EN TOEN WERD HET STIL

dinsdag 15 februari 2011

Aan onze kant – de computer ging op zwart en bleef dat. Voor de emails is dat nog niet zo’n probleem, want die kunnen we binnenhalen bij internetcafés. Maar de website is een heel ander verhaal. Via via is dat nog gelukt,  helaas zonder foto’s. Ook die moeten wachten tot het ding weer gerepareerd is. En dat gaat pas lukken in Nederland.

MACHALILLA NATIONAAL PARK
Op weg naar het nationaal park komen we op een prachtplek bij Salango terecht. We worden hartelijk ontvangen door de Zwitserse Beatriz en haar Ecuadoriaanse man bij Islamar Hosteria. We staan er boven aan zee met een geweldig uitzicht. Er zijn nog een aantal Zwitserse gasten en ’s avonds eten we mee: Schweinebraten en Zwitserse worst auf der Grille! Het werd een gezellige boel. Volgens de Zwitsers is Ecuador een geweldig land, pracht klimaat, alles goed bereikbaar en een heel goede plek om te wonen - alleen die Ecuadorianen moesten er niet wonen.

In Puerto Lopez een plaatsje vlakbij, kopen we vis op de markt. Hier zien we ook de haai met hamersnuit..In het nationaal park gaan we naar Agua Blanca, een indiaanse gemeenschap met een museum (keramiek). Ook gaan we naar de zwavellagune, die heel gezond moet zijn maar verschrikkelijk stinkt. Volgens de aanwezige indiaan scheelt het min. 2 jaar van je leeftijd en met een brede grijns vertelt hij, dat hij al 73 jaar oud is….Na een fikse douche is de zwavellucht helemaal weg. Nou maar hopen dat al die stoffen hun werk nog doen.

Vervolgens een uurtje of wat doorgebracht op Los Frailes, moet één van de mooiste stranden zijn van Ecuador, maar we waren niet zo onder de indruk, misschien al te veel mooie stranden gezien? We overnachten nauwelijks 15 km verderop in Hostel Mandala, ook in Puerto Lopez. De vis, heerlijk klaar gemaakt door de kok, ligt net op ons bord, als we ineens horen: you’re driving all the way to Alaska? En op onze bevestiging worden we uitgenodigd door een Canadees echtpaar dat een resort heeft langs de Alaska Highway. Alaska is goed te bereizen vanaf eind april t/m half september, goed om te weten. En misschien moet Ronald nog maar eens goed oefenen in het beren schieten, want deze man heeft er pas nog een op “de stoep”geschoten…

Het hostel ligt aan het strand met een aantal kiosken met hangmatten en we laten ons verleiden tot nog een heerlijk stranddagje.

CANOA
Van een heel andere orde is Canoa, wat een drukte! Het lijkt wel Zandvoort, op z’n Ecuadoriaans dan. Zeker op zaterdag als in heel Zuid-Amerika het weekend wordt gevierd. En dat terwijl de rest van de kust zo rustig is. In hostel Bambu, dat een Nederlandse eigenaar heeft,  kunnen we kamperen. Hier ontmoeten we nog 2 Nederlanders, Rutger die met Juliana in Ecuador woont en Alex, die bij hem op bezoek is. Zo zijn er ineens 5 Nederlanders op 1 plek. Een record!

Op maandag reizen we verder maar niet voordat we de auto’s op strand uitgeprobeerd hebben. Zonder problemen trouwens. Er staan bordjes verboden voor auto’s, maar 1x raden wie deze foto’s heeft genomen: de politieagent!

Iets ten noorden van Quito  ligt Mindo, een natuurgebied waar stilte, bossen en vogels regeren..Dat lijkt ons wel wat. Alleen staan er palmen met op de stam grote uitstaande stekels, die ik natuurllijk net even moest raken, omdat ik weer eens uit balans raakte. Binnen 5 minuten was mijn hand volledig opgezwollen en krom getrokken. En een pijn! In de plaatselijke apotheek van Mindo kreeg ik te horen, dat de hand in warm water moest worden gehouden en een doos pijnstillers. Met als dringend advies morgen direkt naar Quito af te reizen naar het hospitaal.

En zo stond ik de volgende morgen te wachten bij de Eerste Hulp tot er een foto was gemaakt (gelukkig niets bijzonders) en kreeg daar antibiotica en weer pijnstillers. Leuke boom! Ik had beter kunnen vallen!

Ronald kon de auto nog net naar Hotel Zentrum in Quito brengen. Bij hem had inmiddels de griep toegeslagen. We besloten een kamer te huren in plaats van te kamperen, ook al door het stadslawaai.

GUAYASAMIN
Ik ga dus in mijn eentje Quito verkennen en begin met de Capilla del hombre, een tempel van de mens. Die is ontworpen door de beroemde indiaanse schilder Guayasamin. Het museum is gebouwd in de vorm van een pyramide en kijkt uit over de stad. Guayasamin heeft in al zijn schilderijen racisme, armoede en onderdrukking uitgebeeld. De emotie springt je tegemoet. Er staan gedichten van zijn hand en ook brandt er een eeuwige vlam voor de mensenrechten in het centrum. Het is meer dan indrukwekkend en ik ben diep onder de indruk. De man ligt begraven onder een levensboom boven op de heuvel. Bij zijn dood zijn zelfs stakingen uitgebroken, een teken hoe diep zijn thema’s mensen hebben geraakt.

De rest van de week liggen we samen in bed met de griep en we hebben het goed te pakken. Van de auto schoonmaken komt bar weinig en het inpakken gebeurt op de laatste dag. En dan is het ineens zondag, de dag van vertrek.

DRUGSVERDACHT!
Als we uiteindelijk in het vliegtuig zitten, net goed geïnstalleerd, wordt ik er weer uitgehaald. Met mijn paspoort moet ik met de douanebeambte mee naar de terminal waar de bagage wordt gecontroleerd door een drugshond. 4 man sterk staat op mij te wachten. Ik moet de koffer openmaken en alles wordt er uit gehaald. En hoewel ik zeker weet dat ik er niks in heb zitten, krijg ik het langzaamaan toch wel benauwd. Zou er in het hostel soms…….Het vliegtuig staat op me te wachten en als ze ook de bodem hebben bekeken, moet ik nog hard lopen om het vliegtuig te halen, dat ook direkt vertrekt als ik net weer zit. Weer een ervaring rijker! Waarschijnlijk zijn mijn medicijnen de boosdoener geweest.

Maandag stappen we dan na 9 maanden weer op Nederlandse bodem, waar onze zoon ons op staat te wachten. Van de zon en het groene landschap naar het grijze Nederland, het is even wennen. Maar in maart gaat ons avontuur weer verder.

Reacties


1
theo en els van stralen
18/03/2011 22:26
Hoi Rini van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Het was leuk geweest jullie op Schiphol te treffen. Helaas lukte dat dus niet. Goede reis verder en ook van Theo de groeten aan Ronald.

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »