CULTUUR SNUIVEN

zaterdag 06 april 2013

CULTUUR SNUIVEN IN OUDTSHOORN


We hadden besloten om de drukke kust te verlaten en naar de kleine Karoo te gaan. Daar zou het waarschijnlijk minder druk zijn. Dat pakte anders uit, juist voordat we weggaan, horen we dat er een kunstfestival in Oudtshoorn zou zijn. Maar goed, dat zou toch wel meevallen???

Via de Alfredspas door een ruig en mooi landschap komen we in Uniondale terecht. Hier zoeken we ons blind naar de camping. Wat blijkt? We zijn er al een paar keer langs gereden....het is alleen meer een werkkamp dan een caravanpark. Er staan vrachtwagens, werkunits en tenten, er is geen enkele beveiliging, geen hekwerk, niks. En wegwerkers, kabelleggers enz. Maar goed er zijn schone toiletten en er is geen ander alternatief dus we overnachten hier; het heeft veel weg van wild kamperen.

 

OUDTSHOORN

Als we de volgende dag in Oudtshoorn arriveren, horen we direkt overal dat alles volgeboekt is. In de wijde omgeving is er een plek meer vrij. Het gaat hier niet om een plaatselijk festival; het is het grootste van heel Zuid-Afrika en het belangrijkste voor de kunstenaars. Als je hier slaagt of mislukt, is dat beslissend voor de rest van je carrière. Gelukkig zijn we er een paar dagen eerder, we kunnen terecht op de camping Kleinplaas, nou ja voor 2 nachten dan. Dan is het hier vol. Sportvelden etc. worden ingericht voor kamperen, maar ook daar is alles besproken.

Heel Oudtshoorn wordt feitelijk omgebouwd: in musea, winkels, restaurants, sportzalen, scholen en tuinen komen galeries, worden theaters gecreëerd, podia opgebouwd enz. Straten worden afgesloten, feestverlichting aangesloten.


VOL = VOL ?

Ronald smoest wat met de receptie en gelukkig is er nog een kleine plek te vinden op deze camping: vlak naast de afwas en droogruimte kunnen we nog terecht. Normaal is het een parkeerplek. Maar op de ochtend dat we moeten verkassen, heeft een andere kampeerder hier zijn tent opgeslagen. Wat nu?

Als de overburen ons zien rondstappen met de eigenaar om een stekje te vinden, roepen ze ons: er is hier ruimte genoeg voor jullie! Johan en Debby hebben alleen een motorhome en er is inderdaad ruimte genoeg voor ons. Iedereen is blij.


DE GROTTEN

Niet al te ver van Oudtshoorn liggen de Cango caves, wereldberoemde grotten. De naam komt van het Khoe-San woord voor een natte plaats. En die nattigheid heeft er in de loop van honderdduizenden jaren voor gezorgd dat hier deze grotten zijn ontstaan. Je kunt hier verschillende tours maken, maar als we zien hoe klein de doorgangen (sommigen 30 cm) zijn, is de keuze niet moeilijk... We komen in een wonderbaarlijke, sprookjesachtige verlichte omgeving. Zie de foto's, die zeggen meer dan woorden.

 

PFFF....

Vlak na het ontbijt op Goede Vrijdag verlies ik een stukje kies met vulling. Nooit leuk, maar op dit moment hoogst ongelukkig, want waar vind je op deze dag een tandarts? De receptie gaat voor mij bellen. Uiteindelijk kan ik om 12.30 uur bij Dr. Bell terecht. Een heel aardige man met de meest moderne apparatuur helpt mij uit de problemen. En even later lopen wij rond op één van de feestterreinen.


DE SHOWS

Het eerste festijn dat we meemaken is het Afskopkonsert, waarmee het festival opent. We zien verschillende artiesten optreden maar zijn niet onder de indruk. Als dit een voorproefje is, dan blijven we niet lang... Gelukkig hebben we ook besproken voor andere dingen. Het bespreekbureau is trouwens in de supermarkt: computicket is ondergebracht bij Moneymarket waar je alle financiële zaken kunt afhandelen.

Het tweede optreden is van Magdalene, een operasopraan die ook bekend is van allerlei musicals. Ze zingt filmmuziek en we hebben genoten. Nog beter was een voorstelling van 5 operazangeressen met populaire klassieke muziek. In een zaaltje met nog 150 anderen, luistert iedereen ademloos toe, Staande ovaties. Maar tot nu toe is de glansrol van het festival weggelegd voor: DOROTHY!!.

De nu 78-jarige Dorothy Mazuka is de schrijfster van veel Afrikaanse protestsongs waarvan vooral Patta Patta gezongen door Miriam Makeba over de hele wereld bekend is geworden. Ze heeft 31 jaar in ballingschap geleefd: onder het apartheidsregiem werd haar het leven in feite onmogelijk gemaakt. Sinds 2001 woont zij weer in Zuid-Afrika.

In een wervelende show zien we deze 78-jarige vol enthousiasme zingen en dansen. Voor Patta-Patta worden 1 blanke en 1 zwarte op het toneel genodigd om mee te doen. Ze bouwt de show op tot een waar feest en aan het eind wordt de zaal bijkans afgebroken. In één woord: GEWELDIG. Uiteraard mag je niet filmen of fotograferen, maar Ronald kan het niet laten en er staat binnenkort dus een klein stukje op de site.

 

EN DE REST

Ook op de straten wordt muziek gemaakt door lokale kunstenaars: ook leuk om te zien. Alleen het weer werkt niet zo mee. Er worden openlucht concerten afgelast vanwege de regen, nog nooit voorgekomen. Ja dan moet je je behelpen met de plaatselijke restaurantjes en barretjes e.d.

Nog nooit hebben we zoveel vreetschuren bij elkaar gezien. Heel veel Zuid-Afrikanen, zowel blank als zwart doen niks liever als eten. Onvoorstelbaar, zo dik als velen zijn. Van boerenworst tot sushibar, van pizza tot roosterkoek (geroosterd brood) alles wat je kunt eten, je kunt het er krijgen. Rijen mensen voor allerlei kraampjes. Verder is er ook van alles te koop: van struisvogelleren riemen- en tassen en struisvogeleieren tot kleding en opwindspeelgoed. En overal is het overvol.


MEDE-REIZIGERS

In de tussentijd krijgen we verrassend bezoek op de camping: ineens staan Atte en Marijke voor onze neus. We hebben ze in Nederland voor het eerst ontmoet en daarna al 2 keer samen gereisd van Ethiopië naar Nairobi en van Dar-es-Salaam naar Malawi. Ze zijn ook op weg naar Kaapstad en gaan ook op vakantie naar Nederland. Wij hebben inmiddels zelf ook gekozen voor vertrek vanaf Kaapstad want de reis vanaf Windhoek werd maar liefst 750 euro duurder en vele uren langer. Bovendien, je raakt aan vakantie toe na al die maanden reizen....

Met Atte en Marijke gaan we gezellig lunchen en dat loopt nogal uit, want het begint weer te regenen. Je zou aan de drank raken hier. Atte en Marijke gaan nog naar een show; wij zijn uitgenodigd bij de buren voor een braai. Johan en Debby gaan de volgende morgen weg; we gaan elkaar nog missen. We moeten langs komen in Langebaan, ten noorden van Kaapstad. Dat zal dus nog even op zich laten wachten tot na de vakantie. Op de gedeelde plek komt een nieuwe bewoner. Gelukkig hebben ze maar een hele kleine caravan en ze vinden het prima dat wij hier blijven staan. Want druk blijft het hier.


TOEVALLIGHEDEN

Op 4 en 5 april hebben we nog 2 shows, een dansshow en een optreden van Stef Bos. Deze Nederlander is getrouwd met een Zuid-Afrikaanse en woont al een aantal jaren hier. Op 4 april zitten we kant en klaar bij de dansshow als er andere mensen voor onze plaatsen komen. Dubbel verkocht zeker, denken we. Maar dan krijg ik ineens een ingeving. En ja, we zijn een dag te vroeg....vandaag is Stef Bos en morgen het dansen. Als we teruglopen, worden we ingehaald. Twee mensen zijn niet op komen dagen en dezelfde plaatsen kunnen we weer innemen. Hierdoor kunnen we één dag eerder vertrekken.

Tenminste, als we Marjolein kunnen bereiken. Deze journaliste heeft ons enige tijd geleden gevraagd of we het leuk vinden om geïnterviewd te worden. Zij is ook in Oudtshoorn en we zouden elkaar hier proberen te zien. Telefonisch lukt het ons maar niet om haar te bereiken. Maar we weten dat ze ook naar Stef Bos gaat kijken. In de zaal kijken we driftig in het rond of we iemand zien, die op haar foto lijkt. Dan zegt Ronald: "Marjolein moet hier ergens zijn". Achter ons horen we ineens: "zoeken jullie mij"?. We spreken af voor de volgende morgen bij het ontbijt.

Stef Bos en Koos Kombuis hebben een schitterend optreden. Nooit gedacht dat hij zulke gevoelige liedjes kon zingen. En gelukkig in het Nederlands. Koos Kombuis is voor ons lastig te volgen, want dat gaat in het Afrikaans en het lijkt wel op Nederlands, maar we kunnen elkaar alleen verstaan als er langzaam wordt gesproken.

Bij het verlaten van de camping wacht ons nog een hele prettige verrassing: de kampeerplek is al betaald door de mede-kampeerders, dus we hoeven niets te betalen!! We zwaaien Oudtshoorn uit en gaan op weg naar Marjolein, waar we een aantal uren over onze reis praten. Er komt waarschijnlijk een verhaal in een blad over Afrika. Leuk!!!


DE SWARTBERGPAS EN PRINCE ALBERT

We gaan de Swartbergpas over, een meesterwerk van techniek. Wij kijken meer naar de uitzichten tijdens een adembenemende rit van een uurtje of 4. En dan komen we in Prince Albert, een idyllisch plaatsje (uit 1762) met Victoriaanse en Kaapse huizen. Op een terras waar we van de beste appeltaart ter wereld smullen, ontmoeten we ook een Nederlander, die hier in de Karoo woont. En worden prompt uitgenodigd voor een braai. Als jullie je soms afvragen, waarom we zo langzaam door Zuid-Afrika reizen...

Hier kamperen we op een kleine camping op een olijvenboerderij. Ronald vindt het altijd interessant om zoiets te bekijken en krijgt een rondleiding van de eigenaar. Die vindt dat zo leuk, dat we een fles olijfolie krijgen, die zo uit de tank komt.

Morgen gaan we naar de Hel....

Reacties


1
Hans Wiegmann
07/04/2013 09:04
Weer een geweldig verhaal Rini.
2
Marijke Frankena
07/04/2013 22:45
Weer een leuk verslag! Jullie zitten nog al eens aan een braai, zo te lezen! Grappig vind ik, dat jullie over"vakantie" spreken, wanneer jullie naar Nederland afreizen.....!!
3
Annemiek Tubbing
10/04/2013 23:19
Hallo Rini en Ronald,
geweldig om zo'n festival mee te maken. Dan maar drukte, maar dat zijn toch leuke dingen om mee te maken. Mooie foto's ook weer. Ja, op vakantie naar NL om bij te komen. Het wordt hier eindelijk een beetje warmer. De langste griepepidemie sinds 20 jaar. Kan je nagaan, maar bij mij heeft de griepprik geholpen. Ben bezig een reisje van 3 weken naar Colombia te plannen. Krijg ik het weer warm van. Nog veel plezier en een goede reis naar NL. Groeten Annemiek
4
Karin-Marijke
15/04/2013 20:15
Jammer dat we jullie niet bij de overlandersreunie gaan zien! Hopelijk volgend jaar. Veel plezier in jullie vakantie!
5
corrie couperus
16/04/2013 12:55
Hoi daar aan de onderkant. wij kijken uit naar jullie komst. Nog een nachtje of acht schat ik.
Dat van die appeltaart klopt niet. je weet toch dat ik de lekkerste maak?
tot gauw,Corrie
6
Ruard
20/04/2013 13:20
Mooi verhaal weer.
Ik sta hier in de Notabelen met Piet van Os, de hartelijke groeten en hij vraagt wanneer de volgende visitekaartjes gedrukt moeten worden.

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »