HET ZIT EVEN NIET MEE....

vrijdag 22 oktober 2010

GRENZEN, DOUANE EN ZO

 De ergste grensplaats van Peru/Bolivia moet wel Desaguadero zijn. Met weemoed denken wij aan de grens bij Copacabana, waar alles redelijk soepel verliep. We konden zelfs zonder verzekeringsbewijs door, als we de ambtenaar een sandwich bij de koffie betaalden...

Vlak voor de grens mochten we nog een bijdrage leveren van 5 sol voor het gebruik van de wegen in Peru. Daarna reden we eigenlijk één kilometerslange markt, waar toevallig ergens ook nog de douane/immigratie is. Door een Peruaanse jongen werden we de weg gewezen naar de Peruaanse douanebeambten en na een offerande aan de Maagd(!) kwamen we in Niemandsland terecht, waar de markt trouwens gewoon doorliep.

 

En alles per bakfiet                                           Zelfs bakstenen

Hadden we nog maar zo'n jongen die ons wegwijs maakte; we hebben ons werkelijk mottig gezocht. Uiteindelijk zijn we maar naar de wachtende trucks gereden, waar iemand ons uitlegde, waar we ergens moesten zoeken. Borden, daar doen ze hier niet aan, maar we zagen een aantal auto's verzameld en ja, daar konden we terecht voor de auto. We hadden een kopie van de vorige keer en daar ramde de douanebeambte een stempel op met handtekening en dat was het. Hij had geen zin vandaag om een nieuw formulier uit te draaien. Waarschijnlijk is de auto dus illegaal in Bolivia.

Maar waar was nou toch de Immigraciones? Weer dwars over de markt, dit keer maar lopend en verschillende keren werden we met vage handgebaren de weg gewezen. Daar ergens... en dan opeens zien we hoog op een gevel met vage letters Im..igraci.... staan. Héhé, dat we het nog meemaken! Stempel en visa voor maar 30 dagen en klaar. Maar ook hier moet nog even "aan de Maagd worden geofferd". Die is erg populair hier. Ten behoeve van wie zou dat nou zijn?

Door alle soesa aan de grens komen we in de avondspits van La Paz terecht in de stromende regen. En dus te laat om de auto bij de garage af te leveren. Gewoon maar weer terug naar het vorige hotel dus, waar het in de kamer ook een tikje bleek te druppen. Nee, het zat niet echt mee.


DE RADIATOR

was ook nog niet bij Ernesto Hug afgeleverd, maar bleek nog bij de douane te liggen. In de daaropvolgende dagen heeft Ronald bijkans een maagzweer opgelopen! Wat bleek? Er was een nieuw douanesysteem ingevoerd per 1.1.2010. Er waren 3 mogelijkheden: een groen, geel of rood kanaal. Maar hoe werkte het ook alweer? Groen en Rood spreekt voor zich, maar Geel heeft niemand ons uit kunnen leggen. De 48 uur aflevergarantie van DHL was dus tot aan de douane.

Ronald heeft de boel aardig "opgeschud" en er kwam druk vanuit DHL en DHL Duitsland. Het pakket zat in het groene kanaal en kon dus vrij snel worden geleverd. Eh, alleen er moest nog een registratienummer komen van de geadresseerde. Pas nadat de registratie van Ernesto was goedgekeurd, kwam de radiator uiteindelijk waar ie wezen moest: in de auto.


MUSEA

In de tussentijd heb ik zelf een paar museum-dagen ingelast. Calle Jaen is een koloniale straat met maar liefst 4 musea. Leuk om te zien.
In het museum Nacional del Arte vond ik de hedendaagse kunst, maar vooral ook de beelden van Maria Nunez del Prado het meest aansprekend. Ook waren er veel posters opgehangen van kunstenaars over de vrijheid van meningsuiting. Dat is een groot issue hier in Bolivia; vorig jaar zijn er wetten aangenomen tegen het racisme, in de praktijk werkt het blijkbaar nog niet zo door.
Het Textielmuseum is helemaal gericht op weeftechnieken en laat de klederdrachten per regio zien. Ook kun je hier originele stukken kopen met certificaat, waarvan het grootste gedeelte naar de makers gaat.

   



HET VOLGENDE ONDERDEEL...

Al met al heb ik me prima vermaakt, terwijl Ronald er steeds grimmiger ging uitzien. Met name toen bleek dat de auto met nieuwe radiator goed functioneerde, maar er nog wel koelvloeistof onder het dashboard vandaan kwam. Het dashboard moest er vanaf en helaas.. er moet weer een nieuw onderdeel komen. De auto wordt wel helemaal doorgelicht op deze manier, maar allemachtig we willen eindelijk wel weer eens op pad! En omdat er weer een paar garagedagen bijkomen, ben ik de visa maar gaan verlengen met nog eens 30 dagen.


DASHBOARD

Nadat het hele dashboard eruit lag, heeft Ronald een foto genomen. Alle moertjes, boutjes, schroefjes werden nauwgezet bewaard en moeten straks allemaal weer netjes op zijn plaats komen. Een nachtmerrie! Ik krijg het spaans benauwd als ik er wat langer naar kijk, maar volgens de garage gaat het allemaal weer goed komen. Ondertussen heeft er een email-wisseling plaats met de Duitse bouwer van de auto over de garantie. Elke trouwe lezer van deze site weet inmiddels dat we er nogal wat aan hebben gehad. Maar: dat ligt aan de rijstijl, de andere garages en zelfs aan Zuid-Amerika.

 

Hoe nu verder                                                                omdat hij lekte

Het onderdeel is in Zuid-Amerika niet te krijgen; het gaat eigenlijk ook nooit kapot. Volgens Ernesto zijn wij pas de 3e auto die het overkomt in de 33 jaar dat hij zijn garage heeft. Een schrale troost. Maar er wordt wat op gevonden: het hele ding wordt nauwgezet nagemaakt en getest. Het werkt!
En dan wordt alles opnieuw ingebouwd, er komt een electriciën voor het electronisch gedeelte en het ziet er naar uit, dat we zaterdag afscheid nemen van Ernesto en zijn medewerkers.

Maar goed ook, want het hotel is volgeboekt en hoewel iedereen zijn uiterste best doet, moeten we toch van de kamer af. Misschien toch nog een nachtje in de auto in de garage slapen?

Reacties


1
bep tammenga
23/10/2010 09:57
Wat een ellende met de auto en Ronald is al zo grijs!! Het mooie gevoel over jullie reis is dan even ver te zoeken, maar het komt vast wel weer gauw terug.
Ja, zou mijn oude direkteur zeggen: dat heb je als je internationaal reist. groetjes en sterkte
Bep en Emil
2
corrie couperus
25/10/2010 12:26
Jeetje, het zit echt niet mee. Ja, er is best vaak wat aan de hand met de auto. Komt goed, moet je maar denken, net als mijn gezicht. Vandaag ga ik toch maar niet naar de werkschuit. beetje koortsig. Zal ik er een foto van opsturen? liefs,
Corrie
3
Luis Fernando
28/10/2010 17:16
Hey guys!
How are you doing?
Is Luis from Brasil, the guy in the bike that you met in Bananal Island!
So How is your trip going?
I hope everything was wonderful in your trip!
If you guys are back in Brasil, please let me know!

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »