SAME, SAME, BUT DIFFERENT

zondag 01 juni 2014


Een antwoord dat je altijd krijgt als je wat koopt en vraagt of het ‘echt' is: same, same but different...horloges, zijden kleding, tasjes, kleding, alles same, same, but different. Dat schijnt ook op te gaan voor de coup. Wel of geen coup? Toch een coup. Het leven gaat gewoon door, er zijn al 11 eerdere coups geweest in zo'n 30 jaar. Die politiek, dat is allemaal in Bangkok. Maar toch, die avondklok voor het hele land, dat ligt anders. Geen klanten 's avonds in de barretjes en de Thais houden er zelf ook van om in het weekend uit te gaan. Scholen zijn gesloten. Zelfs de shopping malls gaan eerder dicht. Skytrain en metro rijden tot 21.00 uur. Ex-regeringsleiders worden op het matje geroepen.

We zijn nog niet eerder in een land geweest, waar een militaire staatsgreep plaats vond. Wat we er van merken? Weinig. Er is eigenlijk maar 1 ding, wat ons opvalt. We hebben dollars nodig voor de reis naar Myanmar. De dag van de coup krijgen we zonder moeite 600 dollar. Daarna zijn er nergens dollars meer te krijgen. ‘No have" klinkt het onveranderlijk. Na 2 dagen op zoek te zijn geweest, horen we dat alleen de Bangkok Bank nog dollars mag verkopen. Daar denken ze bij die bank heel anders over. Misschien volgende week weer? Dan zeg ik, dat er iets helemaal verkeerd is, als er bij geen een bank dollars te krijgen zijn. En dat we het nodig hebben voor een trip. Als de touroperator dollars vraagt en wij hebben ze niet, dan gaat het niet door. Welk argument het zwaarst weegt, weten we niet, maar op miraculeuze wijze blijkt er nog een 600 dollar in de kas aanwezig te zijn.

MYANMAR JA/NEE/JA

Lange tijd zag het er naar uit dat de reis door Myanmar door zou gaan, daarna werd het misschien. Er zijn namelijk maar 2 reizigers en dat zijn we zelf. Uiteindelijk komt het er toch van. Eerst half mei, dan 10 juni en nu staat de datum op 3 juni. We vertrekken vanuit Mae Sot. Nog even geduld dus.


BANGKOK/PHUKET

Als we in Bangkok het appartement afrekenen, komt de eigenaar onze auto bekijken. Hij vraagt naar onze verdere plannen en we geven aan, dat we nog een paar weken naar het strand willen. Dat zal voorlopig wel de laatste keer zijn. Spontaan biedt de man zijn huis in Phuket aan! Als Ronald de foto's ziet, heeft hij eigenlijk al ja gezegd. Phuket, daar waren we nou niet bepaald weg van. Druk, druk, druk. Maar dat gaat over de Patong-zijde. Dit keer komen we bij Panwa Beach. Dit is volgens ons het mooiste gedeelte van het eiland. Het huis staat niet te ver van het Aquarium. Er zijn links en rechts wat kleine restaurantjes.

ONS UITZICHT

Het huis zelf is een bungalow, slaapkamer met eigen badkamer, airco, zwembad. Helemaal goed. Er zijn nog 2 wereldreizigers, Anna en José uit Portugal, die met een boot de wereldzeeën bevaren en hier al zo'n 2 jaar wonen. Altijd leuk om ervaringen uit te wisselen.

Verder is er ‘Het Museum', een bar van Chris en Yeb, waar je niet alleen wat kan drinken in gezelschap van meerdere Nederlanders, maar waar ook een Nederlandse hap gekookt kan worden (op verzoek). Gehaktballen, aardappelsalade, stampotten, waar de gasten maar zin in hebben. Wat me direkt opvalt, is dat iedereen iets met boten heeft of doet. Nog nooit zoveel over boten, masten, onderhoud, transport enz. gehoord als hier. Je kunt ook boten verzamelen, zoals een rijke Thai, die 10 boten ter beschikking heeft. Er vaart een Nederlandse kapitein op. Een boot naar Singapore, een andere naar de Caribische Zee, of naar Italië. Ongelofelijk. Het zal je baan maar zijn.


DE CHIROPRACTOR

Nog steeds heb ik veel last van mijn rug en been. Gelukkig is er ook in Phuket een chiropractor. Na 4 stevige behandelingen en het ‘kraken' van zo'n beetje elk botje in mijn lijf, kan ik weer goed uit de voeten. Ik kan de man wel zoenen. Met een ‘blijven oefenen' neemt hij afscheid, ‘dan kun je zo Nepal in.'

Hieruit blijkt maar weer, dat reizen heel leuk is, maar je moet niks mankeren. Gelukkig is de gezondheidszorg hier op een hoog peil, zeker als je er voor kunt betalen. Er worden zelfs hele vakanties om heen gepland. Ook voor tandheelkundige ingrepen kun je hier goed terecht. Er zijn hier veel overwinteraars, die gelijk een medische check-up doen.


BAN KRUT

Vanuit Phuket gaan we naar Ban Krut waar we al eerder een prettige tijd hebben gehad op het strand naast Sonny. Zelden praten we over politiek, maar in deze situatie en met een perfect Engelssprekende Thai discussiëren we er toch over, dat is eigenlijk onvermijdelijk. De TV geeft alleen de mening van het leger weer en ook de kranten worden gecensureerd. De koning in Thailand is praktisch god en wordt door iedereen op handen gedragen. De coup is door hem gesanctioneerd en alleen daarom is het voor het merendeel van de bevolking geen probleem meer. Politiek= Bangkok. Corruptie? De maatschappij is er van doortrokken, van hoog tot laag. De demonstranten worden aan beide kanten betaald. Onveilig hebben we ons in ieder geval nog geen moment gevoeld. Als we Sonny vertellen dat de kroonprins een dag voor de coup naar Engeland is vertrokken met dure auto's en veel personeel, komt dat keihard aan. Hij moet het echt even verwerken.

RINI ONDERWEG NAAR DE WASSERIJ

Hoewel veel mensen goed met internet overweg kunnen, is Engels spreken een zeldzaamheid. Engels lezen is voor de happy few omdat er dan ook nog een heel ander alfabet geleerd moet worden. Bovendien wordt er gewaarschuwd door de legerleiding dat de sociale media in de gaten worden gehouden.

Na drie heerlijke dagen nemen we afscheid van iedereen en reizen door naar Cha-Am voor de allerlaatste stranddag. We parkeren de auto op een heel leeg strand en lopen het dorp in. Na een gezellig biertje met 2 Nederlanders, komen we in een bar terecht met een aantal motorrijders. We kunnen met ze mee om bij ze thuis te overnachten. Ze wonen op korte afstand van de koning in Hua Hin. Maar we moeten nog verder en besluiten toch maar op het strand te overnachten en het risico maar te nemen dat er op de avondklok gecontroleerd wordt. We weten nl. nog steeds niet of de auto ook als ons huis wordt gezien....
Midden in de nacht worden we wakker van een stevig getik. Wat zullen we nou beleven? Op het verlaten strand worden steunen voor parasols in het zand gehamerd. Voor deze man is de werkdag (om 04.00 uur) weer begonnen. We draaien ons nog maar eens om. Als wij om een uur of 7 opstaan, blijkt het hele strand al vol te staan met strandstoelen. Met moeite krijgen we de achterklep open.
Gelukkig kunnen we er wel weer uitrijden, aan de voorkant staat nog niets. Het is voorlopig de laatste keer dat we in de auto overnachten want het wordt zo mogelijk nog warmer. We kregen van een meelevende overlander te horen "Wie in deze tijd naar Thailand gaat, moet op de blaren zitten!" Zo erg is het nog niet, maar zweten zul je! Zelfs het water van de douche is niet meer koud te krijgen.


AYATHUYYA, DE OUDE KEIZERSSTAD

Is onze laatste bezienswaardigheid van Thailand en heeft dan ook heel veel te bieden aan tempels en oude ruïnes, daterend uit de 13e eeuw. Ronald zucht dat hij nu wel genoeg oude stenen heeft gezien. Na het nationaal museum bezocht te hebben (airco!) zoeken we er een aantal uit. Van het oude paleis is niets meer over; alleen nog een drietal chedi's/pagodes die de Birmese verwoesting hebben overleefd. Van veel Boeddha's zijn de koppen afgehakt; de reden is nog altijd niet duidelijk.

De Wat Mahatthat met het beroemde ‘gezicht in de boom' bekijken we natuurlijk en met een boot varen we langs nog een 3-tal bezienswaardige tempels, waarvan één sterke gelijkenissen vertoont met Angkor Wat. Eigenlijk moet je Angkor Wat als allerlaatste zien, want alle andere ruïnes vallen daarbij in het niet. We komen nog langs de olifantenkraal, waar olifanten worden opgeleid om toeristen te vervoeren langs de tempels. Er wordt ons verteld, dat alle dieren in gevangenschap zijn geboren. Het blijft wennen.

Als laatste zien we de overblijfselen van de oude Hollandse handelspost. Op de oude overblijfselen is een nieuw gebouw geplaatst. Naast een paar ‘kunst' koeien en wat kaarten en afbeeldingen van schilderijen uit de 17e eeuw is hier vrij weinig te zien. We kopen er een stroopwafel en rijden langs de Japanse nederzetting die gesloten is.

In ons hotel Tony's Place ontmoeten we weer een aantal mensen. We trekken 2 dagen op met Liesbeth en Wim, geen echtpaar maar een auteur die op reis is met de hoofdpersoon. Wim heeft een trilogie in zijn hoofd over geloof, hoop en liefde en Liesbeth schrijft het. Om haar een indruk te geven van de plaatsen die voorbij komen in de boeken, gaan ze er samen naar toe. Het is de bedoeling dat Wim de reis fietst, maar of dat er overal van zal komen?
Wim en Ronald kunnen het ook goed vinden samen, zeker als ze merken dat Ronald ooit nog met zijn vader heeft samen gewerkt.

Liesbeth en ik hebben samen nog een museum (paleis met paardenstallen) bekeken, maar er echt warm voor lopen, nou ja daar was het misschien gewoon te warm voor..
We nemen hartelijk afscheid en misschien zien we elkaar nog ergens in Myanmar.

We gaan op weg naar Mae Sot, de grensstad met Myanmar waar we nog wat laatste zaken willen regelen voordat we de grens over gaan. We zijn zeker 10 dagen ‘van de radar'. Het volgende verslag komt uit India!

 

Reacties


1
Josien Schippers
03/06/2014 16:27
Dankjewel voor de mooie verhalen weer (de vorige van mei had ik nog niet gelezen). Ik vraag me af hoe je dat doet, elke dag of om een paar dagen een stukje en dan in één keer hup het internet op. Of onthou je alles en schrijf je in één keer een heel verhaal? Hoe dan ook, ik vind het hartstikke leuk, interessant en herkenbaar geschreven elke keer!! Groetjes en goede reis verder, Josien Schippers
2
Margriet en Jan
04/06/2014 16:02
Hallo Ronald en Rini,

Mooi hoor steeds die verhalen. We begrijpen dat Birma niet gelukt is?

Wij zitten nu in Oeganda.

Groeten,

Margriet en Jan
3
Annemiek Tubbing
07/06/2014 22:44
Ha Rini en Ronald,
ik zit gewoon nog in Maarn hoor. Op de pinksterzaterdagavond in een zwoele weersoort (rechtstreeks aangevoerd vanuit Afrika) genoten van jullie geweldige verhalen en foto's. Ik denk dat je steeds een stukje schrijft, want dit onthou je niet. Daarom is het voor jullie zelf ook zo fijn om zo'n dagboek bij te houden. Heel fijn voor als je thuiskomt en niet meer kunt of niet meer wilt reizen. Hier heb je nog jaren plezier van. Ik ben bezig om een volledige electrische auto uit te zoeken. Mijn trouwe Golf van bijna 18 jaar begint te veel kuren te vertonen, waardoor het zo langzamerhand niet meer verantwoord is er nog meer geld in te stoppen, maar het gaat mij zeer aan het hart. Voor mij is het geen hoop schroot, maar een trouwe metgezel (wel v) waarmee ik 18 jaar lang lief en leed heb gedeeld. Jullie voelen waarschijnlijk ook wel iets voor meer voor jullie huis op wielen. Ik ben heel benieuwd wat jullie van India vinden. Vrienden van mij die toch ook wel heel wat gezien hebben in de wereld vonden het verschrikkelijk, maar ik hoor ook wel andere verhalen. We zullen het wel weer lezen. Heel veel plezier en wij genieten mee. Groeten Annemiek

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »