BIENVENIDOS EN ECUADOR

maandag 10 januari 2011

BIENVENIDOS EN ECUADOR!


NIEUWJAARSDAG

In het anders zo hectische Iquitos kun je nu een kanon afschieten en er zijn nauwelijks motortaxi's te zien. Het lijkt ons een goed idee om eens te gaan kijken bij de haven wanneer er een boot gaat naar Yurimaguas. En wat blijkt: er gaat er vandaag één! We maken een prijs af met de kapitein en daarna gaan we de auto ophalen bij de garage, waarvan we de eigenaar uit bed moesten bellen. Even geld halen...waarbij de kaart werd ingeslikt -grrr- pas maandag kon hij weer worden opgehaald bij de bank. In het hotel dus eerst maar even de kaart blokkeren en daarna uitchecken.





Ook de mannen van de boot lijden nog aan een kater. De planken waarover Ronald moet rijden, zien er akelig dunnetjes uit..en op ons dringend verzoek komen er nog wat pallets onder. Terwijl ik een foto neem, zie ik dat Ronald scheef gaat! Van alle kanten klinkt het "STOP" en gelukkig gaat het ook deze keer weer goed. Alleen begint Ronald zich steeds beroerder te voelen en heeft ook behoorlijk koorts. De meeste enge ziektes komen voorbij, maar ik hou het op een fikse griep. Dan beginnen zijn lippen idioot op te zwellen...dat past helemaal nergens bij.


RONALDS VERJAARDAG

Als de boot uiteindelijk vertrekt (een paar uur te laat) ligt Ronald in bed en ook op zijn verjaardag komt hij er niet uit. Die moeten we maar later vieren. Wel een strategisch moment om ziek te zijn. We gaan van A naar B en hij hoeft niet te rijden. Deze boot stopt bij elke hut, waar mensen staan te zwaaien met een witte handdoek o.i.d. Er zijn ook maar weinig passagiers aan boord en onze auto is bijna de enige cargo. Na 3 nachten zijn we weer in Yurimaguas en is Ronald weer zover opgeknapt dat hij de auto soepel aan de wal kan zetten. Aan boord is het nog een drukte van belang. De gezoute vis  in emmers wordt ter plekke verhandeld. Er wordt betast en goed of afgekeurd.  Het is een bont tafereel, maar wij moeten vertrekken. Voor het eerst in lange tijd rijden we weer.

 


MOYABAMBA

iPuente del Mirador is de volgende overnachtingsplek. We zijn hier op de heenweg ook geweest. Prima hotel met restaurant, zwembad, wifi. Kortom alles wat we nodig hebben. En veiliger hebben we misschien nog wel nooit gestaan. We worden bewaakt door 5 vechthonden met namen als: zout, peper en koriander. Nadeel is wel dat we er 's nachts niet uit kunnen. Voor medereizigers die niet bang zijn voor honden. Ze zien campers hier graag komen!
Waypoints: S O6.01.809 en W 076.57.735.

Vanuit Moyabamba gaan we via Jaen naar Ecuador. Onderweg treffen we plekken aan waar de boeren te paard van de bergen naar beneden komen met hun waren. Een soort "overslagplaatsen" per produkt, zo zien we een plek met tomaten, of paprika's, dan wel aardappels of mais.

In Jaen overnachten in een modern hotel (Luna del Valle) met een geweldige ontvangst. Alleen daarna...er kwam geen fan, zoals beloofd en ook koelde het niet af 's nachts, waarbij een plastic afdekhoes van de matras niet meehelpt om in slaap te komen. Met weemoed denk ik aan ons bed in de auto. Als ik ook geen ontbijt krijg, (Ronald gelukkig wél) is voor mij de maat vol. We stappen direkt op.


WELKOM IN ECUADOR

Zo zijn we nog nooit ontvangen in een ander land. Het is een kleine grenspost aan weerszijden van een brug en in een mum van tijd zijn we Peru uit. In Ecuador wordt ons verteld, dat er nog een kopie van paspoort en autopapieren nodig is. Die hebben we niet en we krijgen te horen: kun je in Peru laten maken.... dus weer de brug over voor de fotokopie. In Ecuador zit de douaneman in zijn favoriete voetbalclub-outfit en als alles in orde is, schudt hij de hand en heet ons hartelijk welkom.

 
drie koningen                                                           de grens               

De weg naar de volgende plaats staat in ieder geval in de rij: "slechtste wegen in Zuid-Amerika" en zonder twijfel op nummer 1 van de "meest steile wegen". Geen lange haarspeldbochten hier. In de eerste versnelling bobberen we langzaam omhoog. Toeristen die hier de grens oversteken, moeten worden vervoerd in kleine vrachtwagentjes naar Zumba, daarna wordt de weg beter en kan de bus pas rijden.


VILCABAMBA

Onze eerste indruk van Ecuador is GROEN, ongelofelijk groen. En voor het eerst in maanden, krijgen we regen en is de temperatuur een graad of 20-25. Tsja, langzaamaan komen we in de regentijd terecht. We hebben via de email kontakt gehad met Andi en Sandra, een Zwitsers stel dat we al eerder hebben ontmoet. Ze staan al een aantal weken bij een hosteria en daar treffen we ze weer. Er wordt heel wat afgepraat. Ze zijn helemaal weg van de omgeving hier en overwegen zelfs om hier te gaan wonen en zijn bezig de auto te verkopen! Ze reizen al meer dan 1,5 jaar en het plan was om in juli weer naar hun baan in Zwitserland terug te gaan. Het is dus nogal een beslissing! Maar in ieder geval wacht je hier een heel lang leven: er wonen nergens anders op de wereld zoveel 100-jarigen en ouder!




In de mooie omgeving van Vilcabamba knapt Ronald weer helemaal op. Na zo'n lange tijd zonder internet, moet er ook weer het een en ander worden geregeld. Er wordt geskyped en gemaild en we moeten ook de vlucht naar Nederland nog even regelen. Nog een week of 5 en dan komen we terug voor de opening van Ruards restaurant en een kleine vakantie...


PERU

Onze indruk van Peru hebben we toch moeten bijstellen. Vanaf het moment dat we van de gebaande paden afgingen, troffen we een totaal ander land. Kuelap, waarvan we de oude ruines indrukwekkender vonden dan Machu Picchu, de mummies van Leitmabamba, de schitterende routes door de Andes. Maar wat we nooit zullen vergeten, is de boottocht naar Iquitos en onze tijd in de jungle van de Amazone. Een gebied waar het moderne leven aan voorbij schijnt te gaan. Door de geïsoleerde ligging komen hier relatief weinig toeristen en de mensen zijn stukken aardiger. Nee, laat de kust de kust maar en ga naar de minder bekende gebieden, waar Peru nog Peru is.





Reacties


1
Annemiek Tubbing
21/01/2011 22:28
Hallo allebei,
ik begreep al van Hans dat jullie binnenkort naar NL komen om de opening van de Notabelen in Doorn (even reclame maken!) mee te maken. Ik zou het heel leuk vinden om jullie te spreken, mede in verband met mijn vakantie in Argentinie per 1/9. Ik ga dit weekend beslissen over camper of vliegen/huurauto, maar eigenlijk weet ik het wel. Als jullie kans zien om even tijd vrij te maken, heel graag. Ik woon in Maarn, dus in de buurt. Goede vlucht en natuurlijk nog fijne dagen in Peru. Leuke verhalen! Groet Annemiek

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »