CHILOE

donderdag 21 januari 2010


CHILOE


DE AUTOPAPIEREN DEEL 3

Opgelucht stapten wij van boord in Puerto Montt, een grijze industriestad met grijze wolken,maar waar de temperatuur in ieder geval aanzienlijk warmer was dan in Puerto Natales. Na een zoektocht vonden wij de consul in een villawijk buiten de stad. De papieren waren er nog niet, want de douane was in staking. Eh... wij hadden toch geen grenzen overschreden? Nou nee, dat niet, maar Punta Arenas is een vrijhaven, dus alles moet dan ook door de douane. Wanneer er weer gewoon gewerkt werd? Nou, hopelijk de volgende dag. Maar hij wilde de papieren ook doorsturen naar de consul in Villadavia. Nog een consul? Dat werd ons te veel. We waren toch van plan naar het eiland Chiloe over te steken en spraken af, dat we maandag/dinsdag zouden bellen of de papieren waren opgestuurd.


CHILOE

Ach.. Chiloe, wat een verschil met Patagonië. Alsof je van de maand december overstapt naar de maand juni en dat in 1 nacht. Een zeer welvarend eiland van ca.50 x 200 km. Nergens zie je zulk goed doorvoed en schóón vee.Dat is niet zo gek, want ze worden meerdere keren per dag gedouchet en geföhnd. Er valt in 1 jaar tijd namelijk zo'n 2,5 meter regen en dat valt in heftige stortbuien waarna de wind de wolken weer wegblaast en de zon weer schijnt. Volgens zeggen regent het hier zelfs 400 dagen per jaar. Het is hier dan ook ontzettend weelderig groen. Ronald's lievelingsplant, de Gunnera (reuzenrabarber) wordt hier vele meters hoog en groeit als onkruid.

Na de weidse vlakten van Argentinië en Chili hebben we ineens weer een heel andere schaalgrootte. Kleine boerderijen met bloeiende weides, koeien, scharrelvarkens- en geiten, schapen, kippen enz. Fruitbomen, bloeiende hagen langs beide kanten van de wegen. En verder dus ook nog eens veel vis en schaaldieren. Nee, ze zullen hier niet van de honger omkomen. In Patagonië zag je nauwelijks groenten en hier zie ik ineens een overvloed. Mijn moestuinierdershart ging open; ik wist niet dat ik het zo had gemist. Direct op de markt verse tuinboontjes en erwten, die ter plaatse werden gedopt.

De bevolking is hier erg gelovig, er staan op dit eiland een 150 kerken, officieel dan want je ziet ook nog gebouwtjes van de pinkstergemeente, jehova's enz. en het geloof in de oude mythen is ook nog springlevend. De oudste kerk dateert van 1740 en er staan er 16 op de Unesco World Heritage lijst. We hebben er een paar bekeken. Er zijn juweeltjes bij zoals in Castro, waar een ijverige breister het kindje Jezus van een gehaakt pakje had voorzien... En een soort kerstverlichting die in allerlei kleuren aan en uit knippert. In Castro ook een poster waarop jongelui opgeroepen worden om monnik te worden! Inlichtingen via internet, dus de kerk gaat hier wel met de tijd mee.


Ook in Castro staan de beroemde palafritto's,(huizen op palen) aangezien er een groot verschil in eb en vloed is. Allerlei kleurtjes en in verschillende staat van onderhoud, waarvan een aantal op de foto's is te zien.


CHEPU    / DALCAHUE

In Ancud kwamen we Marion weer tegen, die nu met ons is meegereisd van Ancud via Chepu naar Dalcahue. Samen met haar heb ik een uur of 2-3 gewandeld, omdat de knie van Ronald nog niet zover is.Onderweg komen we langs een bord met pan amasado, dwz zelf gebakken brood. We halen Ronald op en willen naar de rivier rijden. We hobbelen steil naar beneden om in een soort moeras te eindigen. Dat schiet niet op.

We rijden naar Dalcahue waar we een camping hebben met uitzicht op de haven. Ronald vermaakt zich met de boten, ferry's en zalmfabrieken.Na een luidruchtige nacht gaan we naar een feria artesenal waar weer driftig gebreid wordt maar met weinig creativiteit. Gelukkig ook mensen met groenten, fruit en schelpdieren. Verder bezichtigen hier een kerk en nemen afscheid van Marion.


ISLA QUINCHAO   

We steken over naar een volgend klein eilandje waar we van Curaco de Velez naar Achao rijden.
Voorlopig houdt het weer zich goed. We rijden naar het strand om te picknicken. Prima toch?
Tot de wind 's avonds aan gaat trekken en Ronald bezorgd naar de tent kijkt. We pakken op en zoeken een andere plek, maar rond een uur of 1 's nachts durven we het daar ook niet meer aan. Het is stikdonker, dus we rijden naar het eerste plaatsje terug om in de ochtend wakker te worden op het plein. Het is gelukkig nog vroeg en er zijn nauwelijks mensen op straat, behalve een paar slaperige backpackers.

In Tenaun staat de enige kerk met 3 torens, dus nemen we een kijkje. Een schattig dorpje van 600 zielen met 3 minimercado's en 3 restaurantjes. Er zal wel veel gegeten worden.
We gaan op weg naar de ferry om weer over te steken naar Puerto Montt.Op de ferry zien we dolfijnen boven het water uitspringen.



DE AUTOPAPIEREN - SLOT

We kunnen het haast niet geloven, maar ze zijn er! En inmiddels veilig opgeborgen in de kluis. We reizen verder met de kopie-papieren. Ze zien hier toch het verschil blijkbaar niet, want we hebben er nergens problemen mee gehad.


Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »