ONTMOETINGEN IN SALTA

woensdag 24 februari 2010



ONTMOETINGEN IN SALTA

We zitten net op een terrasje in Salta als er een klein autootje stopt, waaruit zich 4 mannen pellen. Vervolgens kwamen er nog twee gitaren en twee trompetten uit én 4 grote sombrero's.
Al spelend liepen ze het park in en bleven staan bij een stelletje, waarvan het meisje blijkbaar ten huwelijk werd gevraagd. Er vormde zich een grote kring om ze en terwijl ze dansten, werd er een kwartier gespeeld en geklapt. Gelukkig had ze ja gezegd.


EDY EN BRIGITTE (uit Zwitserland)

Daarna gingen we op zoek naar een camping, die hier vlakbij zou liggen. Eén van de betere volgens de LP. Twijfelend keken we naar een levensgroot zwembad met zo ongeveer de hele bevolking van de stad erin, toen er een Duitssprekend echtpaar binnenstapte. Ze waren hier al voor de 4e keer en zoiets schept vertrouwen. Alleen, zij hadden een reusachtige camper en toen wij ernaast parkeerden, was het net moeder met kindje.

We zetten de stoeltjes uit en gingen aan de koffie met Brigitte en Edy, die al een jaar of 4/5 rondreizen en daarom voor een groot formaat camper hadden gekozen. Dan wil je toch wat comfort hebben.. en met toenemende verbazing hoorden we, wat er allemaal inzat. Een wasmachine met droger, espresso-apparaat, een keuken + eettafel met natuurstenen blad, een combi-magnetron, een badkamer, (hang)kasten en een bed. Achterop stond in de "garage" een quad. Alle apparatuur was aangesloten op 220 Volt en het geheel was opgebouwd op een 6x6 MAN-vrachtwagen. Ongelofelijk!


KINDEREN IN MUSEUM

We zitten hier nog steeds in Inka-gebied en in Salta is een archeologisch museum met allerlei voorwerpen die ooit zijn opgegraven. Maar er zijn ook 3 kinderen opgegraven in een gletsjer, die aan de Inkagod zijn geofferd. Het ging hierbij om kinderen van hoge afkomst die soms eerst nog een schijnhuwelijk sloten om stammen met elkaar te verbinden. Na vele rituelen werden ze volgegoten met maisbier en vermoedelijk ook nog andere verdovende middelen, waarna ze aan de gletsjer werden gegeven.

Van deze drie is er steeds 1 tentoongesteld in een speciale luchtdichte omgeving en speciale temperaturen. Wij zagen een jongetje van 6 jaar, volledig gaaf en nog steeds in de kleding die hij toen droeg. Zelfs haar en vingers met nagels kon je nog onderscheiden. Het was alsof hij 500 jaar geleden was gaan slapen en zo weer wakker kon worden. Helemaal onder de indruk verlieten we het museum.


AAN HET GAS

Wij proberen al een tijdje om onze gasflessen gevuld te krijgen en dat valt niet mee. Er zit een ander soort sluiting op, dan ze hier gebruiken. Maar hier lukt het uiteindelijk. We beginnen in een zaak, die wel gas verkoopt, maar alleen voor koelkasten. We worden doorverwezen naar Ashur en na 3 x vragen, komen we op het goede adres. Hij wist niet of het kon, maar wilde het proberen. Nou, niet dus. We kregen weer een adres en als het hier niet lukte, kon het nergens volgens Ashur.

Gespannen belde ik op het aangegeven adres aan en er werd opengedaan door een oud mannetje in onderbroek. Het was warm zei hij. Ook hij zei, dat het met onze sluiting niet ging. Ronald ging door zijn voorraad schroefjes, boutjes enz. en vond iets wat paste. Of we de volgende dag wilden terugkomen. Uiteraard. Met de beste man reden we naar weer een ander adres voor weer een ander onderdeeltje. En dat moest aan elkaar. Een boutje, nippeltje, moertje en gummietje werden aan onze sluiting gemaakt en gespannen keken we of het gas in de flesjes wilde. Het gummietje moest nog worden opgerekt, maar uiteindelijk lukte het! Héhé, eindelijk - Ronald confisceerde natuurlijk wel onmiddelijk het gemaakte tussenstuk. Je weet maar nooit.


INEKE & PIERRE

kwamen de volgende dag aan op de camping. Ook zij kenden Brigitte & Edy en sloten zich dus bij ons aan. Een Zwitsers echtpaar, maar Ineke is van oorsprong Nederlandse, zodat we met 3 Nederlanders en 3 Zwitsers waren. Ook dit echtpaar heeft zo zijn verhaal. Ooit vertrokken ze voor een maand of 4 naar Nepal. Het beviel echter zo goed, dat ze nu al een jaar of 6 rondreizen. Maar nu is het genoeg geweest. Ineke wil naar huis en eind maart vertrekken ze naar Zwitserland op de boot met de camper. In Europa is er toch ook nog veel te zien, zeggen ze. Dus of ze veel thuis zullen zijn, valt nog te bezien.


DE AUTO

De volgende morgen breken we op en nemen afscheid van nieuwe vrienden. Alleen krijgt de auto weer kuren. In een soort kantine vraag ik het telefoonnummer van de Toyotagarage. Dat bleek niet mee te vallen, want er was maar een meisje in staat tot lezen! Hoewel we de auto aan de gang krijgen, draaien we toch weer om naar de camping.
Inmiddels is er een Frans echtpaar gearriveerd, waarvan de man samen met Ronald onder de motorkap duikt. Met zijn allen gaan we 's avonds aan de barbecue en de volgende dag haalt Ronald weer reserve-onderdelen die de vorige avond zijn gebruikt. De Toyotagarage heeft geen tijd om te kijken of alles goed is gerepareerd. En dus nemen we opnieuw afscheid en gaan we op weg.


JUJUY

Na een schitterende weg met alweer steile afgronden en veel te nauwe bochten, waar we weer moeten toeteren, arriveren we in Jujuy. Maar op de rondweg staan we stil! Nog geluk gehad, dat het niet eerder gebeurde. Ik hou een taxi aan en bij de Toyotagarage om in mijn beste Spaans te vertellen wat er is gebeurd. Er wordt een dieplader besteld en ik moest meerijden. Waarop ik uitlegde, dat er waarschijnlijk niet teveel beige campers met hollands kenteken langs dat stuk rondweg stonden.... De auto staat in de garage en wij zitten in een hotel. We hopen morgen weer verder te kunnen met een goed gerepareerde auto.

Reacties


1
bep en emil tammenga
25/02/2010 11:01
beste Rini en Ronald,
Hoop, dat jullie auto gauw weer helemaal goed is.Eindelijk hebben we hier ook wat sensatie. Het kabinet is gevallen over Uruzgan.
De lente is in aantocht en heel Nederland is in diepe rouw wegens diskwalificatie van Sven Kramer omdat hij op aanwijzing van zijn coach de verkeerde baan nam aan het einde van de 10 km rit in Vancouver en waar hij de snelste was en dus een gouden medaille misliep. Het leverde wel prachtige emotionele beelden op op de tv. Hier is de lente in aantocht. Eindelijk!
hartelijke groeten van Bep en Emil
2
marcela y luis
26/02/2010 03:20
Hi dear friends
I realize they are still in Argentina, I hope they find solve your problem with your car. I tell them that here we are all very well and that children already are preparing to enter school and Luis to work.
So now we start with the rou instead you every day is an adventure, hopefully they continue their journey safely.
Cuidense, may God bless you and keep
chaoooooo
MARCELA Y LUIS ...
3
guus donald
28/02/2010 20:13
Hi lieve twee, we zijn ongerust en we zijn vast niet de enigen. Alles goed bij jullie? We hopen het van harte!
Lieve groet,
Guus & Donald

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »