GASTVRIJHEID IN AFRIKA

zondag 24 februari 2013

GASTVRIJHEID IN AFRIKA


KOBUS EN MARITZA

Als je op een camping wordt uitgenodigd door de buren op hun macademia-notenfarm weet je nog niet wat je kunt verwachten. Maar een volledig ingerichte jachthut met keuken, woonkamer, slaapkamer met badkamer met 2 douches/toiletten, met terrassen en balkons midden in de natuur, dat zeker niet.

We worden hartelijk ontvangen met koffie en gebak, samen met de ouders van Maritza. En 's avonds worden we gevraagd voor het diner. Dat komt heel goed uit, want de ergste donderstorm die wij ooit hebben meegemaakt (orkaankracht) barst die avond los. De elektriciteit valt uit, de hele regio zit in het donker. Gelukkig hebben wij nog wat lampen op batterijen en Maritza zet kaarsen neer. Het duurt 2 dagen voordat er weer elektriciteit is. In de hele omgeving is veel schade aangericht.

Op de farm loopt een heleboel wild, van antilopes tot wildebeest, zebra's en waterbokken. En natuurlijk probeert Ronald jacht te regelen met Kobus. Zal het eindelijk er dan toch van komen?

KRUGERPARK

De ingang van het Krugerpark ligt hier op een 25 kilometer vandaan. We gaan er dus toch 1 dag naar toe. Het valt niet mee om wild te spotten op het moment, want het gras staat zo hoog als de gemiddelde koedoe. Wat ook vervelend is, dat er verschillende wegen afgesloten zijn, vanwege het hoge water zijn ze onbereikbaar. Als ze dat nou ook op de borden zouden zetten, was er niks aan de hand. Maar we zijn heel wat keren om gereden. En om 18.30 sluit het park.

Maar we zien heel wat: apen, leeuwen, neushoorns, nijlpaarden, buffels, slangen, en allerlei antilopen-soorten. En bosvarkens. Je moet er alleen heel wat moeite voor doen. Vergeleken met Tanzania e.d. is het Krugerpark niet duur: 35 euro voor 2 personen. Auto gratis. We overwegen nog een wild-card te kopen, waarmee je voor de Nat.parken geen entree meer hoeft te betalen. Maar de kosten zijn rond de 250 euro, dus we moeten even uitrekenen of dat zin heeft.

Op zondag en maandag gaan Ronald en Kobus op jacht en op maandag schiet Ronald een rooibokje met een 222.geweer. Het vlees en de trofee kunnen we natuurlijk niet meenemen, maar daarvoor krijgen we ingevroren impalavlees en biltong mee. We sluiten af met een diner voor 4 en op dinsdag nemen we afscheid van onze gastheer-en vrouw. Op de terugweg moeten we weer langskomen!
Wie weet...


NAAR DE BLYDE RIVIER EN DE CANYON

Vanuit Witrivier rijden we door een schitterende omgeving met riviertjes, stroomversnellingen en bergen via Graskop naar Pilgrim's Rest. Dit dorp is in de tijd stilgezet. Veel gerestaureerde huizen, een gerestaureerd hotel, postkantoor, winkel. En de onvermijdelijke souvenir-verkopers. Het is leuk om even te kijken, maar we gaan na een uurtje weer verder, naar de Blyde Rivier Canyon. Onderweg stuiten we tot onze verbazing op een grote stoet Porsches, die we weer terugzien op de nabijgelegen camping. Ronald moet er natuurlijk het zijne van weten en zolang hij geen foto's neemt, willen ze hem best van alles vertellen over de nieuwe Porsches die hier uitgetest worden.

 

We ontmoeten hier ook weer een aantal reizigers. Eén daarvan is een informatie-specialist. 6 maanden per jaar werkt hij in Zwitserland, de andere 6 maanden houdt hij kantoor in Afrika..! En hij heeft een Go-Pro camera! Ronald en Greco zitten de hele morgen samen om het ding van ons aan de praat te krijgen en ik duim dat het gaat lukken. Want hij is er nog steeds chagrijnig van, dat hij nog niet kan filmen met het ding. Als ze terugkomen, is alleen al aan Ronald's opgetogen gezicht te zien dat het allemaal dik in orde is.

's Avonds zitten we met een grote groep aan de braai en wijn en het wordt behoorlijk laat...'s morgens gaan we op pad en komen terecht bij een gebied met kleine watervalletjes en stroomversnellingen, waar ik smachtend naar kijk. Uiteindelijk ga ik er natuurlijk toch in. Je droogt hier supersnel weer op.


PRETORIA

Al in Malawi waar we elkaar hebben ontmoet, hebben we met Monica en Eddy afgesproken om bij ze langs te komen in Pretoria en regelmatig kontakt gehouden. In Pretoria kunnen ook nog een heleboel dingen geregeld worden en de auto kan een beurt krijgen.

We hebben geen flauw idee waar we zullen uitkomen, als we de GPS-coördinaten intoetsen en weten niet wat we zien als we bij het huis komen...gebouwd op 1,5 ha en uitkijkend over een dal. We worden hartelijk ontvangen en de gastvrijheid van Monica en Eddy gaat zelfs nog verder. William, Agnes en Pim met hun MAN-truck blijken in de buurt te zijn en willen ons graag zien. Mensen die Monica en Eddy helemaal niet kennen, maar toch door ze worden uitgenodigd!! En dus dendert de volgende dag de campertruck de oprit op. Het is een leuk weerzien, we hebben William voor het laatst gezien in Rwanda. Er wordt gedronken, gegeten, verhalen verteld en de familie overnacht op de oprit.

Vlakbij is een grote mall, waar de Foodlover's Market gevestigd is. (alleen die naam al is genoeg voor lekkerbekken zoals wij) Er wordt ruim ingeslagen door Ronald, Wiliam, Agnes en mij voor een grote braai 's avonds. Ook gaat William met Ronald naar de garage, waar de auto een grote beurt moet krijgen. Dat gaat meer tijd in beslag nemen dan gedacht, want er blijkt olie te lekken bij de vooras. Al met al zijn wij meer dan 1 week te gast bij Eddy en Monica! En William 2 dagen.


HET HUIDIGE ZUID-AFRIKA


Als je hier eerder bent geweest net na de afschaffing van de apartheid, ga je de situatie nu natuurlijk vergelijken. We voeren met iedereen heel wat gesprekken over de huidige stand van zaken in Zuid-Afrika. Wat meteen opvalt is het grote aantal veiligheidsmensen. Bij banken, malls, campings. Wijken die afgesloten zijn. Zelfs achter een aantal hekken, kan er nog ingebroken worden. Criminialiteit is een toenemend probleem, want de politie grijpt lang niet altijd in. De hoogste politiebaas en belangrijk ANC-man is vorig jaar veroordeeld wegens corruptie; en goed voorbeeld...Op dit moment ligt de jeugdleider van de ANC onder vuur en ook voor hem ziet het er niet goed uit. Hij moet nog een bedrag van zo'n 2 miljoen euro verantwoorden.

Campings zijn zo duur gemaakt, dat in de praktijk er alleen de blanken kunnen kamperen. Ook in dure restaurants kom je zelden de zwarte bevolking tegen. De lagere beroepsgroepen zijn zwart; de hogere nog steeds blank. Maar dat verandert wel. Er zijn al heel wat zwarte miljonairs!

Heel wat mensen willen elkaar graag begrijpen, maar dat lukt maar beperkt. Heel wat gaat afhangen van de jongere generaties. Het is hun land en hun toekomst. Maar veel mensen zijn ook bang dat hun land afglijdt naar een 3e wereldland zoals de rest van Afrika. Zimbabwe en Mugabe zijn een waar schrikbeeld. Op dit moment is Zuid-Afrika een land, waar iedereen het in ieder geval veel beter heeft dan in de omringende landen.


IN EN OM PRETORIA

In de tussentijd gaan we de omgeving verkennen: het Voortrekkersmonument waar je een heel goed overzicht krijgt van de grote Trek van de Boeren. Er zijn allerlei gebruiksvoorwerpen uit die tijd te zien. En een huifkar natuurlijk. Maar ook is er een sculptuurwand over de slag bij de Bloedrivier. Vanuit het monument heb je een schitterend uitzicht over de stad.

 

We gaan de Uniegebouwen bezoeken, maar je kunt hier alleen de buitenkant bezichtigen. Vroeger kon je ook de binnenkant bekijken, maar de nieuwe regeringen vonden het veiliger om de gebouwen af te sluiten.

Ook zien we het Freedompark, waar een architect zich helemaal uitgeleefd heeft. Het is dan ook prachtig geworden, maar ....er is geen enkele emotie terug te vinden. In het Memorial in Rwanda waren we zwaar onder de indruk en dat is ons heel lang bij gebleven, maar hier, nee voor ons is het niets meer dan een park. Om een klein voorbeeld te geven: Er is een wand met rijen namen. Onder het kopje Sharpeville ook. Maar wat het is geweest ?? natuurlijk weten we dat, maar als er een video was geweest, was het zoveel sprekender geworden. De hal met leiders: er hangen 5 vaandels met een bekende uitspraak van elke leider. Maar in het hele park kun je Nelson Mandela niet terugvinden!!
Wel blijken er veel Cubanen te zijn gesneuveld in de strijd tegen apartheid, iets wat wij niet wisten, maar ook Monica niet.


NAMEN ENZO

De huidige regering is overal bezig de oude namen te vervangen door nieuwe, tot verbijstering van de bevolking. Het is begrijpelijk als het gaat om namen van de vroegere overheersers. Maar Church Street? Het wordt opgedeeld in 3 Afrikaanse namen. Pretoria moet Tswane worden, alleen de binnenstad blijft weer Pretoria na veel protest uit binnen- en buitenland. Je raakt de weg kwijt in je eigen stad door de wegwijsbordjes...En het is een kostenpost van jewelste, geld dat volgens veel mensen aan zinnigere projecten zou kunnen worden besteed.

In Church Street (die andere 3 namen weet ik niet) staan oude historische gebouwen en het plein is een toeristische trekpleister. Toch zie je er praktisch geen blanken. Wij rijden in de auto een aantal rondjes en willen er in het weekend nog eens heen.


CARNET DE PASSAGE

Het paspoort van de auto is een jaar geldig en het onze vervalt 1 maart. We hebben per email geregeld dat het nieuwe carnet opgestuurd gaat worden met DHL naar Pretoria. Hier kan het bij de douane het oude "uit" gestempeld en het nieuwe "in" gestempeld worden. Als je het kantoor tenminste kunt vinden, want dat valt niet mee. Op he hoofdkantoor worden we doorverwezen naar een grote mall in de buitenwijk. Daar aangekomen, moeten we weer terug naar de binnenstad, want de afdeling is 6 maanden geleden verhuisd. Bij het goede kantoor blijkt dat het allemaal niet zo eenvoudig gaat. Er kan pas gestempeld worden, als het chassisnummer is gecontroleerd met de autopapieren enz. Tja, en die auto staat in de garage..dus krijgen we een afspraak op de maandag. Pfff...


AFSCHEID

Op vrijdag krijgen we eindelijk onze auto weer terug, die een meer dan grondige beurt heeft gekregen én een nieuw portier! We hebben het geweldig samen gehad, vooral Monica en ik. Eddy heeft een eigen bedrijf en moet de hele week hard werken. Een eigen bedrijf in het huidige Zuid-Afrika betekent dat je aan allerlei aanvullende eisen moet voldoen. Zo moet je op elke blanke min. 10 zwarte werknemers hebben en een bepaald percentage van de winst afstaan aan een maatschappelijk project: eigenlijk een extra belasting. En nog moeilijker: de eigendomsverhoudingen en zeggenschap moet gedeeld worden met een zwarte aandeelhouder. Al deze maatregelen maken het voor jonge blanken niet makkelijk om een toekomst hier op te bouwen.

In Fountain Valley zo'n 3 km van het centrum is een camping waar we Agnes en William weer treffen. De volgende dag worden we gebeld door Eddy: of het ons bevallen is...geweldig toch?? Ze komen misschien nog wel even langs...

We blijven tot maandag om dan het carnet af te stempelen. En dan gaan we verder. Direkt naar Kaapstad of toch via de Wild Coast? Gaan we nog een bustour maken door Soweto? Keuzes, keuzes...

 

 

 

Reacties


1
ric
24/02/2013 17:27
Ha R&R
doen jullie nog de 4x4 track bij de sanipas in Lesotho
2
Marijke Frankena- Bosman
24/02/2013 19:31
Het was weer een leuk verslag. Het feit, dat jullie nu in dat heerlijke Zuid Afrikaanse klimaat vertoeven, is ook een reden om jaloers op te zijn! We zitten nog steeds midden in de winter, met steeds weer sneeuw! Iedereen snakt naar een beetje zon en warmte! Maar, de lente is nabij! Nog veel plezier, een goede reis verder, veel groeten Marijke!
3
leo lousberg
10/05/2013 06:02
inspirerend. Nog 3 weken tot m'n doctoraal en dan gaan we jullie een beetje imiteren in Indonesiƫ. Groeten, ook van Marja,
Leo

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »