.

's Avonds komen we in één van de leukste straatjes van Sukhumvit: soi 11. Hier heb je o.a. cheap Charlie waar je je kunt bezatten voor niet al te veel geld. En verder: italiaanse, franse, en zelfs een Nieuw-Zeelands restaurant. En een Thaise kookschool met restaurant, waar we neerstrijken. Niet gek, maar ook niet bijzonder.

Door al het gesjouw van deze dag is mijn rug er niet beter op geworden. De volgende dag meld ik me bij een chiropractor, waarvan ik hoop dat hij wat resultaat kan boeken. Zo'n man blijkt meer te doen dan alleen maar ‘kraken'. Ik schijn een kalktekort te hebben en ik moet meer (!) zout eten in dit klimaat. Na een dag of 3 voel ik me een stuk beter. Laten we hopen dat ik er weer voor jaren af ben.


VISA MYANMAR

Voor het visum voor Myanmar moeten we naar een privé-adres, een contactpersoon van Tin, die ons door Myanmar begeleidt. Dat heeft o.m. te maken met het feit, dat je een vliegticket moet kunnen overleggen en alle hotels op je route moet invullen. Als overlander heb je die niet natuurlijk. Ook hier zijn de pasfoto's niet goed, we moeten weer nieuwe maken met een witte achtergrond. We kunnen de visa 's middags al ophalen. Deze mevrouw heeft een goed contact met de ambassade: haar man is assistent van de ambassadeur...

De reis via Myanmar naar India wordt weer uitgesteld: er zijn te weinig mede-reizigers. We hebben aangegeven, wanneer de visa voor Thailand verlopen. Het blijft afwachten.

Vlakbij de ambassade zit een beroemde galerie: H-gallery. We wippen even naar binnen. Vooral Ronald is erg onder de indruk van het werk; als hij naar de prijs vraagt, rekenen we het buiten voor de zekerheid nog even om: bijna 15.000 dollar! Dat is een wereldbedrag in deze regio. We zullen het moeten doen met de foto.


CHINATOWN

Geen Bangkok zonder Chinatown te hebben gezien. Je rijdt van Thailand zo China in. Het is er een drukte van belang. Een stoep of zelfs het meest linkse weggedeelte is bij voorkeur het gedeelte voor de eetstalletjes, verkopers van van alles en nog wat, een goed gesprek tussen 2 of meer personen, slaapplek, stalling van brommers/motortaxi's, tuk-tuks enz.
Dat is overal in Thailand, maar hier in veel sterkere mate. Waar je je auto kwijt moet?
Gewoon ergens... we vinden uiteindelijk een betaalde parkeerplaats. Bij afrekening blijkt het 70 baht (1,50) te zijn, ongehoord hier.

Wat je hier niet kunt kopen, moet nog uitgevonden worden. Eten doe je blijkbaar op straat, want echte restaurants zagen we er niet. En gezocht heb ik zeker: uiteindelijk heb ik een 7-11 gevonden, die een toilet heeft! Omdat het in de nauwe straatjes op kleine krukjes bij deze temperaturen niet echt lekker eet, nemen we het diner mee naar ons appartement.

Bij het passeren van het tentenkamp van de geelhemden blijkt er een grootscheepse verhuizing aan de gang te zijn. Ze gaan meer in de richting van het Gouvernementsgebouw.

Het wordt tijd dat we Bangkok gaan verlaten. We wachten Myanmar liever ergens op het strand af.

Reacties


1
Jan Borren
14/05/2014 21:59
Beste Rini en Ronald,
Leuk om een bericht over Bangkok te lezen, ik ben hier 30 jaar geleden geweest en herken veel in jullie verslag. Succes met de reis naar India (Chitwanpark is erg mooi). Liefs Jan
2
Liz Keily
20/05/2014 04:27
Loving your blog.
Really interested in your trip. We will begin at the end of this year.
How many are in your group to Myanmar? Have fun!

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »