Noord Peru

zondag 19 december 2010

LIMA

Een westerse stad, in deze tijd helemaal in de kerstsfeer. Overal staan versierde kunstkerstbomen, de grootste in het centrum met bloeiende planten eronder. In de winkels en op straat wordt je doodgegooid met de spaanse versie van jingle bells, white christmas enz. De supermarkten puilen uit met exotische etenswaren, kortom het is niet zo heel anders als in Europa. Behalve het weer dan, zo'n 30 graden.

Als we rond willen kijken op de Plaza des Armes is het hele plein afgesloten i.v.m. een demonstratie tegen corruptie. Militairen met geweren, de Peruaanse ME, waterkanonnen enz.
Ze verwachten blijkbaar nogal wat. We bekijken de cathedraal en museum, maar worden zo langzamerhand  wel "kerkenmoe". Maar kunst is in deze landen wel vaak religieus.
We sluiten af met een heerlijk etentje in een toprestaurant om de volgende dag te vertrekken.

 

Een leeg Plaza des Armas                        Een ludieke demonstratie


Je moet wat voor je vrienden overhebben - we zouden hier een paardentuig kopen voor bekenden.
Er volgde een hilarisch telefoongesprek - leg maar eens uit wat een paardentuig is in het Spaans.
Dat ging héél beeldend. De receptioniste wist het Spaanse woord ook niet. De andere partij raakte helemaal in paniek, want de man werkt alleen op bestelling. Wel konden we de week daarop komen kijken, hoe zoiets gemaakt wordt. Daar hebben we maar van afgezien...


DE KRANT

We zijn helemaal in ons nopjes als we voor het eerst in bijna 1,5 jaar Nederlandse kranten kunnen krijgen in dit werelddeel! Drie ochtenden ontbijten we met de Volkskrant en Telegraaf op een leuk terras.

 


NAT. PARK DE LACHAY

Als we een overnachtingsplaats zoeken, komen we terecht in dit Nat.Park, waar een camping is. Het stelt niet veel voor, maar het is toch maar voor een nacht. Ik ben net bezig met koken als er nog een gast komt aantuffen....niet te geloven, daar is Klaus, waar we in Lima net afscheid van hebben genomen! Dat doen we de volgende dag dus nog maar een keer.


HUARAZ

We willen van de kust en het zand weg naar de grootste bergketen ter wereld na de Himalaya's, het gebied van de eeuwige gletsjers rond Huaraz. Als we bij de tol komen, wordt ons verteld, dat alle wegen al 5 dagen zijn geblokkeerd. De mijnen hebben het water vervuild en er wordt schoon drinkwater geëist. Ronald wil het toch proberen, het is weekend, wie weet. Maar na 40 kilometer worden we gestopt bij een blokkade en er is geen doorkomen aan. Op de terugweg worden we zelfs bekogeld door stenengooiers op de bergen. En vlak voor de tol is er nog een blokkade opgeworpen: Deze jongeren willen alleen geld. Op zo'n moment zijn we al ons Spaans vergeten en uiteindelijk mogen we erdoor. Terug naar de kust dus en we rijden in 1 ruk door naar

 

Eerste blokkade                                         Vluchtende mensen


HUANACO

Een plaatsje aan de kust waar de vissers nog met rieten bootjes vissen, die er behoorlijk wankel uitzien. Het is er gezellig druk, het vakantieseizoen komt er aan. Maar aan de kust van Peru is het water een klappertandende ervaring, er zijn alleen wat surfers in wetsuits in het water. Als we de volgende dag ook nog zeemist hebben, willen we eigenlijk in 1 x naar Ecuador. Als we op de kaart kijken, zien we dat de weg alleen maar door woestijn gaat. Dan toch maar de bergen in richting Cajamarca.

 

Vissers boten op het strand                              Een paar van de duizend


DE 1000 BOCHTEN-WEG

En eindelijk: een prachtige weg door een steeds groener wordend gebied met spectaculaire vergezichten, diepe ravijnen en een wildstromend riviertje. Ook in Cajamarca zien we Latijns-Amerika weer terug: vrouwen in klederdracht die overal op straat hun waren verkopen, spinnen, breien, koken of sap persen. Bij een krantenkiosk zien we dat de blokkade bij Huaraz de landelijke pers heeft gehaald.

We hadden inmiddels ontdekt, dat we een kapotte kleine koelwaterslang hadden. Héél langzaam rijden we naar een garage, waar het niet gerepareerd kon worden, maar ...hij wist nog iemand anders die het wel kon. We werden voorgereden en vervolgens moest Ronald weer ergens anders een onderdeel halen, dat er zonder problemen in werd gezet. Iedereen kreeg 10 soles en we waren allemaal blij.

Het is een gezellig oud stadje met een paar hotels waar we de auto niet kwijt kunnen. Maar we vinden een overnachtingsplaats bij de Banos del Inca, waar we een bungalow huren en uitkijken op de stomende baden van zo'n 75 graden. In de bungalow zit een groot 2 persoons-bad met het thermale water.

   

Ze hebben er ook een Turks stoombad, waar ik terecht kon bij het damesuurtje (uiteraard mét badpak). Het is een gerebbel van jewelste en ook ik word er in betrokken. Ik krijg een scrubbeurt van de een en ik leer van de ander dat je zuivere bijenhoning moet gebruiken om de huid te laten herstellen. Dat was nieuw voor me. Helemaal verkwikt verliet ik de sauna

Via Celendin rijden we naar Leimabamba, ook weer door een prachtig landschap met enorme hoogteverschillen via de weg van 1000 bochten, zoals Ronald het zegt. Het is een klein plaatsje ver van alles weg ligt en waar meer paarden zijn dan inwoners. Het is het voornaamste vervoermiddel hier. Geen auto's (alleen mototaxi's), geen telefoon, geen internet. En als we eens rondkijken, zijn we blij dat we een eigen bed bij ons hebben. Het is wel even zoeken voor een plaats, maar uiteindelijk kunnen we veilig kamperen. Er is geen groter verschil denkbaar met Lima of Arequipa.

Leimabamba werd in 1996 wereldnieuws door de vondst van meer dan 200 mummies, waarvan de oudsten 6000 jaar oud zijn.  Er is zelfs een film van gemaakt door Discovery Channel. In het museum kun je een aantal mummies met hun tombes en andere vondsten bekijken, allemaal heel interessant. De vondst werd gedaan vlakbij de Laguna de los Condores, waar we heel graag naar toe hadden gewild. Tot we horen, dat het meer alleen te bereiken is te paard (ruim 8 uur) over zéér steile hellingen. Dan een dag rust bij de laguna en weer 8 uur terug. Lijkt ons een beetje te veel van het goede voor een stel niet al te ervaren paardrijders!

 

Tombes van de Mummies                          Veetransport


KUÉLAP (voor de fotoreportage zie fotoalbum)

Hier liggen de beroemde ruïnes van de Chacapoyas-citadel, die Machu Picchu naar de kroon steken. Op de top van een hoge berg ligt een stad die helemaal ommuurd is door een 700 meter lang ovaal fort met fenomenale uitzichten over een gebied waar eens de Chacapoyas leefden. (het volk van de wolken, zoals ze genoemd werden). Het is gebouwd tussen 900 en 1100 AD en er leefden ooit 3500 mensen. Het fort heeft 3 hoge, smalle ingangen die het bijna onneembaar maakten, maar het is de Inka's uiteindelijk gelukt door de bevolking uit te hongeren.

Komen er in Machu Picchu een 2000 bezoekers per dag; hier waren we de enigen! Dat heeft ongetwijfeld te maken met de toegangsweg, een veredeld geitenpad van 36 kilometer, maar ook omdat het in een heel afgelegen gebied ligt. Er wordt met man en macht gewerkt aan de opgravingen, die nog steeds niet voltooid zijn. En dat heeft ook zo zijn charme. Je ziet gerestaureerde gedeeltes, maar er is ook een stuk totaal begroeid met jungle, bomen, orchideeën en bromelia's. Ook zien we hoe de archeologen bezig zijn.

En niet te vergeten op de parkeerplaats (waar we kunnen overnachten) zien we paarden naar boven gaan met stenen en zand voor de restauratie en metselaars en stenensjouwers voor de aanleg van een nieuw voetpad.

De Chacapoyas hielden hun familie dicht bij zich: de dode familieleden werden in het midden van de hut begraven, waarna de boel weer werd toegedekt tot de volgende begrafenis...Ze bouwden voornamelijk in cirkels, maar na de verovering door de Inka's werd er in rechthoeken gebouwd, de Inkastijl. De hutten hebben een decoratie waaraan de belangrijkheid van de bewoners kon worden afgelezen. De bebouwing gebeurde in 3 lagen en de "adel" leefde in de bovenste woninglaag.

We zijn heel blij dat we dit gezien hebben. Het begroeide gedeelte gaf een goede indruk hoe de ruïnes eruit zagen bij ontdekking. Het is goed voor te stellen, dat na de overwinning van de Spanjaarden, na verloop van tijd niemand meer wist dat er ruïnes lagen. Pas in 1843 zijn ze herontdekt.

Als we uit Kuélap wegrijden via het veredelde geitenpad zien we onderweg ineens een bekende auto: het zal toch niet waar wezen!! Opnieuw is daar Klaus! - We stoppen en drinken samen even koffie en nemen geen afscheid, maar zeggen dit keer Auf Wiedersehen!


CHACAPOYAS

De hoofdstad van het departement Amazonas, heeft als stad weinig te bieden. Maar de omgeving ligt bezaaid met oude ruïnes in de jungle,  die alleen te bereiken zijn per paard of te voet en dat voor minimaal een week. Had ik graag gedaan op 25 jarige leeftijd... Nu gaan we naar een camping bij La Gocta met uitzicht op een waterval. Kunnen we ons beraden op het vervolg: Amazonas of Ecuador - waar gaan we heen??

Reacties


1
Walther
22/12/2010 11:26
Hello R&R,

Gaat lekker daar bij jullie! Ziet er nog steeds helemaal top uit. Wat een avontuur.

Vanaf hier alvast hele fijne Feestdagen en een gelukkig en gezond 2011 toegewenst.

Nog veel reisplezier.

Groet,

Walther
2
Corry Koedam
22/12/2010 15:17
Hallo Rini en Ronald.

Wat is het toch boeiend, om iedere keer jullie reiverslag te lezen en vooral nu met die mooie foto's ertussen.

Ik wil jullie hele fijne Feestdagen toewensen en een gelukkig en gezond Nieuwjaar met veel reisplezier.

Groeten Corry.
3
Barend
27/12/2010 22:03
Dag Ronald en Rini,

Het blijft leuk om jullie te volgen!
De tuin is weer akelig(..) wit...
Het voorjaar is in aantocht....
Een goede reis in 2011

Heel hartelijke groet van Baremd
4
Delia en Paul Kenter
28/12/2010 11:49
Wij volgens jullie reis en vinden het soms wel heel spannend . Wij vertrekken 2 jan voor 7 weken naar Australie.
Wijwensen jullie en heel goed en gezond 2011
5
corrie couperus
29/12/2010 15:26
Hoi Rini en Ronald, Iedere keer bij het lezen voel ik weer een soort verwarring door het verschil van jullie leven daar en het onze hier.Want het is natuurlijk al lang geen vakantie meer, maar een manier van leven. Spannend! Goed alternatief voor Machu Picchu die ruines van de Chacapoyas. Ook op deze plaats wens ik jullie een gezond en voorspoedig 2011. liefs,
Corrie
6
henny els
31/12/2010 11:31
Beste Ronald en Rini,

Alvast een goede jaarwisseling toegewenst en een gezond, voorspoedig 2011. Vol nieuwe belevinissen en ervaringen. En Ronald natuurlijk ook alvast gefeliciteerd met je verjaardag.
proost alvast dan maar, ouwe reus.

grote groet,

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »