DE EERSTE 24 UUR

zondag 26 april 2015

AARDBEVING !!!!!


Nog nooit zijn we zo bang geweest. Op de grenspost van China waar we net zijn toegelaten, staan we in de rij voor de laatste stempels. De auto's staan nog op de Friendshipbrug. In de hal voel ik ineens een raar iets. En dan roept Ronald hard: "earthquake" en rennen we als gekken naar buiten, naar de open plek tussen de bergen. Om ons heen storten metersgrote rotsblokken van de Nepalese kant van de bergen naar beneden, sommigen op de trucks die aan de andere kant van de brug geparkeerd staan. Het zijn complete steenlawines, die naar beneden storten.

Waar moeten we heen, we weten ons geen raad. Ioannis en Ronald halen als een speer de auto's van de brug en rijden ze naar de parkeerplaats. Blijf bij me roep ik, klappertandend en misselijk van de angst. Gaan we dit wel overleven?? We vrezen voor ons leven en blijven verder dicht bij elkaar.

En dan is het wachten tot er weer een beving komt, en weer een. Ik ben totaal overstuur en om ons heen zijn mensen aan het bidden, huilen, smeken. Niet alleen om zichzelf maar er zijn ook mensen uit Nepal hier, die een paar dagen naar China willen en zich dodelijk ongerust maken over familie en vrienden.

Onze groep is gesplitst, wij staan met Ioannis en Rochelle aan de ene kant van de hal, Anand met Putani en kinderen en Anja en Haucke aan de andere kant. Volgens de militairen is de helicopterplaats waar we moeten staan, de meest veilige plek in de omgeving. Intussen staat de auto van Anand als enige nog op de brug. Hij durft het zelf niet aan om de auto op te halen. Dan gaat Ioannis met een militair de sleutels van de auto halen en rijdt Ioannis hem van de brug af. We worden weer herenigd. Er worden inderhaast tenten opgezet, thee en soep rondgedeeld. De Chinezen zijn in ieder geval heel efficiënt en maken een capabele indruk.

Misschien wel het meest wonderlijke van alles is, dat Ronald internetverbinding heeft. In Nepal zijn we eigenlijk totaal verrast door het ineens wegvallen van de verbinding, een dag of wat geleden. Nu temidden van al het tumult hebben we verbinding met de Nepalese provider. Ronald twittert er heel wat op los en wordt zelfs geciteerd in het RTL-journaal. Dat hij er aan denkt om een foto te maken, mag een wonder heten. De schokken blijven komen maar worden wel minder. In de loop van de middag laten we de familie weten, dat we redelijk veilig zijn.

's Nachts moeten we daarover nog wel eens nadenken. Totaal uitgeput zijn we, net als iedereen. Maar van slapen komt bar weinig. Mensen zitten in bussen en auto's en onze auto is waarschijnlijk de meest comfortabele. Als er gefloten wordt, moet iedereen er weer uit en naar de helikopterplaats komen. En dan gebeurt zo'n keer of 6/7. Het gaat dan vooral om de steenlawines, maar de aarde is nog steeds instabiel.

Het slaan van autoportieren of andere geluiden maken je al schrikachtig, want in het stikdonker kunnen we niets zien. Alles is uitgevallen, Ronalds lantaarn blijkt de krachtigste lichtbron en wordt dan ook driftig geleend. Maar je weet niet of de stenen van links of rechts zullen vallen. Ook de rivier raast als een gek. Wat misschien nog een voordeel is, want je moet er niet aan denken, dat de rivier geblokkeerd raakt.
Je wordt stapelgek van alle soms tegengestelde berichten. En eigenlijk weten de militairen het waarschijnlijk ook niet, maar moet paniek de kop worden ingedrukt.

Alleen de laatste paar uur van de nacht is het rustig en kunnen we wat slapen. In het gezelschap van Anja en Haucke en een paar militairen, die zich allemaal in de auto proppen. Ik heb al heel wat koffie en thee gezet voor de mensen van de groep.
Op een gegeven moment missen we ons opstapje, waarschijnlijk door iemand als zitplaats meegenomen.

's Morgens vroeg merken we dat de auto lichte schade heeft opgelopen, er zitten 2 deukjes in de motorkap. En we zijn er nog steeds!. Via onze telefoon horen we dat het aantal slachtoffers in Nepal snel oploopt. Iedereen hier is op van de zenuwen. We kunnen hier ook nog niet weg, want de weg naar Kathmandu is totaal geblokkeerd evenals de weg naar Lhasa. En we willen zo snel mogelijk naar een veiligere ruimte. We krijgen een foto doorgezonden van de touroperator, die de weg naar Lhasa laat zien, bezaaid met huizenhoge rotsblokken. Dit kon nog wel eens even gaan duren.

Reacties


1
Kor Laheij
26/04/2015 08:41
Dit vergeet je nooit meer. Wat een vreselijke ervaring. So far so good. Groet fam. Laheij
2
Kees
26/04/2015 08:53
pffff, wat een verhaal, heel veel sterkte,take care!
3
Nelleke en Jaap Brouwer
26/04/2015 09:10
Wij wensen jullie veel sterkte toe en hopen dat jullie een veilige terugreis zullen hebben. Groeten
4
Annemiek Tubbing
26/04/2015 09:17
RTL Journaal met Ronald gemist, maar het nieuws is wel binnengekomen. Veel sterkte en hou het hoofd koel. Vreselijk drama voor velen. Overigens hoorde ik op het Journaal dat de Chinezen zeer goed voorbereid zijn en allerlei draaiboeken hebben klaar liggen voor als zo'n ramp gebeurd. Ook voor hun buurland Nepal. Dus misschien (klein) geluk bij (groot) ongeluk dat jullie bijna in China zijn. Sterkte!
5
jan en ans
26/04/2015 10:01
Blij te lezen dat jullie gezond en wel zijn. Had al gehoord dat er geen Nederlanders onder de gewonden waren, maar ja hoe weet je dat zeker? Dodental hoor ik net is over de 2000 en voor zover ik weet is men nog alleen in de vallei van Katmandu bezig. Het is wel een zeer schokkende ervaring, letterlijk en figuurlijk.
Veel sterkte en hoop dat het snel rustig wordt.
6
Rene
26/04/2015 10:40
Heftig.
7
Josien Schippers
26/04/2015 10:50
Wat een afschuwelijke en onwerkelijke ervaring, de rillingen lopen over mijn rug. En net (3 uur geleden) wéér een naschok van 6,7 het houdt niet op. Ik hoop dat jullie die laatste ook weer na kunnen vertellen en dat jullie heel snel daar weg kunnen. Heel veel sterkte, hou je haaks en hou ons op de hoogte!
8
Martin Brouwer
26/04/2015 11:34
na alle korte berichten die we kregen dringt nu pas de werkelijkheid goed tot ons door, het is nauwelijks te bevatten wat jullie hebben doorstaan, we hopen nu maar dat het ergste voorbij is en dat jullie maar snel verder kunnen rijden, we denken veel aan jullie
9
corrie couperus
26/04/2015 11:43
kippenvel! Wat een enorme schrik. Jullie hebben erg adequaat gehandeld, denk ik. Ronald heeft gelukkig altijd goede spullen. Nachtmerrie. We hopen voor jullie en iedereen daar dat het voorbij is. Maar de doortocht maken zal nog wel even duren. liefs van Sjoerd en Corrie
10
Harry en Laura
26/04/2015 11:44
Wat een vreselijke ervaring. Maar jullie zijn er gelukkig goed van af gekomen. Hoop dat jullie snel weg kunnen. Wij wensen jullie het allerbeste en veel sterkte. aefaulGroet.
11
Corry Koedam
26/04/2015 12:05
Wat verschrikkelijk, dat jullie dit ook nog moesten meemaken,.
Toen ik het hoorde, dacht ik al aan jullie, want je moest ongeveer in de buurt zijn.
Heel veel sterkte met dit drama en hoop dat jullie snel weer verder kunnen.
Groeten Corry.
12
Kees en Etty Huijdink
26/04/2015 15:24
Gelukkig kunnen jullie het navertellen, wat een angst. Wensen jullie veel sterkte en leven mee!
13
corriecouperus
26/04/2015 16:37
Zojuist foto's bekeken via Twitter. Wat een puinzooi. Wat een drama. Zoveel slachtoffers. Daar mag je blij zijn slechts paar deukjes in de auto. We leven mee en we wensen jullie veel sterkte. liefs.
14
jan en sylvia
26/04/2015 19:42
Veel sterkte daar!
15
Barend Osnabrugge
26/04/2015 20:58
Echt heftig! Zat al over jullie in! God zij dank alles overleeft!
16
Wil Lawerman
26/04/2015 23:01
lieve mensen, blij dat jullie dit kunnen navertellen. Heb net de laatste vreselijke beelden op het nieuws gezien, meer dan 2600 doden en een enorme ravage overal. Hulptroepen uit vele landen zijn onderweg. Hoop dat er snel een mogelijkheid komt voor jullie hier zover mogelijk vandaan te komen. Liefs Wil en Roel
17
Margriet Klees
28/04/2015 12:16
Een gebeurtenis waarvan je niet geloofd dat het jou zal overkomen..Zo'n verschrikking om je heen. We wensen jullie heel veel sterkte deze dagen en voor straks weer een goede reis
Margriet Klees. (deEindervoorbij
18
Atte en Marijke
28/04/2015 13:48
Ongelofelijk, wat jullie daar meemaken! Hou het hoofd koel en koester nog even dat engeltje op jullie schouders....
19
hein en agnes
30/04/2015 13:13
vreselijke ervaring maar jullie zijn er gelukkig goed van afgekomen.
Hoop dat er snel een uitweg is om weg te gaan uit deze banarde positie.
Sterkte

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »