BOTSWANA-ZIMBABWE EN TERUG

maandag 05 augustus 2013

PLANNEN VERANDEREN

Je kan wel eens wat willen, maar je weet nooit wat de toekomst zal brengen. In dit geval: een gebroken kies... Het plan was Chobe Riverfront Nat. Park.

In Kasane kamperen we bij de Safari Lodge, waar de mooiste campingplek aan de rivier nummer 14 is. Ze willen ons op een klein plekje neerzetten. Maar we krijgen het voor elkaar om in een klein hoekje van nr. 14 te staan. Als we de volgende morgen maar vertrekken, want dat is de plek geboekt. Dat zien we dan wel weer. Fully booked betekent lang niet altijd dat er daadwerkelijk iemand komt. En inderdaad, ook de volgende dag kunnen we er nog gewoon staan.


DE KIES

We gaan uit eten in de Safari River Lodge en bij de eerste hap komt er iets hards tussen mijn kiezen. Bij nader onderzoek blijkt de hele kies gespleten. De goedwillende duty-manager neemt mij mee naar het algemeen ziekenhuis in Kasane, waar een verpleegster de hele weekenddienst draait...

Voor er überhaupt naar mijn kies wordt gekeken, neemt ze mijn hartslag en bloeddruk op. Die waren aardig hoog, gek hé? Vervolgens pakt ze een gehoorapparaat (heel geruststellend...) en kijkt met dat lichtje in mijn mond. Een gespleten kies wordt er geconstateerd. Tja, dat wisten we al wel. Er is geen tandarts in het weekend, u moet wachten tot maandag. Maar goed, de opgeroepen arts wil ook wel even kijken..en constateert hetzelfde.

Op ons aandringen wordt dan uiteindelijk de tandarts opgeroepen. Met onze lantaarn gaan we op zoektocht naar zijn praktijk op het ziekenhuisterrein. Er staat inderdaad een tandartsstoel. De tandarts wil de kies wel trekken, want veel meer doet hij eigenlijk niet. Als ik vraag of er nog een andere mogelijkheid is, zegt hij eerlijk dat we dan naar Gabarone moeten. Een slordige 1000 kilometer naar het zuiden..

Teruggekomen bij de lodge krijgt Ronald een gratis diner en ik een kop soep en yoghurt. Volgens de manager zijn er ook goede tandartsen in Francistown, (maar) 500 km zuidwaarts. En als ons dat niet aanstaat, kunnen we altijd nog verder door rijden naar Gabarone.


FRANCISTOWN

Is de 2e stad van Botswana en er is hier een bloeiende economie. De tandarts kunnen we niet bereiken; alles is gesloten op zaterdag. Dat wordt dus een weekend van yoghurt, soep en zeer fijngesneden groente. En ik heb pijn in mijn buik van de zenuwen.

Er ligt vlak buiten de stad een goede camping: Woodlands, die vnl. gebruikt wordt als stop-over voor doorgaande reizigers naar Maun en Kasane. Overdag hebben we de hele camping voor onszelf. De eigenaar laat ons zien hoe er biltong wordt gemaakt. Hij heeft fortuin gemaakt door de in-en verkoop van gedroogde ...wormen(!). Schijnt een delicatesse te zijn voor de zwarte bevolking. Ronald neemt er eentje, maar vindt het nergens naar smaken. En ik heb een goed excuus (waar zo'n kies niet goed voor is).

Maandagmorgen neemt hij kontakt op met zijn tandarts die in Duitsland zijn opleiding heeft gehad. Als ik uiteindelijk in de stoel zit, heb ik voor ik het weet al een injectie te pakken. Kan ik me dus ook geen zorgen meer maken of die gesteriliseerd was. Het goede nieuws: de kies kan gedeeltelijk behouden blijven. Er moet een kroon op. Minder goed: ik moet over 14 dagen terugkomen voor een definitief exemplaar!!


KEUZES...

Tja, wat nu? Allereerst gaat de auto naar de Toyotagarage voor een kleine beurt. Dat bevalt ‘m blijkbaar goed, want daarna loopt hij weer als een zonnetje. En aangezien Ronald een dagje kan gaan jagen, is hij de hele volgende dag op pad. We krijgen voor de camping een speciaal tarief omdat we zo lang blijven!

Ik ga de kaarten eens bestuderen. We hebben nogal wat mogelijkheiden.
1. terug naar Kasane en Chobe
2. naar Zimbabwe en over 14 dagen weer naar Botswana
3. naar Kasane en door naar Zambia

In ieder geval moeten we Botswana uit want het visum verloopt volgende week.

Ronald heeft een schitterende dag achter de rug, maar heeft niets kunnen schieten. Ook hij heeft nagedacht wat we nu verder moeten doen. We gaan terug naar Kasane en vandaar naar de camping Ihaha in Chobe Riverfront NP.

En zo belanden we na weer een dag rijden opnieuw bij de Safari Lodge, waar we weer op campingplek 14 belanden, na enig aandringen. En heel aardig, de manager komt informeren hoe het gegaan is met de tandarts. En we hebben er dit keer 's avonds heerlijk gegeten.


IHAHA

Deze camping kunnen we niet van tevoren boeken, want het kantoor is gesloten. Dat komt ons heel goed uit. We melden ons bij de camping en waarachtig ook hier hebben ze nog een plaatsje. Of we de plek willen delen met anderen. Ook prima, want de plaatsen zijn heel ruim. Zo ruim dat er ook nog een stel Duitsers bij kunnen, die al een paar maanden eerder voor deze camping hebben gereserveerd. Hun plaats is dubbelgeboekt...

Aan de rivier is een hoeveelheid wild te zien, ongelofelijk. Onze dag kan al helemaal niet meer stuk, als we een luipaard in een boom zien mét een impala. Ronald blijft fotograferen en de luipaard poseert gewillig. Wat zijn dit toch prachtige dieren!

's Avonds laat wordt onze plek bezocht door een kudde olifanten, die wij vanuit de daktent bekijken. De Duitsers slapen in een tentje; de olifanten lopen langs de tent en hun auto, vlak naast de scheerlijnen van de tent. Het is er heel stil tot alle olifanten gepasseerd zijn. Dan barst er een gesprek los. De volgende morgen zijn ze er net van bekomen. Liggend op de grond een olifant zien passeren op een metertje afstand is toch weer wat anders als op een auto.

Na 2 dagen Ihaha reizen we door naar Zimbabwe. De grensovergang verloopt soepeltjes. De visa kosten 90 US dollar (we hebben een double entry nodig - we moeten nog even naar Botswana en Zambia) en daarbij komt nog 70 dollar voor een verzekering, wegenbelasting en belasting voor koolmonoxyde-uitstoot. Ze verzinnen ook van alles.


BOTSWANA

Botswana is niet alleen een paradijs voor natuurliefhebbers, maar waarschijnlijk ook voor zijn inwoners. Om te beginnen is het land al rijk aan delfstoffen zoals platinum en diamant, maar daarnaast is het toerisme een belangrijke bron van inkomsten.

Misschien nog wel belangrijker: ze doen er alles aan om corruptie uit te bannen. Je kunt het hier wel vergeten om te onderhandelen met oom agent als je te snel rijdt. En de boetes zijn niet mis.

Botswana verstrekt aan de inwoners die dat nodig hebben gratis medicijnen voor HIV/Aids als enige in Afrika. Wij zijn hier nergens bedelaars tegen gekomen. Als een van de weinige zwarte landen ziet het er naar uit dat Botswana zijn zaakjes goed voor elkaar heeft.(Al kan Kasane nog wel een goed hospitaal gebruiken!) Als toerist wordt je hier overal vriendelijk ontvangen en ze doen er alles aan om alle faciliteiten op hoog niveau te houden. De prijzen van de kampeerplaatsen in de Nationale Parken zijn hoog, maar hier hebben we onvergetelijke dagen gehad. En in vergelijking met Tanzania en Oeganda is Botswana nog altijd goedkoper.

Botswana weet wat de toerist komt zien; het wild krijgt alle kans in een natuurlijke omgeving en stroperij wordt uit alle macht tegen gegaan. Botswana is een Aanrader!


VICTORIA FALLS

In 2008 hebben we de watervallen ook al bezocht, maar we willen ze nog wel een keer zien. In 2008 hadden ze hier nog de Zim-dollar, die door inflatie niets meer waard was. De supermarkt was dicht, evenals de benzinepomp. We logeerden in het V.F.-hotel met nog een paar gasten en hebben de rekening nog steeds: 29 biljoen dollar...

Maar het is hier drastisch veranderd: in 2009 is de Amerikaanse dollar de officiële munt geworden. En nu bruist het stadje weer. Elk kwartier stijgt er wel een helikopter op om over de watervallen te vliegen. Er gaan treinen die blijven fluiten om de mensen te waarschuwen, er zijn meerdere supermarkten en souvenirwinkels. En overal wordt je aangeklampt om allerlei activiteiten te ondernemen en zelfs om waardeloze Zim-dollars als souvenir te kopen. Je kunt hier bungee-jumpen, met een ziplijn over de watervallen, raften over de Zambezi, met een olifant door de jungle, een boottocht over de rivier maken, enz.

Alle prijzen zijn in US dollars en zijn flink verhoogd. De camping kost ons 32 dollar per nacht; de entree voor de watervallen is voor Zimbabwanen (?) 7 dollar, voor mensen uit Afrika 20 dollar en alle andere moeten 30 dollar betalen. De prijzen in café's en restaurants zijn hier op Europees niveau.

Dat geldt ook voor het Zambezi Nat. Park waar we nog een dagje willen overnachten. Prijs: 100 dollar. Maar ze willen ons eigenlijk niet hebben, want de faciliteiten zijn vernield door mensen uit Zambia (??) dus geen toilet of douche. En geen korting ook, want de prijzen zijn centraal geregeld. Dus we gaan door naar


HWANGE NAT. PARK

Hier hebben we een mooi gelegen camping uitgezocht. En ik moet zeggen, de ligging is subliem. Maar daar moet je het dan ook van hebben. De toiletten zijn vies of vernield, net als de douches (lijken ons zeer geschikt om legionella op te lopen). Later ontmoeten we mensen die doodziek zijn geworden van het sanitair in het park!

De meeste chalets zijn afgesloten. Het restaurant is gesloopt. Niet één barbecueplaats is zonder schade. Voor 2 nachten durven ze hier het lieve sommetje van 155 dollar te vragen. Dat is het ons absoluut niet waard. Tenslotte hebben we al heel wat dieren gezien. Maar ja, alles is hier geregeld vanuit Harare, dus ze kunnen niets aan de prijs doen.

We gaan verder met het zoeken naar een camping. Dat blijkt nog niet mee te vallen. Gelukkig liggen er ook nog privé-lodges buiten het Nat. Park. En bij Ivory Lodge hebben ze zelfs een schitterende camping naast een luxe lodge. Er wordt zelfs elke avond een vuur voor je gemaakt.En ze hebben er internet - kunnen we eindelijk weer eens skypen met de familie. Deze camping is echt een aanrader voor alle individuele reizigers.

Als we op een avond met Janice, de manager praten, zegt ze dat ze zich als vrouw alleen hier echt heeft waar moeten maken. Maar ze heeft ook 8 jaar in Engeland gewoond. Maar dat is geen leven daar zegt ze. "Dit hier, dat is pas leven". Uitkijkend over het watergat met kudu's en olifanten, genietend van ons drankje en het warme houtvuur, kunnen we haar alleen maar gelijk geven.


DE VERKIEZINGEN

Omdat in Zimbabwe woensdag 31 juli de verkiezingen worden gehouden, besluiten wij hier wat langer te blijven voordat we naar Bulawayo gaan. Zelfs op deze afgelegen camping gonst het van de geruchten m.b.t. de verkiezingen. Vanuit Israel zouden pennen geleverd zijn, die na een paar uur vervagen, de stemlokalen liggen in gebieden die voor Mugabe zijn veel dichter bij elkaar dan in de gebieden van Tsvangirai, er worden gestemd op namen van overledenen, er zouden niet genoeg stemformulieren zijn enz. enz.

Maar Mugabe heeft ook nog beloofd dat mensen die hun huur en water niet kunnen betalen (door de sancties opgelegd door de westerse landen!) kwijtschelding vanaf 2009 van hun huurschuld krijgen. Dat zal de meeste mensen wel aanspreken! En het ziet er inderdaad naar uit dat hij overtuigend zal gaan winnen. Wat sommige mensen in dit Matabeleland verbitterd doen opmerken: mensen vergeten wel heel snel. Hier zijn een 25.000 mensen door Mugabe's toedoen vermoord..

Ooit telde het land 13 miljoen inwoners, nu zijn het er nog geen 8 miljoen meer. En de gemiddelde levensverwachting is gedaald naar 35 jaar! Toch maakt het land nog steeds een betere indruk dan bijv. Mozambique en Malawi. Het is meer dan je weet, dat het zoveel beter is geweest.


BULAWAYO

Een plaats die tot de verbeelding spreekt, want in heel wat boeken over Zuidelijk Afrika wordt deze plaats genoemd. We zijn dan ook heel benieuwd. Bulawayo heeft om te beginnen al heel brede straten met jacarandabomen en met verlichting (doet het niet meer).

We zetten de auto neer op een camping midden in de stad in een park dat er nog steeds geweldig uitziet. De toiletten zijn schoon, maar ook hier zien de douches er niet uit of ze ooit nog gebruikt worden. Dat laten we dan ook maar zo. Aan de andere kant zie ik ons nog niet zo snel zo veilig kamperen in het Vondelpark in Amsterdam...

Bulawayo is een vriendelijke stad, maar stemt ons toch weemoedig. Hier is zò duidelijk de afbraak van het land te zien. De National Art Gallery is het mooiste gebouw van de stad, maar het prachtige Victoriaanse balkon zal het waarschijnlijk niet lang meer houden. In het gebouw is werk te zien van lokale schilders/beeldhouwers, die hun studio achter het gebouw hebben. En heel verrassend: er is een social-media center, geschonken door de Staat der Nederlanden. Fijn te weten, dat ons geld zo goed gespendeerd wordt!

Het oude treinstation is weggestopt tussen allerlei gebouwtjes en als we het eindelijk gevonden hebben, kunnen we onze ogen niet geloven. We zien o.a. oude stoomlocomotieven, de speciale Rhodes-trein, waar in de restaurant-coupé het speciale servies staat uitgestald. Ook staat er een speciale Royal coupé met het koninklijke servies.

Het oude wagonnetje van het Royal Falls hotel, de oude wachtkamer van het station, oude foto's aan de wand. Maar ook hier staan buiten oude treinen weg te roesten en in elkaar te vallen. Er is een speciale hoek waarin allerlei onderdelen liggen bedoeld voor een restauratie van de treinen die nooit meer zal komen. In een klein kamertje liggen oude foto's en boeken opgestapeld waar een archivaris zijn vingers bij zou aflikken. De vraag is hoe lang nog?

Als we naar de camping rijden, passeren we de Hogere Polytechnische School, dat eens een grote onderwijsinstelling moet zijn geweest. Nu kan de faculteit Bouwkunde eerst jaren aan de slag voordat er weer les gegeven kan worden. Zimbabwe is jarenlang het meest geletterde land (90%) van Afrika geweest. Maar of dat volgehouden kan worden, is de vraag.


DE BULAWAYO CLUB

Is het enige gebouw dat nog goed onderhouden wordt, maar dit gebouw is dan ook privé-bezit. We drinken koffie op het terras en lunchen in de elegante eetzaal. Heel vroeger was dit een echte herenclub en er zijn nog steeds leden. Maar een groot gedeelte is opengesteld voor iedereen, die het kan betalen dan.


(RHODES) MATOBO NAT. PARK

Rhodes is niet bepaald ieders favoriet in dit land! En dus is de naam her en der in het park verwijderd. Zijn graf ligt hier nog wel al heeft Mugabe gedreigd de resten op te graven. Rhodes is overleden in Kaapstad op 49-jarige leeftijd en is op ossenwagens naar zijn laatste rustplaats gebracht, die hij al lang tevoren bepaald had. Het graf ligt hoog op een heuvel die plaats van de goede geesten werd genoemd door de inlandse bevolking. Voor de bezichtiging moet je 10 dollar betalen buiten de parkfee, want het is onder de musea gerangschikt.

We overnachten net buiten het park op Big Cave, een camping waar die avond alleen maar Nederlanders (o.a. een hele overland-truck vol studenten) schijnen te overnachten. Nooit geweten dat Zimbabwe zo in trek was in Nederland. Op zondag rijden we in het prachtige Nationale Park rond zonder te betalen. Scheelt toch weer 55 dollar, mooi meegenomen. Matobo heeft veel weg van een ontzaglijke grote rotstuin met grillige, opgestapelde rotsen die door hun uiterlijk tot de verbeelding spreken afgewisseld met grote meertjes.

Je schijnt er ook wild aan te treffen, maar veel hebben we er niet van gemerkt op een aantal kudu's en klipspringertjes na. Maar volgens zeggen moeten er hier ook luipaarden zijn. Maar overal in Zimbabwe is door de hongerige bevolking gestroopt.

We eindigen weer met de kies: we krijgen bericht dat de kroon klaar is - we gaan weer terug naar Botswana!

 

Reacties


1
Annemiek Tubbing
05/08/2013 19:05
Ha Rini en Ronald,
GEWELDIG die verhalen en foto's! Dat moet inderdaad een belevenis zijn met al dat moois en gevaarlijks zo dichtbij! Ronald: niet jagen; laat dat aub aan de dieren over. Wij maken genoeg dood. Wat doet Botswana het goed he! Het kan dus kennelijk wel in Afrika, maar Mugabe kan het niet. Die oude man moet gewoon weg, maar hij heeft het weer geflikt. Geen faire zaak en de Zimbabwanen hebben kennelijk niet door hoe ze gemanipuleerd worden. Ik ben net terug van 3 weken Colombia: bijzonder en mooi, maar jullie kennen het van je vorige reizen. Toch: niets boven je eigen campertje en de mooie dingen zelf vinden of niet, maar dat hoort er bij. Ik ga zo langzamerhand weer eens nadenken over mijn volgende grote reis. Duurt nog wel even, maar de voorbereidingen zijn ook al een feest. Rini, veel sterkte met de kies en nog veel plezier in Afrika. Niemand pakt je dat meer af! Groeten Annemiek
2
jan Oerlemans
07/08/2013 16:33
Hier zou je toch graag een gebroken gebit voor over hebben! we hebben weer genoten van de vlotte pen van Rini en de prachtige foto's van Ronald. Wat kan er straks in Aziƫ nog voor wild zijn wat nog niet door jullie gespot is, wilde panda's misschien?
Geniet verder, groet van Clementine en Jan
3
Jaap en Nelleke Brouwer uit Rhoon
18/08/2013 15:43
We zijn in Zeist op bezoek en we hebben een gedeelte van jullie weblog gelezen en de werkelijk schitterende foto,s gezien.WE wensen jullie veel plezier en wie weet zien we elkaar weer eens terug

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »