TANZANIA-MALAWI

maandag 24 december 2012

WIJ WENSEN IEDEREEN EEN HEEL GELUKKIG KERSTFEEST EN EEN GEZOND 2013

 

MOZAMBIQUE MOET EVEN WACHTEN



We verlaten Nederland met sneeuw, vorst en zon. De ene dag drinken we nog glühwein, warme chocolademelk en eten erwtensoep. Twee dagen laten stappen we uit het vliegtuig in heet en vochtig Tanzania. En de volgende dag liggen we aan het strand van Kipepeo, waar we ook Atte en Marijke weer tegenkomen. Als we 's avonds gaan slapen, doet het licht het niet. De volgende morgen blijkt de accu voor de solarpanelen dood.

Wat nu? Ronald gaat op pad met iemand van de camping en het is nog een hele toer om hier zo'n ding te vinden, maar het lukt. Minder makkelijk is het vullen van de gasfles - er moet een nieuwe gekocht worden; de oude staat nu in de kist op het dak. Volgende keer beter.

Er volgen een aantal relaxte dagen met heerlijk weer en het is hier goed uit te houden. Maar we moeten ook het land uit voor de 24e december. Kaarten worden tevoorschijn gehaald en plannen gemaakt. Dan horen we dat je voor Mozambique geen visum aan de grens kunt krijgen. Dat moet van tevoren worden aangevraagd in Nederland (!) of Dar es Salaam. In Dar moeten we op een dag of 4 rekenen voordat we het visum hebben. Vanuit Malawi kunnen we het visum aan de grens krijgen, dus het wordt Malawi.


ONTMOETINGEN

In Kipepeo ontmoeten we weer een aantal Nederlanders. Twee mannen die zich bezighouden met de bouw van ferry's in diverse Afrikaanse landen en dat al zo'n jaar of 10. De ijzerplaten komen op maat gemaakt uit Nederland naar Afrika, waar ze er verder mee aan de gang gaan. En er zijn twee reisleidsters van wie we weer veel opsteken. Als je een jaar of 10 in Afrika woont en werkt, zie je natuurlijk heel veel voorbij komen. Ze vragen zich o.a. af wie toch bedacht heeft dat je pennen mee moet nemen voor de kinderen. Vaak slopen ze zo'n ding en gaan er mee lijm snuiven! Ai, nooit aan gedacht, ook wij hebben er een stuk of tig mee genomen. Bij een school afgeven dus maar. Zelf geven we de kinderen eigenlijk nooit iets, want bedelende kinderen gaan niet naar school.


SELOUS NATIONAAL PARK

Selous staat bekend als een van de mooiste Nat.parken van Tanzania. We zijn hier al eens geweest en hadden er dan ook goede herinneringen aan. Vanuit Kipepeo rijden we naar een camping net buiten de poort van het park, waar we in de stromende regen arriveren. Onder de ingang van het restaurant is het goed uit te houden. De toiletten zien er goed uit, maar er is alleen 's avonds licht; overdag moeten we een zaklantaarn meenemen, want ook dan is het er stikdonker.

Als het weer is opgeklaard, maken we nog een boottocht over de rivier met zijn vieren. Het is leuk, maar niet meer dan dat. De volgende morgen melden we ons aan de poort van Selous. We krijgen een prijs op van 130 dollar met auto, maar als we willen afrekenen, is de rekening toch 180 dollar! Foutje, bedankt! We blijven er een uur of 6, dus reken maar uit....

Het is een prachtig landschap waar we door rijden, maar het wild is maar moeilijk te spotten. Volgens de rangers zijn de leeuwen er vandaag niet....dagje vrij? Maar ook de luipaarden zijn blijkbaar met vakantie. We zitten gewoon in het verkeerde seizoen. Voorlopig maar even niet naar de wildparken.

 

DE WEGEN VAN TANZANIA


Afgeladen busjes die als gekken rijden, kamikaze-koeien en -kippen, honden en geiten die levensmoe zijn, omgeslagen vrachtwagens langs de kanten van de weg enz. Apen die eten zoeken langs de snelweg, kijken beter uit voordat ze oversteken.

Hobbels en ribbels in het wegdek zijn een probaat middel om de snelheid eruit te krijgen en Ronald's persoonlijke vijanden...En anders is er wel weer een roadblok. Het is vlak voor de Kerst en de agenten willen wat bijverdienen, er staan er heel wat met of zonder lasergun, die je graag van wat geld afhelpen. Sommigen maken het wel heel bont. Wat te denken van de agent die ijskoud beweerde dat onze kilometerteller niet goed werkte, zijn laser was digitaal en dus beter...! We kregen geen boete omdat 59 kilometer niet zo heel erg hard was. Ja, ja we mochten 50 en we reden er 45.

Toch zijn we in Dar es Salaam aan de beurt: bij de ferry rijden we een 1-richting verkeersstraat in. Volgens de agenten een bedrag van 60.000 shilling, wij bieden 15, maar moeten 20.000 afrekenen. Atte doet betere zaken: een boete van 300.000 (!) wordt uiteindelijk 10.000 sh. De bekeuring zelf krijg je uiteraard nooit; het bedrag wordt verdeeld onder de agenten.. De politie in Tanzania is één corrupte bende.


RICHTING MALAWI

Bij de Old Farm, 50 km ten zuiden van Iringa, is niet alleen een schitterende camping, maar ook een werkende boerderij. We eten er niet alleen geweldig, maar kunnen er ook verse produkten kopen, zoals heerlijk brood, sla en aardappelen.

 

In het Kitulo Park, waarvoor we bij uitzondering eens niet hoeven te betalen, komen we via een 50 scherpe en steile haarspeldbochten en een slechte weg in een prachtige bloemenzee terecht. Dit is echt genieten. We willen hier overnachten op het plateau (3000 meter), maar in de middag is het zo mistig geworden, dat we er vanaf zien. We rijden door naar Mbeya, waar we op een koffieplantage in de heuvels kamperen. Heerlijke koffie en samosa, een soort envelopje met gekruid vlees waar we erg dol op zijn. De prijzen die ze hier rekenen, zijn minimaal hetzelfde als in Europa. Even slikken dus.

In het nabij gelegen dorpje zijn ze varkens aan het slachten bij de rivier, voor de Kerst vermoedelijk. Foto's nemen gaat jammer genoeg niet, dat is in heel Tanzania moeilijk, mensen willen het écht niet.

Vlak voor de grens tanken we nog even, want in Malawi is niet altijd diesel te krijgen. Het blijft opletten: nog net op tijd zien we, dat de pomp niet op 0 L. staat, maar op 8 L.!!

Bij de grens komen van alle kanten wisselaars aanrennen. Tanzaniaanse shillingen kun je verder nauwelijks kwijt. Ze bieden een koers van 20, we komen uit op 38. En een tweede gedeelte op 40... Bij de grens moeten we laten zien, dat we wegenbelasting hebben betaald bij binnenkomst. Dat hebben we goed bewaard en we moeten nu nog 2 maanden bijbetalen. Daarna zijn we Tanzania snel uit. In Malawi wordt weer met briefjes en een groot boek gewerkt, maar al met al zijn we redelijk snel over de grens. De man bij de laatste slagboom heeft geluk: hij zegt dat hij honger heeft en krijgt de laatste 1000 shilling die Ronald nog op zak heeft. Voor de lunch.


MALAWI

Maakt een vriendelijke maar straatarme indruk. Er is bijvoorbeeld heel weinig te koop in de kraampjes langs de weg. Wel zien we visjes die gedroogd worden in de zon en insectenkoeken (nee, niet geprobeerd !). Voor brood moeten we 15 km rijden en ze hebben ook nog 4 yoghurtjes, water is weer een stukje verderop. Wel zien we een aantal slagers aan het werk, we laten het vlees maar aan de bewoners over.

We horen dat de ex-president er door zijn extravagante levensstijl voor gezorgd heeft, dat de ontwikkelingshulp gestopt is. Dan moet je het toch wel bont gemaakt hebben. Met de komst van de nieuwe vrouwelijke president hopen de Malawi's weer voor hulp in aanmerking te komen.

Op de Chitimba camping worden een 20-tal mensen aan het werk gehouden door de Nederlandse eigenaren Ed en Carmen. Hiermee zijn ze de grootste werkgever in de omgeving. Vandaag krijgen de werknemers een kerstmuts, kerstdiner en een kerstpakket. Wat aandoenlijke taferelen oplevert.

De camping ligt aan het strand van het Malawimeer, waarover we een mooi uitzicht hebben. Jammer dat we er niet kunnen zwemmen. Er zijn krokodillen gesignaleerd, waaronder eentje die langer is dan 3 meter...

Reacties


1
Jan Borren
24/12/2012 20:07
Beste Rini en Ronald,

Vanuit een miezerig Nederland wil ik jullie ook een goede kerst en jaarwisseling wensen. Leuk om jullie verhalen te lezen. Hier gaat alles goed, net de tachtigste verjaardag van mijn vader gevierd. Het afschot op de MV is bijna binnen. Harm heeft de "haak" geschoten maar dat heb je waarschijnlijk al gehoord. Het gaat jullie goed, groeten Jan
2
Annemiek Tubbing
25/12/2012 22:06
Ha Ronald en Rini,
ook voor jullie een warme kerst en een heel goed, gelukkig en gezond 2013 met wederom prachtige reiservaringen. Het was leuk om jullie in Nederland weer even te spreken. Eerste helft maart mag ik ook weer naar Zuid Afrika en misschien zien we elkaar bij de Victoria Falls. Misschien niet helemaal op de route? Zou wel heel leuk zijn, maar het moet maar lukken en ik weet niet precies wanneer we daar zullen zijn. Ik ga ook nog uitzoeken of we onderweg daar naar toe een safari te paard kunnen doen. Ik heb een verhaal gelezen van een journaliste die dat gedaan heeft. Voorlopig nog druk tot en met januari. Daarna rust, althans dat ziet er nu naar uit, maar je weet nooit wat op het pad van een zzp-er komt. Geniet maar lekker verder en wij genieten mee. Hartelijke groet, Annemiek
3
Harry en Laura v.d. Salentein
31/12/2012 14:25
Hoi Rini en Ronald,
het is altijd weer leuk om jullie verhalen te lezen. Wat een corrupte bende is het daar toch. Vandaag is de laatste dag van het jaar, regenachtig en het geknal van het vuurwerk overheerst. Wij wensen jullie een heel goed jaar toe met nog veel avonturen. Groetjes Harry en Laura
4
Jaap van de Waerdt
31/12/2012 20:14
Beste Rini en Ronald,
Het blijft leuk jullie verhalen/avonturen te lezen.
Vanaf deze plaats wens ik jullie ook een voorspoedig en vooral gezond 2013 toe.
Hartelijke groet, Jaap.
5
Jaap van de Waerdt
03/01/2013 10:22
Beste Ronald,
Gisteren 60 geworden.
Nog van harte gefeliciteerd.
Groet, Jaap.
6
Corry Koedam
05/01/2013 13:23
Hallo Rini en Roland.

Leuk dat jullie de reis weer vervolgen en wil jullie dan ook voor 2013 en goed en voorspoedig reisplezier toe wensen.
Hartelijke groeten, Corry.cecrouje
7
Marijke Frankena
19/01/2013 13:43
Het zijn weer prachtige verhalen over jullie belevenissen! Fij te bemerken dar jullie het ook echt heel erg naar je zin hebben, vaak ondanks sommige tegenslagen! Groetjes

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »