EXIT BRAZIL INTO BOLIVIA

dinsdag 21 september 2010


EXIT BRAZIL INTO BOLIVIA

Bij het ontbijt weten we nog steeds niet in welk land we 's avonds zullen slapen... zullen we nu wel of niet naar Bonito (= mooi) gaan. We hebben van veel mensen gehoord, dat dit hét eco-toeristencentrum van Brazilië is. Of dat een aanbeveling is? We gaan het zien, besluiten we.


BONITO

Als we door Bonito rijden, zien we links en rechts hotels, restaurants, touroperators, bars, pousada's enz. En alleen het Balneario Municipal is zonder gids te bezoeken. Daarnaast is een camping waar gaan we staan. De camping heeft een privé-waterval met natuurlijk zwembad dat we voor ons alleen hebben. Ook het Balneario is de moeite waard.

Als we in de omgeving rondkijken, komen we bij Rio de la Plata terecht. We kunnen niet met een groep meedoen, alles moet via een hotel of touroperator geregeld worden.Als we "zo maar" meelunchen, raken ze helemaal in de war en weten niet wat ze moeten rekenen. De groepen rijden hier af en aan met een gids, die ze naar de rivier brengt. Daar ga je met wetsuit en zwemvest aan de rivier afdrijven om tropische vissen te bekijken. En zo is het met alles in de omgeving. Grotten bekijken, gids mee. Rivier of waterval? gids mee. Het is niet te hopen, dat het overal in Brazilië zo moet worden. Maar eerlijk is eerlijk, het is wel een oplossing voor het massatoerisme om kwetsbare gebieden te ontzien. Alleen is het niet onze manier.

's Nachts krijgen we onweer en de eerste regen en dat is hard nodig, alles is kurkdroog. En wat zal de brandweer blij zijn. Huiverend zitten we aan het ontbijt, de temperatuur is zeker 20 graden gezakt. Op naar Bolivia!


BRAZILIE

is een heel ander land gebleken dan we dachten. Wat een ontzettend lieve en gastvrije mensen! Alle verhalen over criminaliteit ten spijt, hebben we ons nergens onveilig gevoeld. Natuurlijk moet je opletten in grote steden, maar waar niet? Verder is Brazilië het meest westerse land van Zuid-Amerika. Het is er schoon en redelijk efficiënt, alles is van goede kwaliteit. Maar duur! Want er worden fikse importbelastingen geheven over niet-Braziliaanse produkten. En dus betaal je in winkels voor Europese produkten véél meer dan in Europa zelf.

Het land is immens groot, ongeveer de grootte van Australië en je zit dus lang in de auto om van het ene naar het andere gebied te komen. De infrastructuur is trouwens goed op peil, er liggen prima asfaltwegen met onverharde wegen in de meer afgelegen gebieden. Er is giga veel landbouw en veeteelt, onafzienbare akkers en heel veel koeien. En de natuur moet steeds meer inleveren. Vroeger waren de regenwouden de longen van de wereld, maar tegenwoordig is het net genoeg voor Brazilië zelf. En in de droge tijd gaan duizenden km2 in rook op.

Overigens, de natuur is prachtig met veel verschillende soorten dieren. Alleen die hele kleine kunnen we niet waarderen. Muskieten in soorten en maten, mieren, horzels en nauwelijks zichtbare beestjes, die venijnig steken. Daar heb je minimaal een week lang jeuk van. Ik weet er alles van, ik ben allergisch voor die krengen. Alleen hyrdrocortisone creme helpt om er vanaf te komen.

Wij vinden NP Jalapao het mooiste gebied dat we hebben gezien. Ook de Pantanal en vooral onze tocht langs de fazenda's zullen we nooit vergeten.In tegenstelling tot de Pantanal is Jalapao nauwelijks bekend, ook bij de Brazilianen niet, nóg niet. Het is daarom nog authentiek.
En Brazilië verlaten zonder Iguazu te hebben gezien, dat kan niet.


BOLIVIA

Soepel gaan we de Braziliaanse grens over, Bolivia inkomen neemt iets meer tijd. Er moet een formulier (Temporary import form enctype="multipart/form-data" enctype="multipart/form-data" enctype="multipart/form-data" voor de auto) ingevuld worden en daar hebben we een uurtje of 4 op moeten wachten.... En op de deur van het douanegebouw staat de opmerkelijke tekst: ADUANA BOLIVA - EFFICIENCY & TRANSPARENCIA. Zouden ze het zelf geloven? De vrachtwagenchauffeurs brengen er min. 3 dagen door,

 

Uit Brazilië komend is Bolivia een cultuurschok.. Veel Latijnser, slordiger, armoediger, chaotischer dan het moderne Brazilië. Maar ook veel goedkoper en de taal gaat ons gemakkelijker af.


AGUAS CALIENTES

We gaan op weg naar Santa Cruz via een goed aangelegde weg door een vrij leeg en saai gebied. We komen er geen mens tegen, wel heel veel koeien, paarden en ezels op de weg, die verstoord opkijken als ze aan de kant moeten. Aguas Calientes is onze eerste stop en een verrassing. Er wordt een prachtige camping aangelegd bij de rivier, waarvan de watertemperatuur 38 graden is. Een warm bad, dat nooit koud wordt door de warme gassen die in de rivier opborrelen. We zijn blij met de koude douches, die heb je wel nodig met dit weer. Voor geinteresseerden: camping Miraflores - waypoints S 18'27.087 en W.059'30.595.



We hebben het gezellig met 2 Argentijnse echtparen, waarvan Lydia & Horacio ook hun huis gaan verkopen en rondreizen; Martin en zijn vrouw staan aan het begin van hun carriére, maar willen eerst 1 jaar reizen.

In deze streek zien we ook de Mennonieten: die leven nog als in de 18e eeuw. Mannen in een tuinbroek met hoed, vrouwen in lange jurken met lange mouwen met kapjes of hoed. Ze rijden in rijtuigen en ook het land wordt niet-mechanisch bewerkt.


SANTA CRUZ

Santa Cruz is een levendige stad waar van alles te zien is. Acrobaten op het 24 septemberplein, muziek en dans en een veel enthousiaste toeschouwers. 's Avonds zien we tijdens een etentje een zanger die de hele zaal opzweept. Jammer, dat we in sneltreinvaart naar La Paz moeten, want Ruard komt langs voor een korte vakantie! En voor die tijd moet ook de auto nog even goed worden nagekeken.

Wij worden nog aangehouden door 2 poliieagenten op een motor, uitgedost als 2 Amerikaanse politieagenten uit de jaren '60 met spiegelende zonnebrillen en met van alles en nog wat bewapend. Ze vroegen ons het hemd van het lijf, alle mogelijke formulieren en wilden zelfs de auto doorzoeken. Daar trokken we toch de grens. We kregen nog de waarschuwing mee om voorzichtig te rijden. Een gotspe in een stad waar iedereen rijdt alsof de duivel hem op de hielen zit.


SAMAIPATA

Dit plaatsje ligt op 1500 meter hoogte en daardoor is het hier een stuk koeler, heerlijk. Vlakbij is een Inca-ruine en ook het Nationale Park Ambore heeft veel te bieden. We kamperen hier op Finca La Vispera. De eigenaars zijn Piet en Marga, die 27 jaar geleden in Bolivia begonnen zijn. Die hebben hier iets uit de grond gestampt: een restaurant, café, huisjes en een camping. En niet te vergeten een moes- en kruidentuin, die niet alleen voor het eigen restaurant wordt gebruikt, maar ook aan supermarkten levert.

 

In het gezellige dorpje schijnen zo'n 25 nationaliteiten te wonen! Op zondag is er een markt en iedereen ontmoet elkaar dan, overal staan mensen op straat met elkaar te praten. We kijken onze ogen uit. Op straat wordt groente, fruit, cocabladeren en ook vlees verkocht. In de markthal zijn een soort winkeltjes opgebouwd met hoge stellingen die met allerlei waar is volgepropt.

We weten nu al, dat we hier zullen terugkomen om alles op onze eigen manier te bekijken. Maar nu moeten we weg, zoonlief hé. Over een werkelijk verschrikkelijke weg (met adembenemende uitzichten) gaan we naar Cochabamba, die met haarspelbochten langs kleine gehuchtjes voert. Onderweg zijn we blij als we ergens iets kunnen eten en drinken. Geloof het of niet, maar hier wordt ook nog tol geheven. Waarschijnlijk voor in de verre toekomst. De tolhuisjes zien er even anders uit dan in Frankrijk.... Op de foto de "tolbeambte" die een ketting vasthoudt om auto's tegen te houden.



COCHABAMBA

In deze grote stad zijn de meeste markten van Bolivia en daar moeten we zo'n beetje dóórheen. Door nauwe straatjes zonder naambordjes, natuurlijk, moeten we een hotel zien te vinden. Mijn hemel, wat een chaos. Uiteindelijk komen we terecht in Hotel Regina mét afgesloten parkeerruimte. Hier krijgen we geen kamer, maar een appartement voor de prijs van 35 euro, mét ontbijt. Alleen is onze auto zo hoog, dat hij vooraan geparkeerd moet worden, dan staat hij schuin. En als er andere auto's geparkeerd moeten worden, moet hij even aan de kant worden gezet.
 's Morgens vroeg bijv....

Nog 400 km naar La Paz.... maar hoe lang???




Reacties


1
Annemiek Tubbing
25/09/2010 22:24
Hallo Rini en Ronald,
ik heb jullie website gekregen van Hans Wiegmann. Hij was zeer enthousiast en ik begrijp waarom. Wat een reis! Ik ben van plan om de tweede helft van 2011 een reis door Argentinie te maken (en misschien nog een ander Zuid-Amerikaans land). Ik ben al in veel andere landen van Zuid Amerika geweest, maar nog niet in Argentinie. Ik heb al gelezen dat jullie daar begonnen zijn en dat ik goede tips kan halen uit jullie verhalen. Ik heb een voordeel: ik doe al wat jaren spaans, maar het schiet niet erg op. Je moet midden tussen de spaanstaligen zitten om het wat gemakkelijker te spreken. Daarom wil ik ook vrijwilligerswerk doen. Met een camper reizen is natuurlijk helemaal te gek, maar ik heb al ontdekt dat dat in Argentinie behoorlijk duurder is dan in Nieuw Zeeland. Ik heb in het voorjaar van 2008 7 weken in dat fantastische land per camper gereisd. De afstanden zijn wat korter en veel te zien onderweg. Ik zal nog vaak gebruik maken van jullie website en ik wens jullie heel veel plezier verder. Mooi dat je zo'n reis op deze leeftijd (vergelijkbaar met de mijne, begreep ik van Hans) zo'n reis kunt maken. Ik kan mij dat nog niet veroorloven, maar wel een reis van 3 tot 4 maanden en dat hoop ik zo'n 1x per 3 jaar te kunnen volhouden. Veel groeten Annemiek

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »