TERUG NAAR DELHI

dinsdag 18 november 2014


FATHEPUR SIKRI


Na 3 dagen Agra gaan we iets verder naar de ommuurde stad van Fatehpur Sikri. Als eerste bezoeken we de immens grote moskee met een indrukwekkende opgang. Hier krijgen we ongevraagd een gids mee, die we aan het verstand proberen te peuteren dat we hem echt geen geld hiervoor zullen geven. En nee, ook niet voor de souvenirs van zijn familie. Hij blijft het hardnekkig proberen en wij hardnekkig weigeren. De moskee is mooi om te zien, al moet je je voetzolen bijna verbranden om er bij te komen. Ik merk steeds meer aversie bij mezelf op tegen dat schoenen uittrekken. Respect ja hoor. Als ik de muren van de moskee bekijk, zijn dat volgens mij urinevlekken.... En overal dat rochelen en spuwen, ik vind het verschrikkelijk. Als we bij het hotel terug zijn, was ik mijn voeten niet alleen grondig, ik doe er ook nog bacteriëndodende zeep over.

Rond de moskee is het een drukte van belang: er lopen allerlei kleurrijke figuren, (altijd goed voor een mooie foto) handelaren en bedelaars, die soms een plaag kunnen zijn. En een uitdaging om er van af te komen.... We lopen door de nauwe straatjes van de binnenstad waar hele families in en op elkaar leven.

Het Mongoolse paleis is een plaatje om te zien en omdat we vroeg zijn, bijna helemaal verlaten. Dat geeft Ronald de mogelijkheid om unieke foto's te nemen. Het paleis schijnt gebouwd te zijn omdat in deze plaats de voorspelling van de geboorte van de erfgenaam van de troon correct werd voorspeld. Nog steeds wensen vrouwen hier om een kind door gekleurde draadjes achter te laten.


We overnachten bij een hotel, waar we een chauffeur ontmoeten die tot onze verrassing meer van Nederland weet dan Amsterdam. Hij heeft een aantal jaren in Nederland gewerkt en noemt zo een aantal plaatsen op, waaronder onze oude woonplaats Leerdam. Toch niet iets, wat elke toerist zo bijblijft. Bij vertrek krijgen we nog een aantal adressen in Jaipur mee, waar we eventueel kunnen verblijven, o.a.


DIGGI-PALEIS IN JAIPUR

Het is net lunchtijd als we hier aankomen. We gaan eerst lunchen en dan eens navragen of we hier kunnen parkeren. Wat een geweldig rustige plek in hectisch Jaipur. We hebben er graag wat extra's voor over. We blijven hier veel langer dan we in eerste instantie hebben gepland. Het bevalt ons uitermate goed.

Dat heeft alles te maken met de familie van wie het paleis/hotel is. We staan naast het hotel geparkeerd op een grote parkeerplaats, die achter het privé-gedeelte van de familie ligt. We kunnen in hun tuin zitten en zelfs van het zwembad gebruik maken! Gratis internet ter beschikking en we krijgen elke dag een hotelkamer om te douchen.

We krijgen een rondleiding door de vroegere ontvangstruimte van het paleis, die nu grotendeels ongebruikt is. Dat wordt gedaan ter bescherming van de meer dan 200 jaar oude beschilderingen. Er hangen prachtige lampen en oude fresco's en foto's van voorvaderen. Ook worden we uitgenodigd om langs te rijden bij het Diggifort, dat een 100 kilometer verderop ligt. Als we er langs komen, zullen we dat zeker doen. 


Eén van de zoons speelt polo en neemt ons mee naar een spannende wedstrijd bij de Royal Polo Club. Hier heeft hij ook nog 14 paarden staan waarmee hij zelf polo speelt.

Over het Indiase verkeer kunnen we een boek vol schrijven, waarin het volgende een vermelding waard is. In tegenstelling tot de rest van de wereld zorgt een rotonde in India niet voor een vlotte doorstroming maar juist voor een verkeersknoop. Voorrang op een rotonde, daar hebben ze nog nooit van gehoord...en dus wringt iedereen zich overal tussen. Midden in zo'n opstopping wordt er op onze auto geklopt. Of we wel rekening houden met de Indiase verkeersregels!!! We schieten spontaan in de lach en vragen ons af, welke deze man zou bedoelen?? Waarschijnlijk die van: ‘aan de kant - ik kom eraan'.

In Jaipur zelf gaan we naar het Paleis van de Winden en naar het Citypaleis. Voor de tickets betaal je als buitenlander een factor extra dan de bevolking zelf. Iets waar we niet altijd evenveel begrip voor hebben. Maar het Citypaleis is werkelijk geweldig om te zien. Het ligt in de ommuurde "Roze stad" en is nog steeds bewoond door de koninklijke familie van Jaipur. Het openbare gedeelte geeft een prachtig inzicht in de grandeur van een vervlogen tijdperk. Rajastan is de staat waar de rijke maharadja's van India hebben gezeteld en waarvan de bevolking als de meest strijdbare van India geldt. De keizers van Rajastan zetelden in Amber.


CITADEL VAN KEIZERS

De topattractie van Jaipur ligt net buiten de stad. Hier staat het Amberpaleis, een geweldig complex van gebouwen, dat aan het Maota meer ligt. Maar eerst zien we nog een ander schouwspel: de verdrinking van de kwade geesten in het meer. Er is een festival in de stad geweest van een dag of 3 en nu worden de kwade geesten (o.a. Kali) verjaagd. De aangeklede poppen worden met stellages het water in gedragen en daar onder water geduwd. De offerandes worden aan de kant uitgezocht, alles wat overblijft gaat de rivier af. Uiteraard neemt Ronald weer de nodige foto's voor we verder gaan.

Via een lange weg komen we bij het paleis binnen en hebben een mooi uitzicht over de tuinen en omgeving. Als eerste komen we langs de tempel, die net gesloten wordt. Op de terugweg blijkt de rij wachtenden onafzienbaar. Jammer, maar helaas. Dit geweldige complex is verdeeld over 4 verdiepingen met pleinen, tuinen en poorten en gebouwen. We hebben er uren rond gekeken en zijn erg onder de indruk van het Spiegelpaleis; iets dergelijks hebben we nog niet eerder gezien.


STRAATLEVEN

In Jaipur moet je natuurlijk ook naar de markten, zowel overdekt als in de open lucht kun je je vergapen aan de meest gekke, verschrikkelijke, mooie, idiote dingen die je in India kunt tegenkomen. Kleurrijke sari's, goudverfpoeder, soorten thee, kruiden, slangenbezweerders tot huishoudelijke apparaten toe. En eetstalletjes natuurlijk. Ik koop een wit bloesje voor amper 2,50. En een aantal bloesjes bij Anoki, een winkel met mooie katoenen stoffen en een mix van Indiase/Westerse kleding en voor Europese begrippen belachelijk goedkoop.


TERUG NAAR DELHI

In grote steden overnachten we praktisch altijd bij of in hotels. Maar Jens en Peter blijken in het Nehrupark te staan met hun unimog. Een leuk weerzien en we gaan 's avonds samen met ze en Kunal naar een biercafé op Connaught Place ofwel CP. Bedankt Kunal voor een geweldige avond en je gastvrijheid.

We overnachten in het Nehrupark, dat erg rustig en veilig gelegen is in de diplomatenwijk van Delhi. Ook het huis van de premier staat niet ver weg waardoor de mate van beveiliging hoog is. Toch doen we dit maar 1 nacht. Indiase mensen zijn nl. erg nieuwsgierig en kennen daarbij geen gêne. In het donker hebben we nooit gezien dat je vanuit een muurtje in het park wel eens in de auto zou kunnen kijken. Als ik de volgende morgen wakker word, is het eerste wat ik zie het grijnzende gezicht van een Indiër...geen aanrader op de vroege ochtend. Snel ritst Ronald het tentdoek omhoog.

Er zijn al meer sporters in het park aanwezig en de parkeerplaats waar we staan, loopt al aardig vol. We pakken de stoeltjes en drinken koffie in het park zelf. Een man komt gezellig met ons praten en nodigt zichzelf uit voor een kop koffie. Of we ontbijt willen, dan komt hij dat straks even brengen. Leuk, alleen...we moeten het nog krijgen. Een oudere man met twee lijfwachten blijft staan en zegt dat zijn dag weer helemaal goed is, nu hij ons zo stralend ziet zitten. Ja, wat moet je daar nou op zeggen? We nemen afscheid van Peter en Jen, die op weg gaan naar Myanmar en dolgelukkig zijn als ze na 1 jaar India eindelijk achter zich kunnen laten.

Als we ons melden bij het hotel waar we steeds verbleven in Delhi blijkt dat een serieus probleem te hebben. Niet alleen is de elektriciteit uitgevallen, ook de generator werkt niet. En zoals meestal weet Navin ook deze keer raad. De auto wordt bij zijn huis gestald en wij gaan naar het centrum van Delhi, waar we in hotel Diplomat verblijven. We hebben geluk, omdat we voor 4 nachten hebben geboekt, krijgen we een schitterende suite. Behalve Connaught Place en Khan Market zien we niet echt veel van Delhi. Dat kwam zo:


NATIONAL GALLERY OF ART

Op de zondagmorgen krijgen we ruzie om feitelijk niks, maar Ronald blijft boos. Iets wat ik absoluut niet begrijp en ook niet gewend ben. Ik besluit om maar wat uurtjes zoet te brengen in het museum. Er zijn prachtige sculpturen te zien in de tuin en veel kunst is absoluut de moeite waard. Alleen de hedendaagse kunst kan me niet echt bekoren. Maar er is veel te zien en ik kom dan ook pas laat in de middag terug in het hotel, waar ik Ronald heel anders aantref dan 's morgens.

Hij ligt in bed, gloeit van de koorts en heeft overal pijn. Stevige griep denk ik nog. Maar zelf denkt hij aan dengue, ofwel knokkelkoorts. De volgende morgen gaan we naar een privé-kliniek en hij wordt opgenomen, inderdaad voor dengue. Hij gaat direct aan een infuus en krijgt medicijnen tegen pijn en koorts. Dat wordt nog wat, we moeten woensdag naar Nederland terugvliegen! Als bij het hotel bekend wordt, dat Ronald dengue heeft, krijg ik alle medewerking. Taxi's worden gratis geregeld en ook kunnen we de kamer houden tot het uur van vertrek (midden in de nacht).

Ronald kan gelukkig terugvliegen maar is nog lang niet de oude. Zo moet zijn bloed regelmatig gecontroleerd worden op het aantal bloedplaatjes. Als dat onder een bepaalde waard komt, volgt er in India normaal een bloedtransfusie. Maar onze bloedgroepen zijn verschillend en alleen al om die reden lijkt het de arts veel beter om terug te gaan.

En zo komen we aan in Amsterdam, voorlopig zijn we een week of 6 in kalm, rustig, georganiseerd Nederland om bij te komen van de kakofonie die India is. Nederland, waarin je bij 5 kilometer te hard een bekeuring krijgt. En er is geen agent, die je een kleinigheidje kan toestoppen....

 

Ronald is intussen weer helemaal de oude. De volgende update verschijnt rond de 20e december

Reacties


1
Annemiek Tubbing
19/11/2014 21:49
Ha Rini en Ronald,
het laatste deel kende ik al, maar wat zijn de verhalen en foto's weer prachtig! Geniet nog even van NL en de familie en ik zie de volgende verhalen graag weer komen. Groeten Annemiek
2
aditya
25/12/2014 12:33
Such a wonderful sight to cross on NH4(national highway 4). I was riding Harley and I overtook you between Kolhapur and Belagum on sunday 21/12/014 around 7:30 a.m.

I wished you luck !! Not sure if you will remember :)

Lovely reading your travelogue !! Someday I follow your footsteps

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »