DE LAATSTE WEKEN IN AFRIKA

donderdag 26 september 2013

DE LAATSTE WEKEN IN AFRIKA

Het is ongelofelijk,  maar onze reis door Afrika loopt ten einde. Februari 2011 zijn we gestart en via het Midden-Oosten naar Afrika gereisd. Op 1 oktober 2013 komen we aan in Jakarta, Indonesië. De reis naar Azië zal dan beginnen! Voor het zover is, moet er nog heel wat geregeld worden.

De auto gaat eind september op de boot in Kaapstad. We verschepen (samen met een Zwitsers echtpaar) de auto's in een grote en hoge container met als voordeel dat we de prijs kunnen delen én de auto zo de container in kunnen rijden. Er is veel emailverkeer tussen de rederij en ons. Als alles zo'n beetje in orde lijkt, volgt er nog een addertje onder het gras: de verzekering. De premie is veel hoger dan verwacht. Maar zonder durven we het echt niet aan. Er cirkelen heel wat verhalen over containers die nooit aan komen of in een andere haven aankomen. En dan nog die horror-story van Dieter en Dagmar, die hun auto uit de kraan zagen vallen in Singapore... Verzekeren dus.

In eerste instantie dachten we aan verscheping via Durban en ons plan was om via de oostkust van Zuid-Afrika te reizen. Dat gaat dus mooi niet door. In plaats daarvan gaat de reis naar de westkust. Als reiziger moet je nu eenmaal flexibel zijn. In een paar dagen leggen we een groot aantal kilometers af.  Onderweg staan we ergens op een camping als er een politie-auto naast ons komt staan. De verbazing is van korte duur. Uit de auto komen een aantal mannen met vishengels en kampeeruitrusting. Ze hebben de auto "geleend" voor een lang weekend...kan alleen in Afrika.

Via Upington, Nationaal Park Augrabies komen we aan in Springbok. Het is hier lente en de westkust staat in bloei! Het hele jaar is het hier dor en droog, maar om het goed te maken, barst er in de lente een ware bloemenzee los die 1 maand duurt. Fantastisch! Grote oranje, roze, paarse en witte vlaktes die bermen, weides, bergen bedekken en geuren...Ronald wordt er helemaal gelukkig van.

 

In Springbok komen we ook Atte en Marijke weer tegen, waarschijnlijk voor de laatste keer met hun auto. Zij reizen van zuid naar noord en daarna willen ze naar Australië. Dat laten wij voorlopig voor wat het is. We willen de familie niet al te lang laten wachten... Zuid-Amerika, Afrika en Azië moeten voorlopig voldoende zijn..We hebben een paar leuke dagen samen voordat onze wegen zich scheiden. De volgende keer zien we elkaar weer in Nederland.

Intussen valt de temperatuur knap tegen. Was het in het noorden nog zo'n 33 graden, in Springbok is het nog maar 19 en het wordt nog veel kouder. Er ligt sneeuw in Kaapstad en Paarl heeft onder water gestaan. Dat is andere koek. Dat zijn we niet meer gewend na maanden mooi weer met nauwelijks regen. Ik zoek de warme kleren maar eens op en 's avonds zitten we bij een groot vuur met een deken omgeslagen. En voor het eerst sinds tijden ontbijten we in de camper met de verwarming aan. De laatste keer was ergens in Ethiopië.

In april zijn we even in Nederland geweest; via een andere reiziger kregen we toen het adres van Petre en Talana, waar onze auto in de tussentijd kon staan. We hebben toen afgesproken elkaar te ontmoeten in Namibië. Samen met hun vrienden zijn we door Khaudum gereisd. En daar gaan we nu langs. Eerst komen we bij Hennie en Madeleine op hun aardappelfarm. Hier wordt 1,5 ton per dag in de oogsttijd van het land gehaald. Dat gebeurt voor een groot deel nog handmatig. Mechanisatie kan écht niet want dan verliezen heel veel zwarten hun baan waardoor de criminaliteit gaat toenemen. En die verantwoording willen ze niet hebben.

 

OEF, WAT EEN WEEKEND

De volgende dag komen we aan bij Hannes en Marleen waar we een dag of 5 blijven. In dat weekend komt iedereen langs die we kennen vanuit Khaudum. Is dat leuk of leuk?? In ieder geval is het een fikse aanslag op je lever...mijn hemel wat kunnen die mannen drinken. Ronald kan ze maar nauwelijks bijhouden en dat wil wat zeggen...

In verband met de kou (graadje of 12) wordt er niet gekampeerd zoals de bedoeling was. Maar ook in huis is het knap koud. De mensen hier hebben geen of nauwelijks verwarming voor die korte tijd dat het koud is. Ze zijn ook niet gewend om deuren dicht te doen, de huizen zijn niet geïsoleerd en dus is het soms binnen kouder dan buiten! Mensen lopen met een extra laagje kleding aan en vaak zelfs met een jas. Als ik vertel dat in West-Europa de verwarming in de winter op zo'n 20 graden staat, zijn ze helemaal verbaasd. Dat is te warm, je moet jezelf "harden", anders word je toch ziek?. En kan dat wel met de elektriciteit? Ze hebben hier namelijk regelmatig stroomstoringen.

De mannen gaan het veld in om te jagen, een groot vuur voor de braai te ontsteken en bij het vele vlees ook weer flink te drinken. Gelukkig dat er een chauffeur bij is.

Marleen is ondertussen het hele weekend druk met koken, tafels dekken en afwassen. Voor zo'n 11 logerende gasten en dan nog de aanloop. Wat een gastvrij land is Zuid-Afrika toch. Als we de weerberichten over Kaapstad zien, is er geen twijfel mogelijk bij iedereen. We moeten niet (eerder nog: mogen niet!) kamperen En dus gaan we van Hannes en Marleen naar Petre en Talana die een schitterend gastenverblijf hebben in Kaapstad. 


KAAPSTAD

En daar zijn we maar wat blij mee. Want er ligt sneeuw op de bergen, het hagelt en regent dagen achter elkaar. Nee, dan is kamperen geen lolletje. Bij mensen thuis verblijven geeft weer een heel andere blik op het dagelijks leven hier. Vanuit hun huis kunnen we ook allerlei dingen regelen. Zo ga ik naar een tandarts om te kontroleren of ik écht nog kronen nodig heb of dat de Botswaanse tandarts nog een mogelijkheid zag om wat extra bij te verdienen. De tandarts in Kaapstad denkt het laatste en dat is een hele opluchting.

De auto wordt nog eens helemaal gecontroleerd, maar er hoeft weinig aan te gebeuren. Als we de auto ophalen, moeten we op de foto met het personeel voor hun blad. We krijgen een fles wijn en een paraplu (niet gek, gezien het weer) en worden uitgezwaaid. Petre en Ronald hebben samen een tafeltje aan de zijkant van de auto ontworpen. Via een zakenrelatie hebben we die er ook nog snel op kunnen laten maken. 

 

RUGBY ALS RELIGIE

Ronald wordt uitgenodigd om samen met Petre naar een mannenavond van de kerk mee te gaan. Pfff, naar de kerk? Blank Zuid-Afrika is namelijk heel religieus, er wordt veel gebeden en bijbel gelezen. Maar Petre stelt hem gerust, het gaat om fundraising voor de kerk. Toch is het één grote verrassing. In de kerk staan gedekte tafels, er wordt bier en wijn gedronken, gebraaid (!) en muziek gemaakt. En er is inderdaad een lezing over...rugby. De Springbokken hebben net weer verloren van de All Blacks en dat was de schuld van de scheidsrechter. De aanwezige captain van de Springbokken samen met een verslaggever van het topmagazine Rugby en een ex-captain gaven hun mening hierover. Er volgt een levendige discussie... Ik geloof niet dat Ronald ooit laveloos uit een kerk is gekomen.

Iets anders is dat Zuma heeft afgekondigd dat ook de Springbokken een afspiegeling moet worden van de totale bevolking en volgend jaar moeten er dus min. 7 zwarte spelers in het team zitten. Dat wordt nog lastig, want rugby is een blanke sport, terwijl de zwarte bevolking voetbalt. De volgende wedstrijd tegen de All Blacks kon wel eens All Blacks (Springbokken) tegen All Blacks (Nw.Zeel.) worden...

Na 5 dagen helemaal verwend te zijn bij Talana en Petre moeten we zo langzamerhand toch naar de camping, waar Hans en Irene ons al opwachten. De papieren moeten allemaal in orde worden gemaakt; er moet worden betaald (cash, wat betekent dat we elke dag geld moeten opnemen) enz. De mannen gaan samen naar het kantoor van de verschepingsmaatschappij. De laatste wasjes, het eten opmaken, het schoonmaken, het neemt toch nog veel tijd. Bovendien moeten we onze reis naar Indonesië ook nog organiseren. Backpacken is weer eens wat anders, maar we zullen ons huis missen!

We moeten de auto 's morgens om 09.00 uur bij het containerbedrijf brengen. Afrikaanse of Europese tijd vraag ik, waarop er aan de andere kant gelachen wordt. Europese tijd is het antwoord. Maar de volgende morgen is de container er nog niet als we aankomen. Toch gaat het redelijk vlot. De auto's passen er precies in. De overtocht duurt 25 dagen en dan kunnen we de auto weer ophalen in Penang, Maleisië. 

We zijn nog een paar dagen in een hotel in Kaapstad en genieten met volle teugen van alles wat de stad biedt en dat is véél. Het Kasteel geeft een terugblik op de geschiedenis van Zuid-Afrika en de vele oorlogen om dit gebied. De tuinen van de VOC zijn nog een bezoek waard -lente of herfst maakt een groot verschil. Het telen van verse groenten was ooit het begin van de koloniale tijd. Hierdoor kwamen zieke zeelui weer op krachten. De echte kolonisatie kwam pas later. En eten en drinken doen ze hier nog steeds goed tegen schappelijke prijzen. We gaan langs het Waterfront voor wat laatste inkopen. Lopen nog een keer door de stad.

En dan is het echt zover: afscheid van Afrika, hello Asia!


AFRIKA OVERZICHT

Aantal kilometers Zuid-Amerika en Afrika: 140.000 km
Goedkoopste diesel in Saoedi-Arabië € 0,05/liter
Duurste diesel in Turkije: bijna € 2,-/liter
Aantal lekke banden: geen en één in Zuid Amerika
Grote reparaties: 2 schokbrekers in Zimbabwe/Z-Afrika

Meest fascinerende land blijft Iran

Het meest afschuwelijke: Saoedi-Arabië

Avontuurlijkste: Namibië. 

Meeste wildlife: Botswana

Duurste Nationaal Parken: Tanzania

Leukste bevolking: Malawi

Mooiste stranden: Mozambique

Interessantste met meest vreselijke bevolking: Ethiopië

groenste land: Oeganda (ook avontuurlijk trouwens)

Meeste oudheden: Egypte

meest luxe land: Zuid-Afrika

mooiste natuurparken vonden wij Moremi, Botswana en Manna Pools in Zimbabwe.

Opmerkelijk: veel blanken willen graag de originele Afrikaanse muziek horen; dat valt niet mee, want de zwarte bevolking, met name de jongeren maken alleen maar westerse muziek. Voor de Afrikaanse muziek maak je de meeste kans bij de kerken, de gospeldiensten dan.

Zwart/wit: het blijft meestal een moeizame verhouding. In de meeste Afrikaanse landen wordt je gezien als een wandelende ATM zonder limiet en verder niet. In Botswana en Oeganda en Malawi is de bevolking veel toegankelijker. Zuid-Afrika zien de meeste arme zwarten stelen als een soort "herverdeling" en is de politie corrupt. Door de super-beveiliging van de blanke bevolking, wordt er nu ook herverdeeld bij de rijkere zwarten.

Streetlife Kaapstad

Onze selektie van de big five

 

Reacties


1
corrie couperus
29/09/2013 13:02
Wat een leuk verslag en spannend! Wel een gedoe om weer helamaal naar de west kust te moeten rijden.Wat een schitterende lente bloemenweelde. En het totaal overzicht van Afrika vind ik ook heel handig. Nu gaan jullie genieten van drie weken Indonesie. Groetjes, ook van Sjoerd, Corrie
2
Atte en Marijke
29/09/2013 17:25
Succes aan " de overkant" het zal wel even wennen worden maar er wonen heel veel mensen... Veel aanspraak! All the best, tot ziens.
3
Henken Marianne
29/09/2013 18:49
We hebben op de wereldbol moeten kijken of jullie nu verder weg gaan. Maar jullie komen iets dichterbij te zitten. Veel plezier in Indonesiƫ. Jullie hadden in ieder geval nog een kachel, die werkt. Die van ons wordt maandag gerepareerd. Groeten uit Edmonton, Canada.
4
Corry Koedam
07/10/2013 11:33
Geweldig genoten van al het moois over Afrika, wat jullie ons geboden hebben.
Nu op naar Indonesiƫ, waar jullie op bekent terrein voor mij komen.
Veel plezier en weer een goed vervolg van juliie wereldreis.
Hartelijke groeten, Corry.
5
Isabel en Maurice
07/05/2014 09:21
Beste Rini&Ronald,

Per toeval, kom ik jullie reisverslagen tegen. Ik was aan het kijken naar mogelijkheden om overland naar Zuid-Afrika te komen. Ineens herkende ik (eerst de auto) jullie. Wij waren al weer op de terugreis toen we elkaar in Kas tegenkwamen. Dat is al weer een tijdje gelden en jullie zijn nog steeds op reis! Wij zijn in Zuid-Frankrijk blijven hangen. Ik ga snel nog wat lezen want jullie zijn via Iran naar de overkant gevaren. Die route hebben wij ook ovewogen maar toen niet gedaan. Nou dan de volgende keer maar.

Heel veel groeten,

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »