Oud en nieuw

dinsdag 12 januari 2010

OUD EN NIEUW

Wij hadden de laatste ferry van het jaar naar Punta Arenas en dat was te merken, we waren er namelijk een half uur vroeger dan normaal. Onze eerste rit was naar de consul, maar daar was alles ook al dicht. Toen we hem aan de lijn hadden, was hij duidelijk op een feestje. We spraken af dat we op zaterdag weer kontakt zouden hebben.

Omdat we de auto met de jaarwisseling niet langs de weg wilden zetten, zijn we alle hotels afgereden om er een te vinden met een parkeerplaats. Dat lukte, op nog geen 100 meter van de plaats waar we de vorige keer stonden.... Het toeristenbureau mag zijn bestand wel eens gaan bijwerken.

Oudjaar is hier een echt familiefeest. Tot 24.00 uur is er geen kip op straat te bekennen en helaas ook geen restaurant open. Dat werd eten in het hotel, samen met nog een aantal hongerige gasten. Rond een uur of 10 traden er bands op vlak voor ons hotel op het strand, dat zich langzaam vulde met de plaatselijke jeugd. Helemaal vol stond het toen het vuurwerk werd afgestoken, dat zeker een half uur duurde. Met onze kamer op de 7e etage zaten we eersterang.

Het feest dat daarna losbarstte, had veel weg van een soort carnaval. Een hossende menigte, getooid met maskers, pruiken enz. Heel leuk om mee te maken. Rond 2 uur werd het feest beëindigd. Goed systeem denk ik: geen vuurwerk voor- of achteraf en geen ongeregeldheden.

Nieuwjaar is net als in Nederland een rustige dag; er werd veel gewandeld langs het strand. Wij hebben de administratie maar eens nagelopen, het weblog bijgewerkt en uiteraard geskyped met ouders en kinderen.

2 JANUARI - Ronald 57
Ronald's verjaardag begon met een stroom aan felicitaties via mail en sms. Veel vrienden beloofden om op zijn verjaardag het glas te heffen. Waarop Ronald zei, dat voor het eerst dat hem geen geld kostte.

Het was een stormachtige dag, zelfs voor Punte Arenas. De vlaggen van de haven waren kapot gewaaid.

En de automatische deuren die toegang gaven tot de parkeerruimte óók; heel even zag het er naar uit dat we nog een nacht moesten blijven, maar er werd iemand gebeld die de deuren ook handmatig in ieder geval zover kon openen, dat we erdoor konden. We hadden ons wel eens verwonderd over de balie langs de hoeken van de straten, maar nu zagen we het nut ervan. Veel mensen konden zich hierdoor net staande houden!

En opnieuw: de autopapieren. DHL bleek op zaterdag gesloten, dus de consul kon verder weinig voor ons doen. Hij gaat de papieren opsturen naar de consul in Puerto Montt. We laten ze wel wat doen voor hun muntjes. Ik wist niet dat er zoveel consuls waren, maar het is nu wel makkelijk.

In Puerto Natales zijn de eersten die we ontmoetten, de Duitse lesbiennes op de motor, die we al eerder tegenkwamen in Ushaia en Rio Grande. Ronald werd hartelijk gefeliciteerd en we hebben samen op zijn verjaardag gedronken. En om het te besluiten, gingen we ons te buiten aan het Patagonisch lam.

DE GROT VAN DE MILODON
Voor de lezers van Bruce Chatwins "in Patagonië" : de Milodon is het uitgestorven monster, waarvan hij het stukje huid had, dat de aanleiding was van zijn reis naar Patagonië, met als resultaat het bekende boek. Veel reizigers hier hebben het bij ons. Wij ook trouwens.
 
Wij hebben overnacht op een schitterend stekje vlakbij de grot, waarin een plastic replica staat. De grot zelf zijn we niet in geweest. Ik ben wel naar boven geklommen om van het uitzicht te genieten.
 
NAAR PUERTO MONTT
Rond 21.00 uur konden we de boot op naar Puerto Montt, zo'n 2000 kilometer verder naar het noorden. Voor de statistici: we hebben er met de auto inmiddels een kleine 12.000 kilometer opzitten. En als je dan de kaart bekijkt, hebben we maar een heel klein stukje van Zuid-Amerika gezien. Dan is Nederland maar een heel klein landje met ongeveel net zo veel inwoners als in Buenos Aires!

Wij werden prettig verrast, want we kregen een upgrade naar een grotere hut met eigen badkamer en een aparte eetzaal. Met de camper zijn we natuurlijk gewend aan een beperkte ruimte, maar hier kunnen ze er ook wat van. We slapen boven elkaar, de badkamer ligt in het verlengde van de bedden en we kunnen onze kleding kwijt. Maar bij andere cabines slapen ze in dezelfde ruimte met 4 personen en soms met de douche op de gang.

De auto staat goed vast gesjord in de laadruimte met zowel veewagens, compleet met koeien, als vracht- en personenwagens en motoren.

Aan boord zien we John uit Alaska weer, die helemaal verliefd is op een Francaise. Die ziet hem ook wel zitten. Alleen hij spreekt geen woord Frans en zij praktisch geen Engels. Hij denkt dat ze wel in Alaska wil wonen, maar ze komt uit een prachtige streek in de Drôme. Maar echte liefde overwint alles, dus wie weet. Ook ontmoeten we Marion weer, de alleenreizende Duitse en verder zijn er nog een Nederlands echtpaar en verschillende andere heel gezellige mensen. Dat is maar goed ook, want van de reis zelf hadden we ons veel meer voorgesteld.

We hebben onderweg de dolfijnen gezien, we zijn even van boord geweest in Port Eden, een eiland waar de mosselcultuur verdwenen is door een ziekte, dat door dit soort toerisme weer wat inkomsten probeert te krijgen. Maar als je het alleen van de ferry moet hebben, is dat natuurlijk minimaal. De bevolking is er met de helft teruggelopen.

Door het weer was er weinig te zien van de schitterende omgeving en je gaat alleen aan dek om een frisse neus te halen. Op een gedeelte dan, want na anderhalve dag beginnen de koeien flink te ruiken. De 2e dag werd een flink gedeelte zeeziek en kwam de helft maar naar het diner. Daar hadden we zelf gelukkig helemaal geen last van.

LA NINA
Van veel mensen hoorden we regelmatig, dat het weer niet is zoals normaal. Dat schijnt te liggen aan La Nina, een verschijnsel dat eens in de zoveel jaren het weer ontregelt. Nou had ik al wel gehoord van El Nino, maar ik wist niet dat hij een zus had. In ieder geval loopt het seizoen dan een maand of 3 achter. We hopen de zomer snel in te halen. In Nederland is het weer ook niet best horen we, dus misschien gooit ze ook daar roet in het eten.

Reacties


1
bep en emil tammenga
21/01/2010 12:16
jullie oud en nieuw verslag heb ik al vele malen geprobeerd te openen en vandaag is me dat eindelijk gelukt.Ja Ronald, we misten 2 jan. wel je verjaardagsborrel dus ook wij hebben er maar een op jullie genomen. Ben je zo afgevallen, Ronald? Wat een slanke den!
groetjes van Bep en Emil
2
Ad van de Meent
10/02/2010 06:45
Heerlijk om te lezen hoe het jullie goed gaat. Genieten!! van elk moment dat je gegeven wodt. Hier is het helemaal niks. Ongelofelijke koude naargeestige winter. Wij gaan gelukkig eind maart naar Sevilla en beleven daar de Semana Santa. Voor de 2e maal dat we dit doen. Heerlijke stad. Geniet van alles.
Daag, Ad

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »