NAAR HET ZUIDEN VAM MOZAMBIQUE

zondag 27 januari 2013

NAAR HET ZUIDEN VAN MOZAMBIQUE

HET PORTIER

In Nampulo zwaai ik het portier open om snel bij de supermarkt te komen. En dat slaat met een klap tegen een vrachtwagen. Nee, ik heb hem niet gezien, al was-ie zo groot als, nou ja een grote truck. Het portier heeft een grote V gekregen en Ronald een woede-aanval en ik pijn in mijn buik. Het is zaterdag en de Toyota-garage is niet open. En de deur kan niet meer dicht, zo kunnen we niet verder. Help!!!!

Dan is daar ineens een mannetje...hij weet wel iemand. Tja, we hebben weinig keus, er is trouwens ook weinig te verliezen. Dus rijden we achter hem aan een sloppenwijk in, de auto kan krap aan door de smalle steegjes. De auto wordt geparkeerd op een soort pleintje en onmiddellijk komen overal mensen vandaan. Als Ronald met de vriend en het portier in de werkplaats is, blijf ik bij de auto. En daar krijg ik het druk: het halve dorp komt langs om te kijken.

De meesten spreken alleen Portugees en ik snap er wel wat van. Maar de hele middag bedelverhalen aanhoren? No comprendre is veel makkelijker. Ondertussen wordt er flink op los gehamerd in de werkplaats. Het duurt en duurt. En bij mij probeert iedereen een praatje te maken, in half Engels, in gebarentaal of gewoon in het Portugees. Als ik een paar foto's maak, wil het hele plein wel op de foto. En zijn door het dolle als ze het resultaat zien. Als ze de e-reader zien, willen ze allemaal weten wat het is. Maar als je er alleen maar mee kunt lezen, wat heb je er dan aan? Iets om over na te denken: internet wordt steeds populairder, maar de meeste mensen hier kunnen niet lezen.

Rond een uur of 16.00 gaat de muziek aan: keihard en alle kinderen beginnen te dansen. Ik moet ook meedoen en dus...

Een heldere geest komt ineens tot de ontdekking dat de auto wel heel vies is, hij wil hem schoonmaken. Tegen een kleine vergoeding natuurlijk. Maar Ronald ziet er niets in, het portier is bijna klaar. Dus zeg ik maar dat we eerst het portier moeten betalen en nog niet weten wat de kosten zijn.

Het heeft de hele middag geduurd maar dan krijgen ze zowaar het portier in de auto. Als het ook nog op slot kan, krijgt de uitdeuker een klapzoen van Ronald op beide wangen. De kosten vallen mee: 35 euro. Wat een opluchting. We kunnen voorlopig verder.


HET ZUIDEN

Met Johann en Irene uit Zwitserland rijden we in 2 dagen naar Inhassoro, een afstand van 1350 kilometer. We gaan daarbij door een duidelijk minder welvarend gebied. Meisjes/vrouwen bieden zich langs de kant van de weg aan, kinderen bedelen en zien er slecht uit. Ook wordt er driftig gezwaaid met kippen, die je levend of geslacht kunt kopen. Ja zelfs antilopes worden aangeboden. Dat zullen ze in het Nationaal Park leuk vinden. Maar de mensen moeten ergens geld vandaan halen.
De grond ziet er arm uit; er wat praktisch alleen mais verbouwd. In Mozambique (en ook Malawi) is de gemiddelde levensverwachting een jaar of 45, ook al doordat er in alle landen veel mensen HIV hebben. Het is nauwelijks voor te stellen, maar de meeste vrouwen hier komen niet aan de menopauze toe.


DE MUIS: HET VERVOLG

Nadat hij ternauwernood aan de dood is ontsnapt door de val, raakt de huismuis het ding niet meer aan. Wel werkt hij zich door de zak van Ronalds broek heen om bij de druivensuiker te komen. En de volgende nacht zit er dus druivensuiker in de val en eindelijk, eindelijk: de muis is niet meer!! Ronald showt de rat(!) aan de buren, want die worstelen nog steeds met hun muis of rat.

In Vilanculo zien we weer bekende gezichten: George en Marie uit Z-Afrika. Met z'n zessen maken we een boottocht naar de Bazaruto Archipel. Snorkelen valt tegen, omdat het water troebel is. Maar het eiland, de zee en strand: het is een plaatje.
De dag erna gaat iedereen weer zijn eigen weg: allemaal naar Z-Afrika, alleen in een ander tempo. Ook wij gaan er naar toe. In alle landen om ons heen regent het en de wegen worden in hoog tempo slechter.

We willen bovendien op zoek naar een nieuw portier en de auto kan wel een grote beurt gebruiken.Verder ben ik wel toe aan een beetje "luxe": een wasmachine, overal de dingen kunnen krijgen, die je wil hebben, vlees dat betrouwbaar is, enz. Voor de landen die we nog willen zien, maakt het ook niet zoveel uit: we reizen alleen in omgekeerde volgorde.


POMENE

Je moet er wat voor over hebben om er te komen: een zanderige, ruige weg, een entree betalen voor het Nat. Park, waar het in ligt en slalommen om de gaten, maar dan is daar Pomene Lodge. Chalets en een camping aan het strand en aan de andere kant een lagune met flamingo's en een zwembad. Zien jullie het een beetje voor je? Geweldig. Dit moet wel één van de mooiste plekken in Mozambique zijn.

Op de camping treffen we Ulla met haar Landie (Landrover). Elk jaar reist ze 4 maanden in haar eentje door Afrika. Jaren heeft ze gereisd met haar partner, maar die heeft er geen zin meer in en dus doet ze het alleen. Op dit moment reist er een vriend mee. Ze heeft een leuke traditie: elke zondag drinkt ze om 12.00 uur een fles champagne. Of we meedoen? Dat slaan we niet af. Misschien moeten we deze traditie maar gaan overnemen...

Op het strand kun je krab kopen, zo'n beetje mijn favoriete eten. We koken ze in zeewater en dan is het smullen. Als we er een dag of 3 zijn, stapelen zich donkere wolken op aan de hemel. We breken op en gaan verder zuidwaarts.


INHAMBANE

In de stromende regen rijden we Inhambane in via een omweg, want de kortste weg is afgesloten door het slechte weer, overstroming en een auto die de hele weg blokkeert. We halen geld bij de ATM en doen de boodschappen. Er is maar 1 camping en dat staat vol backpackers. Het is een uur of 2 en we hebben nog geen overnachtingsplek. Na even zoeken, komen we op een zandweg die langs een aantal ressorts gaat en komen terecht op Paindane Ressort, gelegen in de duinen. Een heel luxe camping, helemaal gericht op Z-Afrikanen. Voor het eerst hebben wij op reis niet alleen een kampeerplek, maar ook een eigen badkamer!! Het moet niet gekker worden.

Bij het parkeren van de auto komen we verzakt te zitten in het losse zand. De bandendruk moet naar ca. 1 bar maar dan heeft de auto nergens meer problemen mee. Het wordt een saaie dag met regen. De eerste regendag sinds...nou, dat kon wel eens in Turkije zijn geweest. Ongetwijfeld krijgen we er meer. Maar de volgende dagen zijn al weer stralend: we snorkelen, maar het zicht is hier ook niet geweldig.

Als we verder trekken, hebben we nog een korte ontmoeting met de Zwitserse reizigers, die nog steeds gezelschap hebben van hun rat. Ze zijn bang dat het een vrouwtje is met kindjes. Oeff! Ze hebben gestrooid en hopen dat ze niet op een onbereikbare plek de geest geven. We praten nog even verder over de situatie in Mozambique: Limpope Nat. Park is overstroomd en er worden mensen geëvacueerd. Die kant moeten we dus niet op. De keuze wordt steeds meer bepaald door het weer.


ZAVORA BEACH

Nog zo'n vervelende plek: een camping hoog in de duinen, waar wel veel wind vangen, met uitzicht over de kobaltblauwe zee. Maar hoog in de duinen betekent ook een zandweg steil omhoog. En op de helling staan 2 auto's vast. We kijken het eerst even aan. Eén auto wordt met vereende kracht aan de kant geschoven, de ander uitgegraven. Dan gaat een vrachtwagen proberen er langs te komen. Dat had-ie beter kunnen laten: vlak na de plek met de vastzittende auto's staat nu de vrachtwagen vast.

Er worden hele boomstammen neergelegd om de weg te verstevigen, het duurt even maar dan komt er van de andere kant een Toyota langs. Dan moeten wij dat toch ook kunnen? Ronald vindt van wel en zet de auto in de lage gearing en de Toyota bobbert zo naar boven! Die auto kan werkelijk alles.

In de bar van de camping zien we beelden van de overstromingen in West-Mozambique. En de weg naar het zuiden naar Maputo wordt ook geblokkeerd door hevige overstromingen bij Xai-Xai, een stad van meer dan 100.000 inwoners. Met man en macht wordt daar gewerkt om de stad te beschermen. We zitten hier vast! Nou zijn er beroerdere plekken: we hebben hier voorlopig nergens last van. Maar we hebben nog een dag of 10 en dan moeten we Mozambique uit. Zal dat lukken???

 

Reacties


1
Hans
27/01/2013 08:30
Hoi Rini en Ronald, wat een avonturen weer. Het lijkt wel een spannend jongens boek. Ik heb weer genoten van je reisverslag
2
Ruard
27/01/2013 08:53
Ik vond het al zo lang duren maar het is eindelijk gelukt, weer iets kapot.
Houd je de lucifers in de gaten Ronald?
Hier in Mirissa, Sri Lanka alles top!!!
Geniet lekker verder en doe voorzichtig!
Kus Ruard
3
Leo
27/01/2013 12:05
Goede reis verder
4
Bep Emil Tammenga
27/01/2013 13:55
Beste Rini & Ronald,
Weer genoten van jullie sensationeel reisverslag. Het zit jullie ook niet altijd mee. Eerst de muis/rat en nu weer een ongelukje. Gelukkig weer alles op z'n pootjes terecht gekomen. Hier is de dooi behoorlijk ingetreden. Het regent nu en de sneeuw is bijna weg. Nog een goede voortzetting van jullie reis.
Groeten,
Bep & Emil
5
emiel saskia
27/01/2013 15:15
Tja, wat je zegt: Bijzonder en om over na te denken. Een e-reader, waarop je alleen maar kunt lezen, wat heb je daar nu aan? Internet heeft gelukkig nog wat plaatjes, maar toch.
Goede reis verder!
6
Marijke Frankena
27/01/2013 18:43
Het is weer een avontuurkijke tocht, die jullie achter de rug hebben! Verloopt jullie visum over 10 dagen? Zijn ze daar erg streng op? Succes ermee, en geniet van de tijdelijke luxe! J
7
Hans W.
29/01/2013 12:21
Interessant allemaal. Mooi dat de deur weer gemaakt kon worden. Handig zijn ze wel overal in Afrika. Of het een muis was of een rat kon ik zo ook niet zien. Wel dat het een mannetje is. Als dat de enige was heb je ze daardoor voor 100% uitgeroeid.
8
corrie couperus
30/01/2013 22:22
Hoi Rini en Ronald. Het is puur genieten van je verslag. Gelukkig valt het ongelukje mee en is het alleen 'blikschade'.Hier gaat het alleen nog maar over Beatrix. Ik wist niet dat ze zo goed en veelzijdig was. En dat het zo moeilijk en rot en zwaar is om koningin te zijn. (aan het salaris zal het toch niet liggen) Ze wordt met de dag nog weer beter. Het ijs is weg en nu stormt het. vanmiddag model geschilderd op 'de Toets', leuk. lieve groet van Corrie
9
Margriet Klees
30/01/2013 22:30
Hallo Rini en Ronald,
Wij genieten al een poos van jullie avonturen. Des te meer omdat wij van plan zijn in het najaar dezelfde kant uit te gaan. Voorlopig zijn we nog druk met de voorbereidingen.
Nu goede reis verder en wie weet ontmoeten we elkaar nog wel eens.

Margriet Klees en Jan van Bekkum
10
hein en agnes
04/02/2013 12:46
waren weer nooie avonturen en 35 euro voor een hele middag sleutelen is ook te overzien.
Hoop dat je niet al te veer aandelen SNS bank had
Groeten
11
hein en agnes
04/02/2013 12:46
waren weer nooie avonturen en 35 euro voor een hele middag sleutelen is ook te overzien.
Hoop dat je niet al te veer aandelen SNS bank had
Groeten
12
Kor
01/03/2013 10:17
Mooie verhalen weer R&R. Ronald met een beetje muziekjes vroeger had je de rat eerder gevangen.
13
Gijs Mes
27/03/2013 00:01
Ik zal mij eerst even voorstellen. Mijn naam is Gijs en ik ben 55 jaar en in het bezit van een land-cruiser en tevens lid van de club. Ik hoef nog slecht 12 jaar te werken voor mijn pensioen en ik weet nog niet of ik daar op ga wachten. Ik volg jullie en vindt het werkelijk geweldig. Ik vind het wel heel apart om zo door afrika te reizen. De berichten die je hier op het journaal hoort zijn nou niet zo positief. Ik denk dan dat er aan zo,n reis wel heel veel risico's zijn verbonden, maar daar lees je in de reisverslagen nooit zoveel over. Je zou bijna denken dat die er dan ook niet zijn. Ik vind het in ieder geval weer steeds leuk om jullie te volgen en jullie reisverslagen te lezen. Goede reis verder,
Groeten Gijs

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »