PANTANAL

maandag 06 september 2010


NB
Ook deze week kunnen we nauwelijks ergens toegang krijgen tot internet, de website komt via de satelliet en de foto's die er bij horen, komen zodra we weer ergens verbinding kunnen krijgen.


PANTANAL

Hoewel onze "camping" eigenlijk alleen maar een soort oude boerderij is en wij ons behelpen met het aanwezige sanitair etc., vermaken wij ons er verder prima. We hoeven ook met niemand rekening te houden. En dat is nog wel eens anders, zo merken we als we op de pousada zelf zijn. Je kunt alleen van tot eten. Op dát moment moet je met de gids ergens heen en als we een stel Duitsers ontmoeten bij Barraras (een bar in de buurt van de camping en de enige op de Transpantaneira) worden die na een half uur gesommeerd mee te gaan, want er moet weer gegeten worden!

Ook leuk: de serveerster hier begon spontaan "een beetje verliefd" van André Hazes te zingen, toen ze hoorde dat we uit Nederland kwamen! Verder sprak ze alleen Portugees, dus ze kon ons niet uitleggen, hoe ze nou aan dit lied kwam. Maar het laat zich raden....

Achter de camping ligt ook een poel, waar we dieren in de eigen omgeving zien komen en gaan. We maken er een paar hele mooie foto's. Na een paar dagen bijtanken, rijden we richting Porte Joffre waar de Transpantaneira ophoudt bij de rivier. Deze weg telt zo'n 120 bruggen, waarvan een aantal aan onderhoud toe zijn. Ook is het oppassen geblazen met de rechtopstaande spijkers van sommige bruggen. Het uitzicht valt ons de eerste 40 km nogal tegen. Alles is in particuliere handen en dus is alles afgerasterd en hoog begroeid. Maar daarna wordt het uitzicht beter. Krokodillen, cavybara's, arara's, jaribu's, miereneters, toekans, reigers in tig soorten, en ontzettend veel andere vogels. En tienduizenden muskieten!

JAGUAR!

Ronald is zijn scherpte nog niet kwijt! Rijdend ziet hij in de verte een witte vlek, zet de auto aan de kant en met de verrekijker aan de ogen, roept hij : een jaguar! Op 400 meter dat wel, maar met de verrekijker is het net of het beest ons aan ligt te staren. Jammer genoeg lukt het ons niet zo goed om de jaguar te fotograferen; de afstand is een probleem. Maar de foto staat hieronder, goed kijken dus.




Porte Joffre is eigenlijk geen echte plaats, maar bestaat uit een groot hotel, speciaal voor het uitrusten van vissers. Wij staan aan de rivieroever en zitten net te eten, als er een hele groep mensen uit een boot stapt. Ze zijn duidelijk niet blij met ons. Er wordt heen en weer gesjouwd met van alles en nog wat en enige tijd later komt er een 2e boot.  De volgende morgen komen we tot de ontdekking, dat er ook nog een camping is een kleine 300 meter van de plek waar we stonden... Ook zijn  we de giga-waterlelies bij het hotel vergeten te bekijken... dat merken we pas als we al weer een uur of wat op de terugweg zijn! Misschien zien we die verder naar het zuiden nog.


POUSADA RIO CLARINHO

Deze eco-lodge ligt op een schitterende plek aan de rivier. Wij staan hier temidden van de lokale bevolking, die druk aan het vissen is op de zondag. Als die aan het eind van de dag vertrekken, weten we niet wat we zien, zoveel is er gevangen. Ze weten de plekjes wel, zegt de eigenaar flegmatiek. Volgens hem kunnen we in de rivier zwemmen, de krokodillen zijn bang voor ons. Je moet alleen niet zwemmen met wondjes, want er zitten ook piranha's.  Mmmm, maar het is wel erg heet. En er zwemmen meer mensen; toch maar gedaan dus. En we leven nog.



Op de pousada zelf ontmoeten we 2 Belgen en 5 Australische meiden, die allemaal van tevoren geboekt hebben. Voor 4 dagen all-in met gids betalen ze € 500,- pp. De gids gaat overal met ze naar toe, eet ook mee. Ze gaan kanoën, paardrijden en hebben een nachtsafari. Wij nemen een bootje dat bij ons aan de rivier ligt en wachten bij de rivier af op de dieren.En rekenen 150 reais ofwel € 70,-- af voor 2 overnachtingen incl. ontbijt, lunch en diner.

De eigenaar zegt dat ik de wasmachine mag gebruiken en helemaal blij wil ik het bed verschonen. Maar we zijn al even in Zuid-Amerika dus gelukkig ging ik van tevoren even bij de wasmachine kijken... en Ronald roepen. Dit ding was waarschijnlijk een noviteit in grootmoeders tijd en hangt met touwtjes aan elkaar vast. Als deksel een asbest plaatje en het stopkontakt hangt naar beneden vanaf het afdak. Je moet het ding vullen met water met een slang. De afvoerslang moet je ophangen aan een draadje en als je denkt dat het ok is, laat je het ding op de grond zakken. Maar de was kwam er redelijk schoon uit. Alles staat buiten en je hangt het zo op, drogen is het probleem niet hier.


ECO ?

Het etiket "ECO" wordt hier trouwens door iedereen gebruikt, het doet het goed bij de toeristen, hebben ze gemerkt. Maar het blijft vaak bij het etiket. Het afval incl. plastic is meestal ergens uit het zicht hoog opgestapeld en als je goed om je heen kijkt, zie je wel meer wat je niet direkt verwacht op een dergelijke lodge, zoals een stapel oud ijzer achter de keuken, asbest plaatjes, afval dat niet gescheiden wordt (heeft ook geen zin als het naderhand weer op één hoop wordt gegooid, enz. Op dit gebied valt er nog een wereld te winnen.

We kregen trouwens een fiets mee, die zo op de stapel had kunnen worden gegooid, zonder remmen, licht e.d. Leuk, als je heuvelafwaarts gaat...je remt pas als je weer omhoog gaat...
Vanaf de uitkijktoren is er een mooi uitzicht over het regenwoud, maar we zien alleen een paar vossen en wat vogels.


RICHTING PANTANAL ZUID

Via Campo Grande willen we naar de zuidelijke Pantanal, een rit van zo'n 700 km. In Campo Grande informeren we bij het toeristenbureau of er een camping in de buurt is. Ze komen met de Pantanal Aquas. Ok, wij op weg om uit te komen bij een soort recreatiepark, waar ze niet blij zijn met ons. Maar om 17.00 uur iemand wegsturen, dat is not done in Brazilië. En dus blijven we, naast een kinderboerderij en een meer met een soort waterfietsen en vertrekken zoals beloofd de volgende morgen.

Ronald heeft inmiddels kontakt gehad met Nederlanders Karin-Marijke en Coen, die hier al een tijd rondreizen. Van hun site landcruising.nl, hebben we met name bij de voorbereidingen van de reis heel veel plezier en gemak gehad Ook zij reizen rond in de Pantanal en het lijkt ons leuk ze te ontmoeten. Het ziet er naar uit dat dat gaat lukken. Maar waar?





Omdat we nog richting Bonito willen, besluiten we te wachten op een camping in de buurt van de afslag. We geven de waypoints aan via de email (ook via de satelliet) en blijven een aantal dagen op de camping aan de rivier. We brengen de tijd door met een fikse schoonmaakbeurt van de auto, wassen van beddengoed en Ronald doet wat technische zaken. Er komt eindelijk eens een muskietengaas voor het dakraam. Heerlijk, eindelijk kan dat weer eens open! Want muskieten en aanverwante insekten, daar hebben we heel veel last van. Die krengen steken zelfs door onze kleding heen en zelfs met DEET zijn we niet 100% veilig.

Reacties


1
kor
08/09/2010 15:21
Beste RenR , Zo tezien gaat alles goed. En!! heeft Ronald veel plezier van z'n telecanon. Mooie opnamen en leuke verslagen. Vooral het beeld van de rivierwas is verhelderend.H.g's van de familie en tot ziens en horens Kor
2
Coen
08/09/2010 18:00
Hoi R&R,

Leuk jullie ontmoet te hebben in de Pantanal. Ik hoop dat jullie een goede rit hebben en niet te vaak verdwalen. Laat maar weten wat jullie van de track vonden... We gaan elkaar nog wel eens zien...
Dikke kus,
Coen
www.landcruising.nl

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »