NAAR DE GALAPAGOS

woensdag 26 januari 2011

We reizen vrij vlot van Vilcabamba naar Cuenca, maar in Cuenca was er een omleiding... en toen we eenmaal de weg kwijt waren, konden we die ook niet meer vinden. 2 uur later waren we nog niet op de plaats van bestemming, wat de feestvreugde in de auto niet bepaald verhoogde..Uiteindelijk ben ik uit de auto gesprongen en heb een taxi aangehouden die ons op de plaats van bestemming kon brengen. Een kampeerterrein vlak buiten de stad prima al is de wc wel erg ver weg.

CUENCA
De mooiste stad van Ecuador met het hele jaar door een graadje of 25; er wonen hier dan ook veel buitenlanders die nooit meer weg willen en dat is goed voor te stellen. Een stad met veel koloniale gebouwen, schitterend aangelegde pleinen, winkeltjes, restaurantjes enz. En de stad waar de beroemde panamahoed vandaan komt en die hier overal gedragen en gemaakt wordt. Ook wij hebben natuurlijk zo´n ding gekocht - Ronald een hele mooie, dat is aan hem besteed en ik een vlot "schildersmodel" volgens de eigenaresse van de winkel een uniek model!
Na een paar dagen vertrekken we richting de Galapagos-eilanden, waar we onszelf een cruise cadeau willen doen. We rijden zonnig Cuenca uit en komen in een mistig en koud Nationaal Park terecht. Hier hadden we eigenlijk willen overnachten, maar niet in de wolken en regen. We komen dan terecht in de tropische laaglanden waar het heet en vochtig is. En dat alles binnen een paar uur - dan noemen ze Nederland wisselvallig!

GUYANQUIL
In deze drukke havenstad hebben we ons hostal Iguanazu snel gevonden. Rustig gelegen en onze auto kan er veilig geparkeerd worden, ook tijdens onze Galapagosweek. Dan gaan we op zoek naar een last-minute aanbieding voor 8 dagen cruisen. We vinden een mooi schip dat een aantrekkelijke route vaart . Op maandag kunnen we vertrekken. Als we met een creditcard willen betalen, moeten we 25% meer betalen dan cash - dat heeft te maken met een belasting die Ecuador heft voor buitenlandse bezoekers. En in 2 dagen kunnen we niet zo´n bedrag uit de betaalautomaten trekken. Er wordt een creatieve oplossing gevonden. We betalen met creditcard (die wordt achtergehouden) en per bank. Als het bedrag bij de touroperator binnen is gekomen, krijgen we de overschrijving per creditcard terug. En dan moeten we nog even snel aan het werk om op maandag te kunnen vertrekken...

DE GALAPAGOS-EILANDEN
De verwachtingen zijn hoog gespannen als we maandag in het vliegtuig naar de Galapagos stappen. Met de zodiac worden we opgehaald en gaan aan boord van het jacht Beluga waar ons een lunch voorgezet wordt samen met nog 12 anderen. We blijken de oudsten te zijn van het gezelschap dat bestaat uit Amerikanen, Russen, Australiërs en Engelsen. In de middag gaan we op excursie waarbij we grote schildpadden te zien krijgen. Een van de meest aantrekkelijke dingen op de Galapagos is dat dieren geen angst kennen voor mensen. Je kunt ze heel dicht benaderen en hun gedrag bekijken. Zo komen we oog in oog met 2 wippende schildpadden, een ongelofelijk gezicht, dat we gefilmd hebben. Een foto staat hieronder, maar ja daar kun je geen geluid bij doen. En het is een oergeluid, dat we horen. Ook wordt er tussendoor af en toe gegeten, waarbij het mannetje het vrouwtje ook voert. Wat een begin! Verder neemt onze enthousiaste gids David ons mee om 2 kraters te bekijken en zien we uilen en vogels. En dan is het alweer tijd voor het diner.

Iedereen gaat vroeg naar bed, want om half zeven moeten we weer op. We hebben een luxe hut alleen doen we de eerste nacht geen oog dicht omdat het motorgeluid behoorlijk doordringt in onze hut. Daar hadden we nooit aan gedacht. En de tocht duurt een uur of 10... gelukkig is het gelijk de langste vaarafstand en krijgen we de volgende morgen oordopjes. De volgende morgen vergoedt veel van de nacht. We zien de beroemde vogels met blauwe voeten en vergapen ons aan de zeeleeuwen. Het is een moeilijk begaanbaar terrein met lavastukken en brokken. Voor mij is het niet te doen, ik kan geen diepte schatten. Geen nood, er komt een personal assistant mee! Alberto helpt me door de diepste kuilen en hoge afstappen, stenen met scherpe kanten enz.

Het snorkelen is hier helemaal een geweldige ervaring, alsof je in een aquarium met exotische vissen zwemt, wat een kleuren. Naast me zwemt een zeeschilpad traag mee, als ik even omhoog kom, zie ik een zeeleeuw met een vis slaan en onze gids vindt een zeepaardje, waarvan we nog een foto opgestuurd krijgen. Verder zien we iguana´s, die mooi zijn van lelijkheid, pinguins en zeeleeuwen die in de bomen (mangroves) op takken liggen. (de zgn. "treelions" ha,ha).

De daaropvolgende dagen zien we ook maringuana´s met hun bonte kleuren, nog meer zeeleeuwen en zeehonden en niet te geloven ook nog een paar wippende zeeschildpadden. Het is zeker het seizoen... Dolfijnen springen links en rechts rondom het schip en de kapitein verzet de koers om een walvis te spotten. Helaas heb ik hem niet gezien, Ronald wel. Ook passeren we de evenaar en zijn dus voor het eerst in bijna een jaar weer eens op het noordelijk halfrond.
En zo gaat het maar door. We snorkelen, kayakken, wandelen en ontdekken de eilanden en hun bevolking. We hebben een geweldige tijd met David, Catherine, Dana, Christy, James en Samantha en onze gids David. Alleen het Russische echtpaar houdt zich erg afzijdig en houden zich ook niet aan de regels. Wie gaat er nou een zeeschildpad optillen ?
Voor we het weten is het al vrijdag en vertrekt een groot gedeelte van het gezelschap. Er wordt van de boot afgesprongen (jump-off) en de volgende morgen nemen we afscheid van een aantal én onze gids. Dat is een fikse tegenvaller want de nieuwe gids is niet van hetzelfde kaliber. En voor het eerst zie ik hoe bepalend dat voor je trip kan zijn. De nieuwe passagiers zijn wel heel gezellig. Jerry en Ivan uit Amerika hebben ons al uitgenodigd als we bij ze in de buurt zijn. Dat kan misschien nog wel even duren maar het is een leuk vooruitzicht.
En we kunnen al heel snel langs bij Judy en Rodolfo in Ecuador. Judy is eigenaresse van het schip en verblijft er nu ook met een paar gasten. Rodolfo, haar man heeft een hacienda en een kaasmakerij in de buurt van Quito. We krijgen het adres een dezer dagen doorgemaild.

De zaterdag en zondag wordt er weer gesnorkeld en gelopen. Het eiland Floreana vonden we erg saai, er was maar weinig te zien behalve de oude postbus. Sinds 1700 wordt hier de post achtergelaten en door anderen weer meegenomen als ze die bestemming aandoen. Ook wij laten een kaart achter voor Rutger en Meike. Of en wanneer ze die krijgen, is afwachten. Wij konden niets meenemen, want Nederland en België zaten er niet tussen.

En dan is het ineens maandag en onze laatste dag en onze beurt om van iedereen afscheid te nemen. ´s Morgens vroeg bezoeken we nog het Darwin instituut waar schildpadden worden opgevangen en de eieren van de schildpadden worden uitgebroed. En dat gebeurt omdat er ook dieren op de eilanden zijn, die er niet horen zoals ratten en geiten. De geiten vreten het voedsel weg. Ze worden afgeschoten en dat gaat langzaamaan beter, maar de ratten blijven een plaag. Zij eten de eieren van de schildpadden. En we zien Lonesome George, de laatste van zijn soort. Hij maakt een intrieste indruk en hij is pas 95 jaar en kan 200 jaar worden. Dan is het echt voorbij en worden we naar het vliegveld gebracht.
Aan het eind van de week hebben we alleen de hamerhoofdhaai niet gezien. Geen slechte score. Ik had niet gedacht dat ik zoveel dieren zou zien. De Galapagos eilanden zelf zijn op dit moment vrij kaal, het regenseizoen wil maar niet beginnen. Je gelooft niet als je hier aankomt, dat er zoveel soorten dieren te vinden zijn. Nu moeten we de foto´s nog uitzoeken en dat zal niet meevallen. Zelden hebben we er zoveel gemaakt.
De auto staat te wachten op de parkeerplek bij het hostal, morgen vertrekken we naar het noorden.

Reacties


1
Hans Wiegmann
30/01/2011 09:03
Hoi Ronald en Rini, geweldig wat jullie toch allemaal mee maken en zien. Ben erg benieuwd naar de foto's die je gemaakt hebt. Nog even en dan weer een onderbreking naar het kleine kikkerlandje. Ruard is druk bezig met de verbouwing, wij zijn benieuwd hoe het er straks uit ziet. Veel plezier nog en tot ergens in februari. Groetjes, Hans
2
Frits Asselbergs
30/01/2011 14:53
Wat een mooie verhalen weer !
Als ouwe Venezolaan kan ik er mij van alles bij voorstellen.
Tot gauw bij de Notabelen !
Wat leuk dat Ruard en Robert er weer als vanouds iest gezelligs van gaan maken,want de laatste jaren was het meer Notabalen dan Notabelen.
3
Rutger Hofma
01/02/2011 22:20
Riny & Ronald, inderdaad tijd om de site bij te werken! Hoop dat Mindo de moeite was en dat alles goed is in Quito……….

Het was goed om even te 4*4-en met jullie!
"Eat my dust"………zou ik zeggen!

Gegroet,

Rutger………Juliana & Alex
4
WoutMieneke
14/02/2011 16:46
't is geweldig om dit allemaal te lezen; misschien wel een beetje mee te maken. Wat is de wereld mooi en wat kunnen wij allen er veel van zien en meemaken. Geniet en wees je bewust van wat er is bij jullie daar en hier heel dichtbij!! lfs W&M

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »