INDONESIE

zondag 20 oktober 2013

TOERIST IN INDONESIË


Maar eerst nog even Kaapstad. Op het vliegveld krijgen we bij de douane te horen: you've overstayed. Pardon? Waarschijnlijk de verkeerde stempel dacht ik nog. Maar nee, we zijn 2 dagen te lang in Zuid-Afrika gebleven. Zoiets is ons nog nooit gebeurd. We voelden ons inderdaad heel erg thuis daar. Maar toch. Er komt nog iemand om de zaak te bespreken. We leggen uit dat we drukke dagen achter de rug hebben en bovendien in de veronderstelling waren, dat het visum 3 maanden geldig was. De douane merkt terecht op, dat we hier op moeten letten. In Beitbridge? Vraagt Ronald.
Weet u hoe het er daar uitziet? De man moet lachen want deze grensovergang is berucht in heel Zuid-Afrika door de chaos en lange wachttijden. Dat we geluk hebben gehad, weet hij niet. De manager moet er bij komen, maar is gelukkig niet aanwezig. We krijgen het voordeel van de twijfel en verlaten zonder verdere problemen Zuid-Afrika. Pfffff..dat had ook heel anders kunnen uitpakken.


AZIË/INDONESIË

Een toerist verzamelt souvenirs, reizigers verzamelen verhalen en ervaringen. En die hebben we meer dan genoeg in Indonesië. Alles is anders dan we verwachten. Er zijn geen auto's te huur wat we nog steeds ongelofelijk vinden. In Afrika had ik al een auto willen huren via internet maar dat bleek onmogelijk. Hier reis je in een auto met chauffeur. En dat met een man, die overal zelf het stuur in handen heeft...


JAKARTA

Op het vliegveld wachten we een 3 kwartier op de hotelshuttle die niet komt. We nemen een taxi, die ons teveel berekent, maar middernacht in Jakarta, dan heb je niet veel keus. De man rijdt met een rotgang naar het hotel met zo'n 120 km per uur. De volgende dag begrijpen we dat beter. Want het verkeer in Jakarta tart alle beschrijvingen. Een bevolking van zo'n 12 miljoen mensen en een geschat forenzenaantal van 5 miljoen, een gemiddelde bevolkingsdichtheid van 1050 inwoners per km2...en een infrastruktuur uit het jaar 0. De stad is totaal verstopt. Brommers, motoren, riksja's en (vracht-)auto's wurmen zich met een tergende slakkengang door de smalle straten. Ik leer oversteken op de Aziatische wijze: 1 keer kijken en blijven doorlopen en god danken dat je veilig aan de overkant staat.


BATAVIA

Er is nog een klein stukje historie in Jakarta, waar we met de taxi naar toerijden. Een ouderwetse ophaalbrug over een vieze, stinkende rivier en een café Batavia waar we wat drinken aan een plein met het oude gouverneurshuis (inmiddels gesloten). We lopen wat rond, maar als dit alles is.. het is voetgangersgebied dat wel en we zien mensen bezig met batik, schaken, enz. Eigenlijk is dat het leukst. We proberen met een taxi naar het hotel te komen, maar doen er uren over.


TOTO TRAVEL

Na wat speurwerk op internet maken we een afspraak met Toto. Hij regelt een auto met chauffeur voor ons en stelt direct een hele route samen. De volgende morgen worden we opgehaald door Danny met een kleine Suzuki, die ons een week lang rondrijdt. Eerst rijden we in Jakarta nog even langs de haven, waar houten schepen liggen aangemeerd.

De volgende bestemming is Bogor, dat mooie botanische tuinen heeft. Alleen voor we er zijn, daar gaat een uur of wat overheen. In Bogor koopt Ronald eerst weer een nieuwe Simkaart voor een belachelijk laag bedrag. Dan kunnen we in ieder geval weer communiceren. De tuinen zijn inderdaad mooi, maar is de reis er naar toe al die moeite waard? Mwah... We worden meegenomen naar een originele wayang-poppenmaker, waar ik een pop mag helpen mee beschilderen. De ervaring heeft geleerd, dat de meeste toeristen zo'n ding kopen. Ze zijn erg mooi, maar dat is geen succes in de auto. We wensen de mensen succes en gaan naar onze overnachtingsplek.

Het guesthouse waar we logeren, is leuk en ligt in een kleine kampong. Hier komen we ook Henk en Saskia tegen, die deze reis al maanden geleden hebben geboekt. We zullen ze dus wel vaker zien.

Bij het guesthouse geven ze aan kinderen uitleg hoe het leven er vroeger uitzag, hoe rijst enz. wordt verbouwd. We kunnen de kampong ook bekijken en ook hier kun je van alles kopen. Aan ons alleen niets.


BANDOENG

Is het volgende reisdoel. En weer zitten we uren vast in het verkeer. Na 2 dagen hebben we eigenlijk alleen nog maar auto's en motoren gezien. In Bandoeng gaan we naar een theeplantage waar de thee ook verder wordt verwerkt. Hele groepen gaan ons hier voor. De gids ratelt in slecht Engels zijn verhaaltje af, terwijl we er rondkijken. 's Middags gaan we naar een muziekschool, waar les gegeven wordt op de anklung, een oud Indonesisch muziekinstrument. Ook hier staan de bussen toeristen opgesteld en worden bakken souvenirs verkocht. Heel interessant om te zien is hoe de holle bamboestelen worden gemaakt en gestemd. Ook de voorstelling zelf is boven verwachting, wat een geluid krijgen ze uit die dingen. Het publiek mag ook meedoen; iedereen krijgt een anklung en met wat oefening komt er zelfs een goed geluid uit. Kinderen nodigen ons uit om mee te dansen; boven verwachting amuseren we ons prima.

We overnachten in een luxe villa waar alles tip-top in orde is en waar we samen logeren met Saskia en Henk, die een volledig schema hebben van de reis, die precies hetzelfde is als het aan ons voorgestelde programma. De volgende dag moet er 9 (!) uur gereden worden naar het volgende overnachtingsadres. Waarbij dan een bezoek wordt gebracht aan een kleine vulkaan en nog iets. We grijpen in: vulkanen hebben we al veel gezien en we willen ons op Java beperken tot de Bromo, die een van de hoogtepunten van het eiland moet zijn. We gaan dezelfde dag op pad en rijden een uur of 3 naar hotel Alamana in Garut.


HOTEL ALAMANA

Is van een ander slag dan de vorige hotels...een verhaal dat ik jullie niet wil onthouden. De buitenkant doet al het ergste vermoeden, de binnenkant is meer dan treurig. Een vies en versleten onderlaken, vieze badkamer en een krap bed. Daar gaan we niet mee akkoord, ook al merkt Danny op, dat het maar voor 1 nachtje is. Er komt een 2e kamer, die er wat beter aan toe is. We gaan er op in, maar eigenlijk is het ook 100 x niks. Gelukkig hebben we onze binnen-slaapzakken die nu goede diensten bewijzen. Voorzichtig om niets aan te raken, kruipen we hier in en slapen nog heel redelijk. De douche slaan we over, maar we kunnen zelfs onze tanden nauwelijks poetsen, er is geen wastafel. De waterkoker is zo smerig, dat het mineraalwater wat er uitkomt de koffiesmaak bederft. Bij het inschenken kwam de koffie aan de onderkant van de beker er net zo hard weer uitzetten. Het ontbijt laten we ook maar voor wat het is. Danny krijgt het een en ander over zich heen...


PANDRAGAN

Is de volgende halte, waar we rond een uur of 2 aankomen en op het strand eten. We zijn uitgehongerd en moe, maar toch blij dat we hier vroeg zijn. Het is een geweldig hotel waar we logeren, hotel Nyur, waar ze mensen weten te verwennen. Saskia en Henk verschijnen pas rond een uur of 6 in het hotel. De volgende morgen gaan we naar de groene vallei waar we per boot naar een prachtig plekje met waterval varen. Daar kunnen we zwemmen. Ik heb geen badpak aan, dus ik vraag de man zich om te draaien en duik zo het water in. Ronald ziet het even aan maar komt dan toch ook. Werkelijk heerlijk hier.

In dit plaatsje zou je zo nog een paar dagen kunnen doorbrengen, het heeft leuke restaurantjes, een petieterig Nat. Park (in ieder geval voor Afrika-gangers) en een mooi strand. Maar de volgende dag moeten we verder naar


YOGJAKARTA

Weer uren rijden. Achteraf hadden we direct moeten doorvliegen naar Yogjakarta en vandaar met de trein verder. Maar achteraf..Ten zuiden van Yogja liggen ook mooie stranden en je kunt hier best een week vertoeven in plaats van rondrijden. Maar het gaat zoals het gaat en het komt zoals het komt. Tot nu toe is het allemaal erg teleurstellend. Dat verandert enigszins bij de


BOROBUDUR

We verblijven hier in het hotel waar je direct uitzicht hebt op deze beroemde Boeda-tempel. Vanuit ons hotel kun je vanaf 06.00 uur er naar toe, voor de grote massa uit. Bovendien hoef je je niet door de talloze souvenirwinkelstraatjes te worstelen. We klimmen direct naar boven om foto's te maken. Er heerst nog een serene rust. Opvallend is ook dat iedereen met iedereen rekening houdt. Een bijzondere plek, waar eeuwen geleden gelovigen naar toetrokken tot vanuit China en Thailand toe. Na het maken van de foto's loop ik nog een keer van beneden naar boven, nu zoals het hoort met de klok mee en laag voor laag.

Als rond 07.30 hordes mensen binnenstormen, is het gedaan met de sereniteit, die rond deze plek hangt. We lopen naar het restaurant waar we ontbijten en vandaar gaan we naar Yogjakarta. Bij de Borobudur worden we door een andere chauffeur opgehaald. Danny rijdt weer terug om nieuwe gasten op te halen. Rachman heeft een veel betere auto, rijdt rustiger en begrijpt al snel, dat we geen echte toeristen zijn. Het is ook heel lastig met klanten die al zoveel gezien hebben. Ons maak je niet gelukkig met een apenbos - 3 weken geleden joegen we ze nog weg; koffie- en theeplantages, ja daar hebben we gekampeerd; liever een gewone markt dan souvenirwinkels en ga zo maar door.

Van de Borobudur zijn we zwaar onder de indruk; we willen ook de nabijgelegen Mendut-tempel nog bekijken. Met paard en wagen worden we afgeleverd en worstelen ons weer langs allerlei souvenirverkoopsters. Ronald heeft een dingetje gekocht en als ze hem weer wat willen verkopen, biedt hij het ding in ruil aan. Hij krijgt wel de lachers op zijn hand. In de tempel staan 2 prachtige 3-meter hoge boedabeelden die tot de mooiste ter wereld horen. Opvallend is dat ze zitten op een westerse manier met beide voeten op de grond

Ook in Yogjakarta vermaken we ons prima, een mooie en ruime stad waar we naar het Sultanspaleis en waterpaleis gaan. De Sultan is ook gouverneur van Yogjakarta en woont nog steeds in het paleis. De privé-vertrekken zijn afgeschermd. Er wordt ook nog een muziekvoorstelling gegeven. Het paleis is een must, het waterpaleis kun je best overslaan. Op ons verzoek rijdt Rachman het oude centrum in met authentieke winkeltjes en restaurantjes. Hier ergens koop ik een prachtige sarong. We eten samen met Rachman in een apart restaurantje met echt Indonesisch eten i.p.v. het eten in de toeristische wijk van Yogja, waar zelfs bitterballen op het menu staan.


PRAMBANAN

Op 15 km en anderhalf uur rijden(!) van Yogjakarta liggen de hindoe-tempels van Prambanan. Er ligt een soort pretpark omheen en is ernstig beschadigd door verschillende aardbevingen in de loop der tijden; de laatste keer in 2006. Toch is nog enigszins te zien hoe indrukwekkend dit complex ooit geweest moet zijn en zelfs nu nog is. Restauratiewerkzaamheden zijn nog steeds in volle gang en zo te zien kunnen ze nog jaren vooruit.

De tempels worden 's avonds verlicht en tegen deze achtergrond kijken we in de open lucht naar een balletvoorstelling van het beroemde Ramayana Ballet.
Ik ben geen kenner maar wel liefhebber van ballet en geniet ontzettend van deze avond. We hebben een stencil uitgereikt gekregen met het verhaal van Rama en Shinta. Wat een spectaculaire uitdossingen en maskers, een geweldige show van meer dan 40 dansers met gamelanmuziek. Een aanrader!


NAAR BROMO

Een nieuwe tegenvaller dient zich aan: we hadden met Toto afgesproken dat er treintickets zouden worden geregeld naar Bromo en vandaar naar de ferry naar Bali. De treinen zitten vol, dus we moeten opnieuw het drukke verkeer in. Dit is de 1e en laatste keer dat we georganiseerd reizen en ook Java hoeven we niet meer te zien. We zijn veel te onafhankelijk en zelfstandig om zo te reizen en ook Toto wordt horendol van ons. Maar goed, het is zoals het is. We rijden 2 dagen om naar de vulkaan te gaan kijken.


OFFERFEEST

Het op 1 na grootste Islamitische feest valt dit weekend. Dus is het zo mogelijk nóg drukker dan anders. Eén ding is zeker: zoiets als dit hebben we niet eerder meegemaakt. We moeten rond 03.00 uur op om bij de vulkaan de zon op te zien gaan. We gaan met een jeep omhoog in een file, stappen uit en gaan met een brommer het laatste stuk omhoog. Op het uitzichtspunt staan duizenden mensen, die allemaal de zon willen zien opgaan. Dit grenst aan het ongelofelijke. Gelukkig kan ik op een bank staan, anders zou ik er niets van zien. Het is inderdaad mooi, maar.. In de file gaan we weer naar beneden om gedropt te worden bij een plek waar je per paard naar een trap gebracht kan worden. Of lopen. We schatten de afstand in en we gaan per paard. Ja, ook Ronald die daar eigenlijk niks van moet hebben. Bij de trap in de file omhoog, naar de rokende vulkaan kijken met z'n allen en in de file weer terug...Goeie hemel, wat een gekkenhuis.

Vanuit Bromo gaan we na een uurtje rijden op de trein. Het voelt als een bevrijding. Eindelijk op onszelf. De trein rijdt niet hard maar is onverwacht comfortabel en het langverwachte groene Java zien we hier eindelijk voorbij komen. Na een uurtje of 4 komen we aan voor onze laatste nacht op Java. De volgende morgen nemen we de ferry naar Bali.


BALI

Aan de andere kant van de ferry worden we opgewacht door een door Toto geregelde chauffeur. Al direct blijkt dat de man alleen voor de transfer ingehuurd is, terwijl we voor een hele dag hebben betaald. Leuk afscheid van Toto. We worden afgezet in Munduk bij een hotel, dat vertaald hemels verblijf betekent. Het ligt prachtig tussen de rijst en kruidnagelvelden. Alleen...er is geen zwembad, zoals beloofd door Toto. In heel Munduk is geen zwembad, het water is er te koud. Als ik vraag, wat mensen hier dan doen, is het antwoord: wandelen door de rijstvelden. God, hoe vertel ik aan Ronald, die zich helemaal verheugd had op een dag of wat relaxen aan een zwembad, dat hij moet gaan wandelen door de rijstvelden???!!

Ronald's humeur daalt naar het vriespunt. Tot onder het vriespunt als blijkt, dat we er de geboekte 2 dagen aan vast zitten omdat het geboekt is door een agent. En tot pooltemperatuur als we het volgende hotel niet kunnen boeken omdat het vol is. Ondanks het laagseizoen. We hebben hier wifi, maar dat werkt niet of nauwelijks, probeer dan maar eens een hotel te boeken. 's Nachts om 03.00 probeert Ronald het nog maar eens en de hemel zij dank: het lukt.

De kalmerende uitwerking van een wandeling door de rijstvelden gaat ook de volgende dag niet door - het natte seizoen breekt aan en het regent de hele dag pijpenstelen. Een dagje lezen doet ook wonderen.


UBUD

Volgens de reisgids is dit een unieke plek vol kunstenaars, galeries en musea waar je absoluut heen moet. Het centrum staat vol met winkels waar je de interessante plekken wel moet zoeken. Waarom iemand met deze temperaturen een jurkje wil passen, gaat mijn verstand te boven, maar goed. Het paleis en de tempel hebben wel onze volle aandacht. Hier zien we ook Balinese dansers, leuk maar voor ons gevoel amateuristisch.

In een galerie met foto's van een beroemde fotograaf ontmoeten we zijn partner, een Nederlandse vrouw die al jaren in Ubud woont en het hier heeft zien veranderen van een interessante plaats tot een waar toeristisch oord. Wat blijkt? Er is een film gemaakt met Julia Robertson over Ubud, die deze plaats op de toeristische wereldkaart heeft gezet; een bepaalde weg uit de film wordt nu door de toeristen gelopen.


NORA

Is een yogamaster die we in het hotel ontmoeten. Elke morgen zien we haar de meest ingewikkelde oefeningen uithalen. Ik weet niet wat ik zie. Nora reist de hele wereld rond, ze wordt overal uitgenodigd door yogaleraren. Mocht je willen zien wat we voorgeschoteld kregen, haar website is: yoginora.com.


AMED

De laatste dagen van onze Indonesië-reis liggen we aan het grijze strand van Amed. Dit stukje van Bali is (nog) één van de rustige plekken van het eiland. Je kunt er prima duiken en snorkelen. Een aanrader.


CONCLUSIE

Java en Bali was waarschijnlijk niet de beste keus voor ons. En georganiseerd reizen: nooit meer. We beseffen langzaamaan hoe belangrijk ons eigen vervoer voor ons is. Zelf kunnen bepalen wanneer je wat wel of niet doet. Normaal zijn we zo vrij als een vogel. Mochten we het nog niet weten, dan weten we het nu: we zijn reizigers en geen toeristen.

Reacties


1
Roelant
20/10/2013 11:50
Beetje somber verslag uit zo'n prachtig land. Ook toeristen moeten kunnen genieten.
Groetjes en heel veel plezier in de oost, ik mag er altijd heel graag zijn
2
Henk en Saskia
29/10/2013 22:08
Hoi R&R, we hebben net je verslag van Indonesiƫ gelezen. Deels mee eens, maar wij normale toeristen hebben wel genoten. Onze trip was langer tevoren geboekt en gepland en daardoor geen problemen met vervoer en hotels. Wij hebben de Ijen-vulkaan op Java bezocht en zagen de prachtige blauwe vlammen in de nacht. Bij daglicht ontvouwde zich een prachtig landschap. Jammer dat je dit gemist hebt, was echt de moeite waard en niet zo druk.

Groetjes, Henk en Saskia
3
Charles Grundon
08/12/2013 00:29
Did you try,
http://www.trac.astra.co.id/companyprofile/home
4
Soraya
30/12/2013 22:06
Mooie foto's van Indonesiƫ, jammer dat het zo is tegengevallen. Het is ook mogelijk om een individuele rondreis samen te stellen, waarbij je de toeristische gebieden en drukte vermijdt. Ik wens jullie nog veel plezier op jullie wereldreis.

http://footprinttravel.nl/indonesie/individuele-rondreizen/

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »