REGEN, HARDE WIND EN KOUD

maandag 23 november 2009


REGEN, HARDE WIND EN KOUD!

We vertrokken met slecht weer uit Bariloche richting San Martin de los Andes. In de striemend neerkomende regen met harde wind kwamen we onderweg een fietser! tegen die wild naar ons zwaaide. Dat moest haast een Nederlander zijn. En dat klopte, dus we zaten met z'n drieën aan de koffie in de camper. Hij reed zo'n 100 km per dag door weer en wind en gaat ook richting het zuiden. Hij had ook al over meerdere continenten gefietst. Dan zijn wij maar watjes.

In San Martin was het weer zo mogelijk nog slechter waarop we maar van een camping afzagen en ons intrek namen in een hosteria. De volgende morgen was ik hard op weg om griep te krijgen. Bij een graadje of 2 kreeg ik visioenen van een warme sauna en zo. En dus zochten we een luxe hotel waar een sauna en spa bijzat. We zijn er 2 nachten gebleven en lekker opgewarmd.
Maar verder beleef je er niet echt veel.


Help, Ronald heeft een nieuwe hobby!

Via het hotel heeft Ronald een cursus vliegvissen genomen en was helemaal enthousiast. Hij heeft een kleine 3 uur in een snelstromende rivier gestaan met een bevlogen vliegvisser en weet nu een heleboel over zinkende en drijvende lijnen, soorten vliegjes en knopen  enz. enz.
Ja, het jachtinstinct zit er diep in en inmiddels heeft hij een kleine uitrusting aangeschaft. Dat wordt forel op de parilla!.

Tijdens de les heb ik een tekening gemaakt van een oude foto in de fishers' lodge. Hij was heel aardig gelukt en de eigenaresse van de lodge wilde hem verschrikkelijk graag hebben om ingelijst op te hangen. Wat moet je dan? Ik heb een foto van de tekening gemaakt en van de orginele foto en de tekening hangt inmiddels daar aan de wand.


San Martin naar Neuquén

Om het slechte weer tijdelijk te ontvluchten, zijn we naar Neuquén getrokken. Onderweg stonden we op een camping waar Ronald zich voor het eerst niet echt veilig voelde. Dat had veel te maken met een wat onfris type, die met ons meekampeerde op een verder verlaten camping. Ronald heeft dus niet echt rustig geslapen en werd de volgende morgen opgelucht wakker zonder dat er iets was gebeurd. Maar hij heeft direct een noodplan bedacht voor het geval dat. We hebben nog niet niet hoeven te oefenen...

De volgende dag kwamen we in Neuquén  (de klemtoon valt op de 2e lettergreep) waar we uren gezocht hebben naar een camping en godweetwaar terecht kwamen. Door luxe wijken en krottenbuurten. Uiteindelijk vonden we een agriturismo campsite. Dat houdt in dat je op een veld staat met een boomgaard, tussen koeien en schapen, lama's en wat dies meer zij. Het was er heerlijk weer en we vermaakten ons wel.

De volgende dag de plaats Neuquén maar eens verkend. We kochten groente en fruit op de lokale markt. Hier werd ook vlees, zelf bereide empanada's en 2e hands kleding verkocht. Een vreemde mix die zelfs Afrikaans aandeed. Op een bepaalde manier doet Argentinië ook denken aan een Oosteuropees land voor "die Wende". Mensen zien er niet al te verzorgd uit.

De hygiëne moet je niet met een westerse blik bekijken. Je komt gekke dingen tegen. Toiletten die vaak niet afgesloten kunnen worden of waar wat aan mankeert. Een bak om het gebruikte toiletpapier in te gooien. Dat mag niet doorgespoeld worden omdat er een septic tank is ipv een rioolzuivering. Even wennen is ook dat er niet overal warm water beschikbaar is en dan slaan we maar een dagje over met douchen. Of er is maar  2-3 uur per dag warm water.

Waar we ook aan moeten wennen is het luidruchtig samenzijn van Argentijnen. Op campings zie je vaak families aan de parilla met de radio hard aan en die van de buren dus ook enz.  Dat anderen daar last van kunnen hebben, schijnt niet bij ze op te komen. En er wordt ook slordig omgesprongen met afval. Ze begroeten elkaar onderling altijd met 1 zoen, ook mannen onderling. En, ik kan niet anders zeggen, het zijn heel aardige, vrolijke en behulpzame mensen.



WEER TERUG NAAR BARILOCHE

Na een paar dagen mooi weer willen we toch aan ons oorspronkelijke plan vasthouden en eerst naar het zuiden trekken. In Bariloche is nog niet veel veranderd - het is er nog steeds slecht weer. We proberen deze keer een cabana. En dat bevalt ons heel goed, veel beter dan een hotel.

In Bariloche doen we de was en we zouden nog bij een speciaal adres gerookt hert, zalm en wild zwijn gaan kopen. Het kostte even moeite....  Ronald ging informeren of we het goede adres hadden. Dat klopte en ik volgde, alles netjes afsluitend. Helaas, zaten de sleutels nog in het kontakt.

In ons beste Spaans en in zijn beste Engels probeerden we uit te leggen aan de eigenaar wat het probleem was. Hij reed ons naar de cabana want Ronald wist zeker dat de reservesleutel in de rugzak zat. De sleutel van de cabana lag ook in de auto, maar gelukkig liep er een schoonmaakster rond. De reservesleutel van de auto zat niet in de rugzak. Waar dan wel? Ineens moest ik aan mijn handtas denken, die weggesloten zit in de kist op het dak van de auto. De sleutel van de kist zat gelukkig wel in de rugzak. We legden het uit aan de eigenaar die ons weer terugreed en de ladder ging halen. Ronald ging het dak op en jawel, daar was de reservesleutel. Pffff...wat een opluchting. Morgen vertrekken we naar El Bolson.

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »