La Paz

zaterdag 25 september 2010

ONDERWEG NAAR LA PAZ

Gelukkig was de weg van Cochabamba naar La Paz geasfalteerd, dat scheelt een uurtje of wat. Via grote haarspeldbochten komen we tot een hoogte van zo'n 4600 meter. Gelukkig maar dat ik mijn tabletten tegen hoogteziekte had ingenomen, maar evengoed merk je dat je zuurstof minder hebt.


ANTIPLANO

Na enkele uren komen we dan op de beroemde Antiplano (= hoogvlakten) van Bolivia met prachtige vergezichten. En dan...zien we ineens een ons bekende auto. Wij en zij stoppen langs de kant van de weg. Het blijken Birgitte en Wolfgang te zijn, waarvan we in Ushaia afscheid hebben genomen!. Wat ontzettend leuk. Zij komen vanuit Colombia en Ecuador en reizen via Bolivia en Brazilië terug naar Buenos Aires. En dan zit de reis (na ruim 1,5 jaar) er voor ze op. De mannen duiken snel in de auto om met GPS en computers kaarten, routes en waypoints uit te wisselen. We spreken af dat we elkaar gaan terugzien in Uyuni, op de zoutvlakte van Bolivia.


HET VERKEER IN BOLIVIA

Verder staat er een bus aan de kant en op de weg ligt iemand die duidelijk niet meer leeft. We zijn er beroerd van, maar het is werkelijk geen wonder. We horen later dat er elke maand wel bussen verongelukken. We hebben het over Chilenen en Brazilianen gehad in het verkeer, maar toen hadden we Bolivia nog niet gezien.....

Zo kwamen we in Saimapata een Zwitsers echtpaar tegen, die met een taxi rondreden in Santa Cruz en uitgestapt zijn omdat ze het te gevaarlijk vonden. Het hielp niet echt, want in het verkeer hier geldt het recht van de grootste en sterkste met het meeste lawaai, dus als voetganger ben je bij tijd en wijle je leven niet zeker. En omdat ze ook naar Saimapata gingen met de taxi beleefden ze nog wat dingetjes..zoals een achterwiel dat voorbij kwam rijden. En een chauffeur waarvan de auto wel heel gek reed. Bleek, dat de remmen niet meer werkten......

Bussen zijn het grootste, dus die kunnen zich zo'n beetje alles veroorloven. En wij konden geen kant uit, toen er weer eentje een gevaarlijke inhaalmanoeuvre uithaalde. Terwijl iedereen vol in de remmen moest, reed de buschauffeur LACHEND verder, terwijl het praktisch niks scheelde of hij had twee auto's in de prak gereden.

Die weg des doods staat me minder en minder aan!


LA PAZ

Hoe vinden we de weg naar ons hotel? Via drukke steile straatjes omhoog en omlaag cirkelend, raakt ons navigatiesysteem de kluts kwijt. Op een goed moment zie ik een oud vertrouwd bord met Mallassa, de plaats vlakbij waar we moeten zijn. Héhé!

Hotel Oberland heeft een parkeerplaats (veel meer is het niet) waar campers kunnen staan. En het is hier koud! Zodra de zon ondergaat, daalt de temperatuur rap richting 0 graden. 's Avonds eten we hier bij de open haard Duitse gerechten. Alles is Duits hier, zoals de naam al aangeeft en er wordt ook Duits gesproken.Op zaterdag vieren ze zelfs het Oktoberfest hier met 400 man!
Wel even wat anders dan we gewend zijn. Lang duurt het niet, want de volgende dag rijden we achter een taxi aan naar de garage.


ERNESTO HÜG

is een begrip onder de reizigers. Ook hij spreekt Duits en als je moet uitleggen wat er aan je auto mankeert, is dat toch knap handig. Er moeten allerlei dingen aan de auto gebeuren en het gaat langer duren dan verwacht. Er moeten een nieuwe radiator en thermostaat uit Duitsland worden opgestuurd, want hier kennen ze het model niet. Dat gaat allemaal wel een kleine week duren.Na een jaar reizen merk je dat je het e.e.a. veranderen wil aan de auto en dit kan nu ook mooi gebeuren. Gelukkig kunnen we dinsdag/woensdag weg (voorlopig), dus we kunnen wel met Ruard op stap.
Daarna moeten we weer terug naar de garage om de laatste reparaties te laten doen.



Onze trots, ons huis
 


DE STAD

kun je onmogelijk mooi noemen, maar fascinerend is het wel. Alleen die kleurrijke bevolking al. Overal op straat worden de meest uiteenlopende zaken verkocht; heel veel handwerk, maar ook etenswaren, zelf geperste vruchtensappen enz. Verder zagen we kiosken waar van alles en nog wat werd verkocht, maar waar ook gebeld kan worden. Een soort belhuizen op straat.

Een groot gedeelte van de bevolking is nog analfabeet en als er een brief moet worden geschreven, ga je naar een straat, waar mensen achter een typemachine (jaar 0) zitten en die doen dat voor je. Ook lopen er nogal wat jonglui met een bivakmuts op, waardoor ze niet herkenbaar zijn. Het zijn schoenpoetsers, die er op deze manier wat bijverdienen.

Behalve taxi's en oude Amerikaanse schoolbussen uit de jaren '60 die hier dienst doen als stadsbus, rijden er ook microbusjes rond. In de deuropening staat een omroeper, die passagiers moet binnenhalen voor "zijn" route.

De stad ligt op gem. 3800 meter, en als je geen brandende ogen en last van je ademhaling hebt van de hoogte, dan krijg je die wel van de smog. Want al die oude auto's, bussen enz. geven een uitlaatgassen af, dat wil je niet weten.
 

   
  
De busomroeper                                             De limonade-verkoopster
 


DE HEKSENMARKT

is een héél apart stukje; hier zitten de "wijze" vrouwen die voor elk probleem een oplossing hebben. Naast kruidendrankjes e.d. kun je hier lama-foetussen kopen. Waarom? Bij het bouwen van een huis, begraaf je het ding onder een hoeksteen als een offerande aan de godin Pachamama. Ter bescherming tegen kwade geesten koop je gedroogde toekanbekken. Last van spoken? Speciaal kruidenmengsel en weg zijn ze. De heksen zijn herkenbaar aan hun zwarte hoeden. Ze kunnen ook de toekomst voorspellen. Jammer dat we ze niet op de foto mochten zetten.




Foetussen van lama's



GOEDKOOP

dat is Bolivia wel - Ronald staat lachend naast de benzinepomp. Hij kan zich niet heugen dat hij ooit 0,40 voor de diesel heeft betaald. Taxi's: tussen de 2 en 3 euro. Lunch: 3 gangen en drank: 8 tot 10 euro. Overnachtingen zijn tussen de 20 en 30 euro voor een goed hotel, voor de camping rond de 3 en 10 euro. Enz.enz.

Maar het land is totaal corrupt, we hoorden van Ernesto hierover het volgende gezegde: Bolivia is het meest corrupte land ter wereld, maar we hebben geld gegeven en nu staan we 2e op de lijst.


BIERFEEST

En dan gaan we ons nu storten in het feestgedruis buiten. Duitse schlagers, bierpullen, meisjes in dirndl-jurkjes en bratwurst. Even heel wat anders.....


Reacties


1
Coen
27/09/2010 14:59
Hoi jongens,

Groeten aan Ruart en natuurlijk aan Ernesto. Succes met jullie reparatie. Ik ben trouwens benieuwd of die onderdelen inderdaad binnen een week daar zijn. Lijkt me erg sterk. Hou me op de hoogte..
Coen

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »