NAAR DE ZUIDELIJKSTE STAD TER WERELD

donderdag 24 december 2009

PUNTA ARENAS

Op weg naar Punta Arenas zien we onderweg bij een grote estancia een vrachtwagen van Van Gend & Loos staan. We nemen een kijkje en worden voor een rondleiding uitgenodigd. We zien de koeien gebrandmerkt worden en ook de schapenschuur laat hij ons zien. Waarbij hij opmerkt dat de schapenhuiden door hem worden verbrand. Hij krijgt er namelijk bijna niets voor, de winst is voor de groothandel. Hij vertelt ons ook nog even, dat het 's zomers waait en in de winter sneeuwt. Het weer hier lijkt me niet alles.

Punta Arenas is een stad met 130.000 inwoners. In de Lonely Planet staat het adres van het Nederlands consulaat. Wat die nou hier doen? Op het aangegeven adres is een kapsalon. Dat schiet niet op. Als Ronald de auto draait om naar het Tourist Office te gaan, zien we ineens een bekend beeldmerk "Je maintiendrai". Het is een deur naast een fitnesscentrum. We bellen aan en we kunnen met een uur bij de consul terecht.

Bij het toeristenbureau blijkt dat er geen camping en geen parkeermogelijkheid is bij hotels. Maar we krijgen een kaart waarop 3 plaatsen staan aangegeven, waar we de auto mogen neerzetten. We lopen een rondje over het grote plein, maar het is niet het beste weer, dus we gaan weer terug naar het consulaat. Daar binnengelaten, weten we niet wat we zien. Het blijkt een klein architectenbureau!

Het gaat om een honorair consul, die vreselijk behulpzaam en aardig is. Hij maakt een betere kopie van onze kopie-autopapieren en betwijfelt of ze bij de grens enz. het verschil met de originelen zullen zien. We spreken af dat Ruard de originelen naar hem toestuurt, waar wij ze kunnen ophalen. Dat moet voor 2 januari, omdat we op de boot naar Puerto Montt moeten. Dat wordt nog krap. En als we ze hebben, gaan ze de kluis in!

Verder wijst hij ons erop, dat de 1e mogelijkheid voor kamperen niet erg gunstig is gelegen en dat er door jongeren erg veel lawaai wordt gemaakt. En dat hebben we gemerkt, want de andere plaatsen zijn door de wind voor ons niet mogelijk. Het blijken bovendien allemaal openbare parkeerplaatsen. Voor het eerst langs de openbare weg! Weer eens wat anders.
Na het eten zetten we het dak omhoog en we liggen nog maar net in bed... en er beginnen streetraces en er gaat muziek aan. En hier wordt het nauwelijks nog donker.

De volgende dag gaan we naar de belastingvrije zone, waar Ronald wil kijken naar een geheugenuitbreiding van het navigatiesysteem en eventueel een nieuwe lens voor het fototoestel. Het is er gigadruk, want ook hier is Kerst een feest van eten en kado's en ook een echt familiefeest., We vinden geen lens, chip of e-reader. Dat moet dan maar wachten tot april.


LAGO BLANCA

Ook de 2e nacht doen we geen oog dicht. Als we hier niet met de ferry over moesten, waren we al weg geweest. Maar de volgende ochtend staan we in de rij voor de ferry naar Porvenir, waar je ook niet heen moet willen. We gaan met een omweg naar het Lago Blanca. Onderweg is alles afgezet met hekwerk dus we moeten door blijven rijden tot een plek hebben en die vonden we aan de rand van het bos. Heerlijk rustig!

De volgende morgen komen we aan bij een vrije camping aan het meer, waar al een stel Duitsers kamperen. Een jonge Duitse vrouw van ca. 30 jaar is alleen op reis en heeft ook geen vervoer. Ze wil in direct kontakt komen met de bevolking en Spaans leren. Dat lukt heel aardig, want de politie heeft haar zelfs afgezet op deze afgelegen plek. Ze heeft kennis gemaakt met de mensen van het Refugio iets verderop en daar heeft ze eten geregeld en de mensen daar nemen naar zelfs mee naar de grens. De grensovergang die een paar kilometer verderop ligt, is gesloten. Dat is ook voor ons een omweg van ca. 130 kilometer (en daar zien ze inderdaad niet dat er geen originele autopapieren zijn).


USHAIA

De volgende morgen vertrekken we vroeg naar Ushaia, dat in een onbeschoft mooie omgeving ligt (volgens Ronald). We komen uit op een camping aan de Rio Pipo met een grote keuken, kantine en HEERLIJKE DOUCHES. Want dat konden we wel gebruiken na al die dagen en wat kan je dat dan waarderen. We ontmoeten hier heel veel motorrijders die alleen of met 2 vanuit Alaska hier zijn. Verder zijn we heel blij met de kantine, want het is hier 's avonds vreselijk koud. In de keuken staat iedereen zo zijn eigen potje te koken. Maar we hebben erg gelachen toen er soep gemaakt werd van de restjes die de mensen van de ROTEL-bus over hadden gelaten.

Ongeveer het eerste wat we in Ushaiha gaan doen, is een foto laten nemen van ons tweeën bij het bord van Ushaia en dit sturen we naar al de ons bekende email-adressen.
We verwennen onszelf met een heerlijke lunch bij Tia Elvira, waar ze krab hebben.

Vandaag is het de 24e en dus Kerstavond. Vanavond schuiven we met zo'n 30 personen van de camping Andino aan een Kerstdiner aan. We zijn met 4 Nederlanders en 2 Belgen in een soort Duitse enclave, daarom hebben we een tafel voor de Nederlanders/Belgen gereserveerd. Je wilt niet weten hoeveel Duitsers er op weg zijn en blijkbaar zittten ze nu allemaal in Ushaiha. Je ziet overal grote vrachtwagens, die omgebouwd zijn tot grote campers. En op allemaal staat de Duitse vlag, of de naam Alemania o.i.d.

Op het kerstmenu staan diverse soorten vlees, salades en ijs toe, en als toetje champagne en taart.


Reacties


1
Jan Oerlemans
30/12/2009 15:13
Wij genieten van jullie reisverszlagen, to the point en toch vriendelijk. Met zoveel anderen ook heel jaloers. Goede jaarwisseling en tot schrijfs. Clementine en Jan

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »