NAMIBIË

dinsdag 06 september 2016


VAN AVONTUUR NAAR VAKANTIE

Na alle West-Afrikaanse landen die we het afgelopen halfjaar hebben doorkruist, is Namibië een hele verandering. Van stofwegen naar snel asfalt en overal maar dan ook overal kun je hier kamperen. Een heel verschil met de afgelopen tijd waar we blij waren met onderdak bij missieposten en sous-prefecture, waar we trouwens wel de meest interessante mensen hebben ontmoet.

Namibië is een oude bekende van ons; van de 825.000 km2 hebben we er al heel wat gezien. Het is hoogseizoen hier. Niet alleen Zuid-Afrikaanse, maar ook veel Europese toeristen hebben Namibië ontdekt als een veilig en mooi land om vakantie te houden. Het avontuur hier is er nog wel, maar dat moet je gaan zoeken, zoals Kaokoland/Kuwene en Khaudum.


OPPI-KOPPI

Dé overlanders-camping bij uitstek! Auto's met een buitenlands kenteken kunnen hier gratis overnachten en gebruik maken van alle facitiliteiten, als ze de bar en het restaurant niet vergeten - de uitbater moet ook nog wat verdienen.

Ook leuk: na 3 jaar worden we zelfs nog herkend door de dochter van de Belgische eigenaar. Na maanden handwas is de wasmachine een uitkomst. En de website kunnen we er eindelijk opzetten. En de familie eindelijk weer eens spreken via face-time.
Je ontmoet hier vanzelfsprekend ook veel medereizigers. Nieuwe zoals Andrew en Margret en oude bekenden zoals Ursi & Heiko, waarmee we in Senegal, Togo en Benin veel hebben samen gedaan. Dat willen we hier ook doen, met name door Khaudum Nat.Park waar je alleen met 2 auto's door heen mag rijden.

Margret & Andy staan aan het eind van een reisperiode: ze hebben een huis gebouwd in Oostenrijk, ook een heel avontuur. Margret is afkomstig uit Oostenrijk maar Andy is een Nieuw Zeelander en hoopt dat hij er kan wennen. En als we hem zo horen, dan zal het hem niet meevallen, hij moppert op van alles en nog wat in zijn nieuwe ‘vaderland'.

We hebben het heel gezellig met zijn allen; de wijn vloeit rijkelijk en de stukken koedoe-of oryxfilet zijn heerlijk op de braai. Ursi en Heiko hebben de boerenworst ontdekt. Na een aantal dagen gaan we eindelijk weer eens op pad.


ETOSHA NATIONAAL PARK

Vanuit Kamanjab is het niet al te ver naar de westelijke ingang van Etosha. Dit gebied is altijd afgesloten geweest voor toeristen maar sinds kort opengesteld. Aan deze kant ligt een kleine camping Olifantsrus met een watergat. 's Avonds zien we hier een kudde olifanten en een neushoorn met uiteraard veel koedoe's en oryxen.

Toch is Etosha een teleurstelling: het heeft hier al 2/3 seizoenen niet geregend en het wild verzamelt zich daardoor allemaal bij de watergaten. Logisch, maar hierdoor rij je eerder door een zeer drukke ‘dierentuin' dan op safari door een NP. Na 2 dagen rijden we Etosha uit aan de oostkant.


TSUMEB EN GROOTFONTEIN

Vanuit Etosha rijden we naar Tsumeb en hier vinden we eindelijk een nieuwe zekering voor de IBS! We rijden al sinds DRC met een kapotte en sinds Luanda met een gesoldeerde zekering, dus het werd tijd...Ronald koopt er gelijk 2, je kunt nooit weten. Verder zit hier nog een Cymot, een winkel met allerlei handige kampeerspullen, waar Heiko en Ronald een uurtje samen zoet brengen. In de supermarkt slaan we ruim in voor de komende tijd.

Op weg naar Khaudum overnachten we in een Guestfarm en op Roy's Restcamp, waar we de pech hebben naast een overlandtruck te staan. Uit ervaring weten we al dat het een korte nacht gaat worden. Die krengen vertrekken heidens vroeg en de truck moet van tevoren ook de motor starten om lucht te pompen in de remmen. Rond 5 uur 's is de groep weer op weg.

Tsumkwe is de laatste halte voor Khaudum. Onderweg ontdekt Heiko dat hij de auto moet nakijken een lek olieresevoir van de stuurbekrachtiging. We maken een laatste stop op de camping bij deze verzameling huizen en een benzinepomp. De manager van de camping is enthousiast over Khaudum en stuurt een van zijn safarigidsen naar ons toe. Die geeft aan waar we in deze droge tijd het meeste wild kunnen verwachten. Bedankt Smallboy!


KHAUDUM NATIONAAL PARK

Een relatief klein, zelden bezocht gebied, dat alleen met een goede 4WD te bezoeken is. Door meestal droogliggende rivieren is er toch vaak water genoeg in de grond om natuurlijke watergaten voor het wild te creëren. "Dat is het Afrika van mijn jeugd" zegt een Zuid-Afrikaan in Etosha over Khaudum.

Je wordt alleen toegelaten met 2 of meer auto's en er wordt aangeraden om meer dan voldoende diesel-en voedsel mee te nemen. Bij pech kun je het in dit eenzame gebied dan even volhouden.

Er zijn 2 basic campings, die niet afgeschermd zijn van de wildernis. En dus banjert er 's avonds een olifant om de auto op een paar meter om de bomen een stukje korter te maken. En lopen er diverse wildsporen naast de auto over de camping. Camping Sikereti in het zuiden, is gratis.


DORSLAND BOOM

Halfweg naar Khaudum is een kleine weg naar rechts, dat naar een grote baobab boom leidt, enorm. We staan er met de 2 auto's en maken een foto met zelf-ontspanner. Dat leidt tot een heel stuk hardlopen van de heren. Ronald redt het net, Heiko tot 2x niet. Tot grote hilariteit. Hier zou je uitstekend kunnen kamperen, maar hiervoor is het nog wel erg vroeg. We gaan door.


IN HET PARK

De banden worden afgelaten tot 1,2 bar voor we het diepe zand van Khaudum in rijden. De ingang is verlaten maar bij de camping moeten we even de entree betalen. Hier overnachten we 's avonds bij een groot kampvuur. Ronald port het vuur nog eens extra op en brandt daarbij zijn vingers. Ik draag alle koude blikjes drank aan om te koelen en Ursi vindt nog een gel om de pijn te verzachten. Hij heeft veel pijn maar de volgende morgen gaat het stukken beter.

In het zuiden van Khaudum zien we olifanten, koedoe's, oryx en veel wildebeesten en de roans. Meer naar het noorden de giraffen en grote kuddes van dezelfde dieren. Leeuwen, luipaarden en cheeta's hebben we niet gesignaleerd, maar moeten er ook zijn.

De auto heeft het zwaar gehad met name op de track naar de Leeupan. Tot 2x toe hebben we moeten stoppen omdat de temperatuur van de motor te hoog opliep. Ook in Nederland heeft de garage niet kunnen ontdekken, waar de fout hier zit: in de electriciteitskabels of in de motor. Ronald neemt het zekere voor het onzekere en dus wordt er gestopt. Ook de Defender van Heiko en Ursi heeft het zwaar; door de korte wielbasis danst de auto veel meer en kunnen ze alleen maar langzaam doorrijden.


CAMP KHAUDUM

Hier wacht ons een onplezierige verrassing. Na de tocht door het schitterende landschap arriveren we bij de 2e camping, die ook altijd gratis is geweest. Al van verre zien we een lange rij lodges. Bij de receptie (jawel!) wordt ons verteld, dat er 700 Nam.dollar moet worden betaald per stel. Dat is meer dan in Etosha!! Ruim 45 euro. Volgens de heren wordt de prijs gelijk getrokken met Botswana. We proberen af te dingen, maar als dit niet lukt, besluiten we wild te kamperen. Er wordt nog geroepen dat dit niet in het park mag (Iets, wat niet aan de zuidkant vermeld staat).

Vlak voor de uitgang krijgen we nog een keer fijn stof in plaats van zand en met de open ramen laat de uitkomst zich raden: alles zit onder. De auto zelf ziet er uit als een abstract schilderij. Na de uitgang is het nog 75 km diep zand tot de snelweg. Ergens onderweg zien we een overnachtingsplaats, verscholen achter grote struiken en bomen. Bij een groot vuur, waarop we het laatste vlees braaien, met alweer een goed glas wijn, valt Ronald ouderwets in de stoel in slaap, terwijl we gezellig verder praten. Het valt nog niet mee om hem uiteindelijk in bed te krijgen, hij slaapt gewoon door....

Er bestaat een I-overland app, waar we niet veel mee doen, maar we besluiten gevieren ‘onze' Khaudumplek op te geven. Toekomstige bezoekers kunnen de hoge prijs dan omzeilen.

De volgende morgen ploegen we de laatste 40 kilometer naar de weg en worden de banden met de compressor weer opgepompt. Een mooie ervaring rijker. We voorzien wel dat ook Khaudum over niet al te lange tijd veranderd zal zijn: met safari-auto's en gidsen, terwijl de bezoekers in de dure lodges verblijven.


DE CAPRIVI

Het oostelijke aanhangsel van Namibië met maar liefst 4 rivieren, ziet er heel anders uit dan de rest van Namibië. Sinds een paar jaar loopt er een lange en doodsaaie snelweg doorheen, nu geasfalteerd. Het aantal campings en lodges is minimaal vervijfvoudigd, een ding blijft onveranderd: de mensen lopen nog steeds langs de weg en ook in de kleine dorpjes staan dezelfde soort hutjes. Waar het geld voor de communities blijft? Niet bij de plaatselijke bevolking zo te zien.

Onderweg horen bij het rijden een irriterende, hoge fluittoon. We stoppen en zetten de ventilator aan. Het helpt niet. Dan gaat Ronald op zoek en ziet een boomblad zitten bij de lier. Bij de beschermplaat werkt dit als een soort klankkast, want na het weghalen van het blad hebben we nergens meer last van.


NGEPI

Voor de 3e keer een camping bezoeken, is voor ons uitzonderlijk. Dat is Ngepi dan ook wel waard: een zwembad in de rivier waar je veilig tussen hippo's en krokodillen kunt zwemmen. En de enige camping waar je op toilet-safari kunt: alle toiletten zijn anders en in de open lucht. Aansprekende namen zijn: Toilet of Eden en Poepah-Falls.... En wil je in bad, dan staan er her en der badkuipen met uitzicht over de rivier.

In deze periode is de camping volgeboekt, nee geen plaats meer. Ronald geeft niet gauw op en kijkt samen met een onwillige receptioniste naar de mogelijkheden. En zo staan we 1 dag op de overlandtruck-plaats, 1 dag op nr. 5 en 2 dagen op nr. 19. Allemaal anders, met uitzicht op de Kavangorivier. Opbreken is voor ons niet echt een groot bezwaar.

Ronald raakt helemaal in de stress van de tijd hier, is het nou 3, 4 o 5 uur? Wanneer kan ik aan de gin-tonic? Het is nog niet zo makkelijk te achterhalen, want de computer geeft geen uitsluitsel. Pas na een paar dagen horen dat de Caprivi-tijd is Zuid-Afrikaanse tijd; de rest van Namibië is 1 uur eerder.

We nemen de tijd hier om de verdere reis te plannen. Je zit hier niet ver van Zambia, Zimbabwe en Botswana. Voor Heiko en Ursi wordt het Zambia, wij gaan door naar Botswana. Samen gaan we door naar


NKAZA/RUPARA (MAMILI) NAT.PARK

Bij Kongala buigen we af naar het zuiden en rijden langs de Kwando rivier naar Rupara camp. Deze kampeerplek ligt vlakbij de ingang van het Nat. Park. Er staat een grote groep Zuid-Afrikanen die net uit het park komen o.b.v. een ervaren gids. De weg naar de andere kant van het park loopt door een aantal rivieren, die niet zonder risico's zijn. Heiko en Ursi rijden de volgende dag het park in en komen weer terug: ze durven het niet aan.


INGESLOTEN DOOR OLIFANTEN

's Avonds zitten we rond het kampvuur met zijn vieren, als we langzaam maar zeker worden omcirkeld door een kudde olifanten met 2 kleintjes. 2 uur later zitten we er nog. Je kunt niets meer zien, alleen maar horen en ze zijn akelig dichtbij. We kunnen niet terug naar onze eigen kampeerplek en de auto, want overal staan olifanten. Uiteindelijk gaan we via een omweg naar de kampeerplaats van de Zuid-Afrikanen en over een pad achterlangs komen we bij de auto. Héél voorzichtig lopen we langs een olifant links en rechts.....pfffff. Snel duiken we de auto in, maar van slapen komt nog niet veel. Er wordt luid getrompetterd, takken van ‘onze' boom gerukt enne...heb je wel eens een olifant horen smakken?

Uiteindelijk wordt het wat rustiger en slapen we in. Tot een uur of 2. De hele kudde komt weer langs op de terugweg. Zien doen we weinig, het is aardedonker. Ook de kampbeheerder heeft weinig geslapen; blijkbaar ligt ook zijn huis op de route....

We nemen weer eens afscheid van Ursi en Heiko, die naar Zambia doorreizen. Misschien zien we elkaar weer in Zuid-Afrika?


KATIMA MULLO

Van een stoffig dorp groeit deze plaats snel uit tot een heuse stad. Er zijn meerdere banken en supermarkten en die hebben we nodig ook, voordat we doorrijden naar de camping, een prachtig plekje aan de rivier de Zambezi. Vlak voor ons is een ander Nederlands stel gearriveerd: Joosje en Joeri op de fiets (!) gestart in Oeganda en onderweg naar Kaapstad en dan naar Nieuw Zeeland. Dat wordt stevig doortrappen, zelfs met 100 km gemiddeld per dag.

Helaas is het weer weekend en dat staat in Afrika gelijk aan een heleboel herrie tot in de kleine uurtjes. De bar grenst direct aan de camping en de eigenaar belt zelfs de politie, waarop het volume wat afneemt. Korte nachtjes maar lange gezellige dagen zullen we maar zeggen.

We maken een boottocht met zijn vieren over de rivier, waarbij we hoofzakelijk vogels observeren. Het grotere wild laat zich niet zien.

Ook een groep jagers op groot wild logeert hier. Ze hebben in Zimbabwe gejaagd op buffels, leeuwen en olifanten. Als je maar genoeg geld op tafel legt, is dat daar geen probleem.


Na een dag of 3 gaan we weer op weg, dit keer richting Botswana.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties


1
Heiko and Ursi
09/09/2016 16:31
Hi there. So you made it to Botswana. Hope you will enjoy it there and we will see each other again in South Africa. We have a good time in Sambia. People are fantastic here. The border however was one very organized peace of expensiveness :-) But now we are here and enjoy the time in parks and "luxury lodges" as the only guests. Different from the rest of our journey but a very welcome change. See you soon. Ursi and Heiko
2
Henk en Marianne
10/09/2016 21:12
Weer genoten van jullie laatste nieuwsbrief. Zal een lekker gevoel zijn dat jullie nu de gehele, hier en daar erg lastige westkust zijn gepasseerd.
Wij zijn nu 2 weken thuis, na de laatste etappe vanaf Vladivostok naar huis. De Bluescruiser was al na 2 dagen verkocht.
We hebben ook koelingsproblemen gehad. Oorzaak was te weinig silicone vloeistof in de visco koppeling. We hebben in de koppeling een heel tubetje geleegd (Can $ 50) en dat was de oplossing. Bestelnr 08817-10003.
De moeilijkheid is alleen om het te verkrijgen, zelfs voor Toyota dealers. Succes!
3
Marjolein Westerterp
11/09/2016 13:34
Wat een feest der herkenning, Namibie. Wij zijn in 1999 met maar 1 auto (hebben dommetje gespeeld) vanuit Tsumkwe naar Khaudum gegaan en daar vier nachten heerlijk gekampeerd. de lodge was er toen nog niet. wat jammer. De 75 km naar de asfaltweg in Caprivi herinner ik me als de langste van m'n leven. Veel plezier in Botswana. Wij gaan in november.
4
Etty Huijdink
11/09/2016 22:52
Dit jaar niet echt met vakantie geweest maar heerlijk met jullie meegereisd, fantastisch!
5
agnes en hein
28/09/2016 15:26
Namibie was zeker wel een heel verschil met de rest van West Afrika.Prachtig land met inderdaad erg mooie parken.Een omsimgeling door een kudde olifanten hebben wij in Kenia ook eens meegemaakt en het is leuk om na te vertellen maar je zweet wel grote hoeveelheden peentjes.Nog een goede reis verder

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »