PERU

maandag 04 oktober 2010

LA PAZ - CUZCO

   
Eindelijk is het dan zover, Ruard komt vannacht aan. Eerst moeten we in de garage nog even aan de slag. Ik had deze dag eigenlijk gepland voor wat musea-bezoek, maar dat zal moeten wachten tot de volgende keer. De auto moet schoongemaakt worden, terwijl de monteurs met de laatste dingen in de weer zijn. Ik heb een grote stofzuiger ter beschikking, dus dat schiet lekker op. Ronald wilde gordijnen in de auto en ik zakken aan de stoelen om meer dingen praktischer op te kunnen bergen. Er komt een nieuwe lichte kist op de auto en ook daar kunnen we aardig wat in kwijt. Al met al zijn we wel even bezig.


EL ALTO

Het vliegveld van La Paz heet El Alto, het is het hoogst gelegen vliegveld ter wereld, op zo'n 4000 meter. De vliegtuigen landen hier met grotere snelheid omdat er te weinig luchtdruk is. De start- en landingsbanen zijn langer dan normaal. De vliegtuigen hebben ook speciale banden om de snelheid aan te kunnen. Verder is het een heel klein vliegveld, een soort Zestienhoven. Hier komt Ruard aan en wat zijn we blij elkaar weer te zien!

De volgende dag wil hij eerst de auto zien en ligt er binnen de kortste keren onder. Nooit geweten, dat hij zo handig is met techniek. Dat heeft hij absoluut niet van mij. Hij gaat zelfs in discussie met Ernesto en samen buigen zich over de auto. Als we na het eten even La Paz ingaan om hem wat leuke dingen te laten zien, vind hij dat wel leuk, maar hij wil eigenlijk liever terug naar de garage....
Ernesto gevraagd of hij nog iemand nodig heeft...



De grens Bolivia-Peru


NAAR HET TITICACA-MEER

Het hoogst gelegen meer ter wereld op zo'n 3800 meter. En blauw, niet te geloven. Door het midden loopt de grens van Bolivia met Peru. Het is hier 's avonds goed koud, tegen het vriespunt, maar overdag schijnt de zon heel krachtig en wordt het gauw een graad of 20. Binnen een dag ben je bruin/rood, zoals de heren al gauw merken.

In Copacabana vinden we een hotel met een kampeerplek met een uitzicht....  Helemaal perfect. Het is ook een leuk plaatsje met een mooie kerk, een groot plein en veel markten. Ronald heeft een heleboel cocabladeren gekocht om met cocathee de hoogteziekte te bestrijden.  En af en toe zie ik ook een dikke wang bij hem.

De eerste dag sliepen Ronald en ik in de camper, maar de volgende dag moest Ruard zijn kamer uit en kreeg hij een grote suite... Ruard dus in de camper en wij in het hotel. Maar goed ook, ik was niet erg lekker en kreeg een fikse buikgriep.

ILHA DEL SOL

Ruard en Ronald gingen dan ook samen met de boot naar het Ilha del Sol, waar ze 200 meter moesten klimmen en dat valt niet mee op deze hoogte. Ze zagen daar wel een dorpsfeest en dat ligt de mannen meer. De foto's spreken voor zich.




 

 Volgens mij hadden ze een geweldige vader & zoon dag, Op het eiland ontmoetten ze ook twee Duitse vriendinnen, die we bij het eten weer tegenkwamen. En dan begint weer een mooi verhaal.


MEDICIJNEN

Op de een of andere manier was een gedeelte van mijn medicijnen niet meegekomen naar Bolivia. Héél vervelend, want ik ben van die dingen afhankelijk. En om die in Bolivia te krijgen.... Ik zat er dus behoorlijk mee. Eén van de vriendinnen bleek een Zwitserse arts, die onmiddellijk de telefoon pakte en informeerde bij de WHO. Het middel bleek sinds welgeteld 1 WEEK !  in Zuid Amerika verkrijgbaar.  En al zijn theorie en praktijk hier 2 heel verschillende dingen, ze moeten te bestellen zijn. Pfff..

We besloten het in Cuzco in Peru te proberen, maar op onze eerste dag kregen we een SMS bericht van Marianne, de Zwitserse arts, dat ze in La Paz bij een apotheker het middel kon bestellen! Natuurlijk Marianne, graag Marianne.. we waren helemaal onder de indruk. Als we in La Paz komen, kunnen we bij het hotel de medicijnen afhalen. Wat geweldig! Ik weet werkelijk niet hoe ik haar moet bedanken. Misschien dat we elkaar nog even kunnen ontmoeten - ik hoop het echt. Er is echt wat van me afgevallen, ik zat er vreselijk mee.


PUNO

Vlak voor deze plaats zijn we de grens over gegaan naar Peru zonder veel problemen. Op weg naar Cuzco hebben we hier overnacht. Een mooi hotel en de camper veilig achter slot en grendel. Verder bestaat het interessante gedeelte uit een hoofdstraat en een dwarsstraat. Het Titicacameer laat zich hier ook niet van de beste kant zien. Een middag/avond vinden we meer dan genoeg. Voor vertrek "regelt" Ruard nog iets voor zijn vader, die heel veel last heeft van de hoogte (4000 meter). Hieronder zit Ronald aan een zuurstofapparaat. Geweldig volgens hem, beter dan een glas wijn!

 

Aan het zuurstof op 4000m. hoogte                    Wachten tot je mag stemmen een sociaal          
                                                                                    gebeuren

 CUZCO

We hebben nog gediscussieerd of we wel of niet via Ariquipa zullen gaan. Maar de tijd ontbreekt en de camper is echt voor maar 2 personen gemaakt. Reizen met 1 persoon op de achterbank is niet je van het en daarom kiezen we voor de kortste weg. Nou ja, de kortste - niet als je verkeerd rijdt natuurlijk. Onderweg vragen we de weg maar de man wil ons graag ter wille zijn en zegt dat we goed rijden. Jammer, een half uur later proberen we het met de computer en waypoints en kunnen, via een onverharde weg, gelukkig een heel stuk afsnijden.

Langzaamaan wordt de route mooier en vooral groener. Ook de mensen worden wat minder afstandelijk. In alle dorpen die we passeren, is het razend druk. Er zijn nl. verkiezingen. Overal staan rijen mensen te wachten bij de stembureaus. Ze hebben eten en drinken bij zich en het maakt een gezellige indruk. Ook zijn er her en der markten waar van alles en nog wat wordt verkocht.

Als we Cuzco binnenrijden, begint het al donker te worden. In de nauwe straatjes valt het niet mee om een hotel te vinden met een parkeerruimte; het is zelfs onmogelijk. Verder liggen de prijzen hoger dan in de rest van Peru, maar aangezien dit een plek is, die je gezien moet hebben, was dat te verwachten. Uiteindelijk vinden we een hotel in het historisch centrum, vlakbij een gezellig plein. Nadat ik de kamers goedgekeurd heb (schijnt mijn baan te zijn) gaat Ronald in onderhandeling en krijgt de prijs aardig naar beneden, ook al omdat we wat langer blijven.

Vervolgens zegt hij, dat we al een jaar reizen en ik zie de receptioniste denken: en dan mij uitwringen? Ik leg haastig uit, dat we normaal in de camper slapen, maar nu in hotels omdat Ruard er bij is.

De mannen laten zich vanmorgen scheren waarna we de stad verder gaan bekijken. En in de komende dagen Machu Pichu bezoeken natuurlijk.

Reacties


1
Robert van Barneveld
06/10/2010 11:02
Mooi om te lezen over jullie "hereniging"! Fijn Ruard dat jij zo technisch bent, dat kan nog eens goed van pas komen...Tenminste als je niet bij Ernesto blijft werken. Geniet nog van de fijne tijd met elkaar en ga op tijd aan het zuurstof. Malbec schijnt ook te helpen.. Groet, Robert
2
ricbekkers
07/10/2010 09:32
Hierbij een berichtje uit het mistige Nederland.
goed te lezen dat het goed met jullie gaat. lees natuurlijk met veel aandacht jullie impressies over Peru.
Laat nog even weten of jullie Lima aandoen dan geef ik het adres op van de firma die de paso tuigen maakt

gr ric
3
Annemiek Tubbing
09/10/2010 21:51
Hallo R&R&R,
het is zeker de moeite waard om M.P. te bezoeken. Ik ben er in 2005 geweest en sindsdien is het lang verborgen Inca - bolwerk twee maal door aardverschuivingen en modderstromen bedreigd. Hopelijk blijft jullie dat bespaard. Erg die hoogte. Ik voelde mij een verschrompeld appeltje. Het is ook zo droog. Maar het is en blijft een mooi land. Ik heb inmiddels jullie verhalen over Buenos Aires gelezen en ook de foto's van de walvissen bij Valdez gezien. Een belangrijke aanleiding voor mij om naar Argentinie af te reizen. Nog veel plezier met zijn 3-en. Groet Annemiek
4
Elleke
19/10/2010 16:27
Dag globetrotter!! Hoe is het daar? Wie van jullie is de fotograaf? Want de foto's zijn ZO MOOI!

Liefs El

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »