HEL, HEMEL EN AARDE

donderdag 09 mei 2013

HEL, HEMEL EN AARDE


Dat kan allemaal binnen één week in Zuid-Afrika. We beginnen bij De Hel, een kloof die ooit bewoond werd door een tiental Boeren-families, die daar compleet zelfvoorzienend waren. Dat moest ook wel want om de dichtstbijzijnde plaats te bereiken,hadden ze 2 dagen per ezel nodig.

Wij moeten terug over de Swartbergpas en slaan dan af over een weg waar je op eigen risico kan rijden. Ietwat overdreven vinden wij, met name het eerste stuk is vrij tam. Alleen de laatste 5 km vereisen een 4x4 en wat rijkunst. Dan zie je de camping en wat gebouwtjes al liggen. De kloof heeft geen uitgang; je kunt nog 11 km doorrijden naar het info-centrum en naar de kiosk en camping van de enige familie die hier nog privé-grond heeft. Een nachtje in de Hel verloopt erg rustig, geen mede-kampeerders, geen lichten, geen internet/telefoon, helemaal niks behalve een prachtige sterrenhemel en bezoek van een grijze mongoose.

De naam van de Hel ligt voor de hand: het wordt hier min. 10-15 graden warmer dan in de rest van de omgeving, waar de temperaturen toch ook vaak boven de 40 graden uitkomen. Hoe ze het hier in de eenzaamheid hebben uitgehouden?...


ROUTE 62

Is een alternatieve weg door de Karoo naast de drukke N1. Via Calitzdorp, waar we de bekendste port van Z-Afrika proeven en kopen bij Boplaas, rijden we door naar Ladysmith en Barrydale. Onderweg passeren we een fenomeen: Ronnies Sex Shop een café in the middle of nowhere, waar je ook kunt ontbijten en wat drinken. Niks bijzonders, tot er iemand op het idee kwam om er sex tussen te schilderen. Sindsdien loopt het er storm, blijkbaar verkoopt sex nog steeds...Boven de bar hangen beha's in alle soorten en maten, visitekaartjes, bankbiljetten uit alle landen.

Het weer is ook in deze streek helemaal uit vorm, het waait en regent en de temperatuur is ver beneden normaal. Nou is 40 graden ook niet alles. In Swellendam hoost het en ook op de nabijgelegen camping in Nat.Park Bontebok is het troosteloos. Behalve de bonte bok zien we nog wat andere antilope-soorten maar veel wild is er niet. Dan toch maar snel door naar


KAAP l'AGHULAS

Het meest zuidelijke puntje van dit halfrond. Van Caïro naar de Kaap - dat moet je als overlander natuurlijk vastleggen. Jammer genoeg staat de vuurtoren in de steigers, maar dat mag de pret niet drukken. Het is toch wel een beetje een speciaal moment. Vorig jaar februari zijn we vertrokken en nu staan we zo'n 50.000 km verderop!

Dit punt markeert ook de scheiding van 2 oceanen: De Indische en de Atlantische Oceaan ontmoeten elkaar hier. Vanaf nu ligt de temperatuur van de oceaan stukken lager dan langs de kust van de Indische Oceaan. Zonder wetsuit kun je hier niet meer het water in.
De weg voert ons verder door een prachtig landschap met mooie vergezichten. We komen uit bij Hermanus, waar je in de juiste tijd van het jaar de walvissen kunt zien vanaf het strand. Niet nu, dus. Hermanus is een leuk stadje, maar wordt helemaal volgebouwd. Onvermijdelijk, maar wel jammer. Op zoek naar een camping komen we langs jawel,


DE VALLEI VAN HEMEL EN AARDE

Waar we goede herinneringen aan bewaren. Een oase van rust, wijngaarden met beroemde wine-estates en een terras waar je over de hele vallei heen kunt kijken. Daar gaan we morgen lunchen... nu eerst toch maar die camping. Die blijkt Onrus te heten.

 

Als we de auto neerzetten en de kampeerplek inrichten, komt er iemand op ons af en zegt: "ik ben stomme". Ja hoor en ik malle Lowietje, ligt op mijn lippen. Gelukkig is Ronald me net voor en zegt; " Stonne, wat leuk je te ontmoeten". Dan valt ook bij mij het kwartje. Stonne is de oprichter van Overlanders.be de Belgische site waar ook wij nog wel eens wat informatie van ophalen. Zo hebben we hier de adressen gekregen, waar we de auto veilig kunnen parkeren tijdens onze vakantie in Nederland.

Dat gaat hier héél gezellig worden. Binnen de kortste keren hebben we samen een braai, de auto's worden naast elkaar gezet. Ik maak kennis met Hilda en ook dat klikt meteen. De humor van de beide mannen ligt op hetzelfde niveau en er wordt heel wat afgelachen. Ook Stonne en Hilda reizen al heel wat jaartjes, voornamelijk in Afrika. Maar zij zijn 6 maanden per jaar in België en de overige 6 maanden onderweg. Zij gaan ook naar Kaapstad en vliegen vandaar naar Schiphol en wanneer???....op de 24e met dezelfde vlucht als wij!! Als we verder gaan, is het dus: tot gauw!

Inmiddels ligt die vallei nog op ons te wachten. We lunchen voortreffelijk en proeven heerlijke wijnen bij La Vierge en slaan direkt in. Misschien kunnen we nog wat meenemen. Ze moeten hier alleen nog een beetje op het Frans studeren: één van de wijnen heet Nymfomane, nogal in tegenspraak met de Maagd. De eigenaresse dacht dat het de vertaling van een nymf was. We hebben haar uit de droom geholpen. Ze bedankte ons wel, maar was er niet blij me

Een klasse apart zijn de wijnen van Hamilton Russel. Ze maken hier 2 soorten wijn: een witte en rode. Bij het proeven ontmoeten we de eigenaar van het landgoed en ook de wijnmaker. En dus schaffen we ons ook deze wijnen aan. Die auto gaat aardig op een vrachtauto lijken, vol met wijnen. We moeten dus wel flink doordrinken om die auto weer leeg te krijgen. Als we hier weggaan, hebben we een leverkwaal.


LANGS DE ATLANTISCHE KUST

We komen langs Betty's Bay, Kleinmond en zijn dan niet al te ver meer van Gordon's Bay waar we de auto over een dag of 14 willen achterlaten. Gelijk maar even checken hoe dat er daar uitziet. Dat blijkt maar goed ook. Nergens is de camping te vinden. Als we op internet zoeken, blijken ze verhuisd en de coordinaten zijn vermeld. Die kloppen niet maar gelukkig staat er een soort routebeschrijving. We komen er uiteindelijk via een soort puzzelrit, maar daar is niets te vinden wat in de buurt komt van een camping. We nemen kontakt met de man op. Ja, hij is nog steeds aan het verhuizen maar morgen kunnen we langs komen.

We komen terecht in een enorme chaos. Voor ons is dit duidelijk: hier laten we de auto niet achter. Wat zijn we blij dat we eerst zijn gaan kijken. Maar wat nu?
Met nog maar een paar dagen te gaan, moeten we wel een oplossing bedenken. We hebben nog een adres gekregen maar dat is bij een privé-adres. We nemen kontakt op en gelukkig is ook dat een mogelijkheid. We spreken om binnenkort kennis te maken, we gaan eerst langs


KAAP DE GOEDE HOOP

Ook dit is een mijlpaal en ook hier maken we veel foto's. Daarna gaan we omhoog met een kabeltrein naar de vuurtoren vanwaar je een geweldig uitzicht hebt.
Langs de kust rijden we door naar Kommetjie, waar we overnachten. Ook hier maakt alles een wat troosteloze indruk. Een badplaats in de regen en als enigen op de camping, we gaan snel door.


KAAPSTAD

De Tafelberg heeft een groot "tafelkleed" als we er passeren op weg naar de enige camping in Kaapstad, Harde Kraaltjie, temidden van wegen. Toch blijven we er enige dagen. We zijn snel overal waar we willen zijn en het is dichtbij Belville, waar we Petre en Talana wonen. Wat een geweldige plek voor de auto! Verder zijn ze werkelijk een bron van informatie. We moeten nieuwe banden hebben, want deze hebben hun beste tijd gehad. Tot op heden hebben we maar 1 lekke band gehad en dat willen we graag zo houden. Dan hebben we nog een probleem met een apparaat dat de beide accu's beheert. Die geeft constant alarm, terwijl de accu's wel vol zijn. Ook hiervoor weet Petre een adres, waar het besturingssysteem wordt bekeken. Conclusie: er moet een breuk in een electriciteitsdraad zitten. En inderdaad na vervanging werkt alles weer zoals het moet.

In het weekend wordt het ineens druk op de camping: er is een kamp, georganiseerd door de kerk voor een 60-tal zwarte jongeren. Op campings kom je eigenlijk nooit zwarten tegen, kamperen is blijkbaar niet hun ding. Het opzetten van de tenten gaat dan ook niet zonder slag of stoot tot groot vermaak van de andere kampeerders.
Zo'n schouwspel is één van de leukste dingen op een camping om te zien.

De auto schoonmaken hoeven we ook niet meer. In 24 uur is er meer dan 200 mm regen gevallen in Kaapstad! Wij maken van de nood een deugd en gaan lunchen. Als het uiteindelijk droog is geworden, blinkt de auto ons tegemoet. Is het alleen de regen of heeft iemand bij het winkelcentrum de auto schoon gemaakt die ook gevlucht is voor de regen? Het scheelt in ieder geval weer een boel werk.


TAFELBERG EN WIJN PROEVEN

De volgende dag worden de banden vervangen en dan kunnen we ons opmaken voor Kaapstad. Omdat het is eindelijk weer eens goed weer is, beginnen we bij de Tafelberg, waar we met de kabelbaan omhoog gaan. Overal kunnen we ver van ons afkijken: Robbeneiland, Clifton, Kommetjie, en natuurlijk Kaapstad zelf.


WINE- EN FOOD FESTIVAL

Grote spandoeken kondigen het aan: dit weekend kun je smullen van eten en drinken bij Klein-Constantia, bij Uitsig. We waren niet de enigen op deze zonovergoten dag. Iedereen koopt een wijnglas en bonnetjes voor de wijnen. (waarvan we elke keer maar een klein beetje krijgen). Bekende restaurants hebben verschillende hapjes, die je apart moet afrekenen. Overal staan tafels en banken, dus iedereen schuift aan. Links en rechts maken we een praatje en hebben een heerlijke dag.

De volgende dag lopen we door het toeristisch centrum van Kaapstad. Hier komen we voor het eerst echt veel blanke bedelaars tegen. Incidenteel is dat wel eerder gebeurd bij een verkeerslicht, maar hier zijn er veel. Ook zwarte bedelaars trouwens. Emancipatie heeft meerdere kanten. Overdag is Kaapstad veilig, 's avonds moet je overal oppassen, beter nog wegblijven. We moeten hoe dan ook met de eigen auto op en neer en dan heeft een camping midden in de drukte weinig zin. We gaan voor de laatste dagen naar Melkbosstrand op een klein half uurtje rijden van het centrum van Kaapstad.

Op deze camping treffen we nog een aantal overlanders: Jan en Mariska met hun DAF,die al 2 jaar in Afrika rondreizen, Jan en Sylvia die we al eerder tegenkwamen in Tanzania en overmorgen de auto terug verschepen naar Nederland. En twee enthousiastelingen met hun gloednieuwe truck uit Nambië, die net aan hun reis beginnen. We verzamelen allemaal vlees en groenten en alles gaat op de braaai.

Op zondag blijkt in Kaapstad alles gesloten, alleen de eettentjes zijn open. Eten en drinken doen ze hier altijd en overal. Je ziet overal mensen met zwaar overgewicht. Wel open is de National Gallery waar dit keer geen kunst hangt, maar veel foto's van de strijd tegen apartheid en het apartheidsregiem. En hoewel de apartheid officieel is afgeschaft, is die nog steeds aanwezig. Er zijn blanke en zwarte wijken, privé en openbare scholen, ziekenhuizen e.d. Ook de onafzienbare sloppenwijken bestaan nog steeds. De overheid heeft veel wijken verbeterd en gezorgd voor elektriciteit, sanitaire voorzieningen en stromend water. Maar de oudere sloppenwijken worden weer bewoond door mensen uit Zimbabwe en Mozambique of Malawi. Zo heeft elke grote stad wel zo'n township.


VERTREK

24 uur van tevoren inchecken en dan de mogelijkheid net verspelen om tegen een kleine meerprijs een stoel in de Businessclass te krijgen....genoeg om de pest in te krijgen tijdens de 11-uur durende vlucht naar Nederland. Want wat heb je weinig ruimte in de economy. Maar goed, uiteindelijk zetten wij weer voet op Nederlandse bodem om begin juni weer verder te gaan met de reis naar Afrika. De eerste blog is er rond 14/6 weer!!

 

 

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »