VAN INDIA NAAR NEPAL

vrijdag 03 april 2015


VARANASI

Het is maar goed dat wij in ons hotel bij kunnen komen van de hectiek van de stad zelf. Daar zijn we niet de enigen in. 's Morgens een tripje naar de stad en laat in de middag en in de tussentijd aan het zwembad. Om een ons onduidelijke reden verandert de omgeving echter steeds meer in een bouwput. Als ook het hotel zelf begint met een renovatie, vinden we het welletjes en vertrekken richting Nepal.


Bovenstaande foto geeft een overzicht van de brandstapels waarop de doden verbrand worden, en waarvan de as wordt verstrooid in de Ganges. Dit onder toeziend oog van familie, koeien, geiten, honden en uiteraard toeristen. Heb je te weinig geld, dan laat je het dode lichaam gewikkeld in doeken in het water glijden. Dood en leven liggen in Varanasi heel dicht bij elkaar. 

De weg naar de grens gaat niet over rozen en is een echte uitsmijter uit het land. Met een maximale snelheid van 25/30 kilometer per uur over wegen met kuilen waarin je kunt verdwijnen, hobbelen we naar de grens. Mijn verkoudheid blijkt ook niks meer te zijn dan dat. We zijn door gebieden gekomen waar de vogel-(hier varkens-)griep heerst, sommige symptomen zijn gelijk aan een gewone stevige griep. Zoiets moet je toch in de gaten houden.


INCREDIBLE & TERRIBLE

India is een land om nooit meer te vergeten, het staat voor eeuwig op ons netvlies gebrand. Een land dat je niet onberoerd laat, een land vol extremen. Er is veel schoonheid te ontdekken, maar nergens zie je ook zoveel armoede en ellende. We raken er niet over uitgepraat, dat gaat ongeveer zo.
" geweldig eten ", wel uitkijken met de hygiëne". Maar we zijn nergens ziek geweest, wel opgelet en alles zo'n beetje vegetarisch". Daar zijn we het dan over eens, net als over de onvoorstelbare chaos in het verkeer en niet te vergeten de beroerde infrastructuur. Als een Indiase chauffeur asfalt ruikt...dan is de auto al in beweging. Geen enkele verkeersregel, onvoorspelbaar gedrag en ontzettende ongelukken. We hebben het gered! We zijn India weer veilig uitgekomen.

Als ik zeg "kleurrijk", zegt Ronald: ‘ heb je die afvoergoot langs die winkels gezien?. Als ik de kruiden ruik, ruikt hij de riolering....Noordwest India vinden we allebei het mooiste gedeelte, gevolgd door Rajastan, ook de minst bevolkte gebieden. Want India is dan wel groot, maar ook overbevolkt. Aardige mensen, maar allemaal zeer luidruchtig. En privacy, wat is dat? Ze klimmen bijna in je auto, lezen mee in je computer en spugen naast je schoenen op de grond. Er zijn veel te weinig toiletten, dus langs wegen en rivieren wordt er gedaan wat nou eenmaal moet. India is ook het meest vieze land, mensen leven op de vuilnisbelt. Maar de rotzooi wordt ook niet opgehaald. Recyclying via mens, koe, varken, hond, kip enz.

Fascinerend, cultuurrijk, prachtige architectuur, dat ook. "Oude stenen" bromt Ronald, want je wordt toch een soort tempelmoe. Ontzettend veel aardige mensen en een enorme gastvrijheid ontmoet. En onvergetelijk: "zijn jullie Ronald & Rini" in Delhi met 18 miljoen inwoners.

Een land met een godsdienst die ons verstand in ieder geval te boven gaat. Aanbidden van Rama, Krishna en Shiva, oké. Maar 75.000 of meer goden? Ratten, koeien, slangen...het water van de Ganges? Mensen, die hier verlichting vinden? Ik vind het knap. Een kastesysteem dat officieel afgeschaft is, maar nog steeds functioneert en gearrangeerde huwelijken...Ga maar door. Een land waar we nooit zouden kunnen wonen en nooit zullen snappen. Maar...niemand die India bezoekt, zal het land onverschillig laten. Na 8 maanden is het mooi geweest, we gaan door naar Nepal. In ieder geval geldt voor Ronald: INDIA = I Never Do It Again!


NEPAL - de grens

Er zijn weer veel mannetjes die ons allemaal willen helpen met de grensovergang. Zoals gewoonlijk wijst Ronald op de vlaggen-stickers; "dat hebben we allemaal alleen gered?, Wat denken jullie, zou het hier ook lukken?" Waarop de heren afdruipen. India uit is een eitje, de man van de douane ziet niet, dat de auto allang niet meer in het land mag zijn. We hebben onze verlenging bij ons, maar hij wil hem niet eens hebben! Wel functioneert het systeem van het carnet, want we hebben inmiddels een email gekregen of we de auto verkocht hebben in India. Dat mochten ze willen!

Bij het visum voor Nepal krijgen we met een echte ijzervreter te maken.Waarschijnlijk heeft de man een goede vriend, die geldwisselaar is. Het visum moet betaald worden in USD en die mogen geen oneffenheden vertonen, zoals een inktvlek of een beschadiging. Ronald ontploft bijna, want het Nepalese geld is zo goed als allemaal versleten...We hebben gelukkig nog wat dollars en zoeken een paar gave exemplaren uit. "Zal ik ze nog even strijken?" vraag ik Ronald, die nog steeds nijdig is.


LUMBINI

Na een paar onrustigere nachten hebben we ons helemaal verheugd op de rustige omgeving van Lumbini, de geboorteplaats van Boeddha. De vorige keer dat we hier waren, sliepen we bij het Japanse Vredesmonument. Ook hier is er iets veranderd. Misschien tijdelijk, dat is voor de bewoners wel te hopen...Vanaf 19.00 tot 24.00 uur worden er godsdienstige gezangen en gepreek door de microfoons geroepen. En tot onze verbijstering begint de man de volgende morgen om 07.00 uur weer opnieuw. Snel maken dat we wegkomen hier.


CHITWAN NATIONAL PARK

We komen dit keer van de westkant dit park en daardoor gaan we een andere ingang van het park in. We rijden de bufferzone in en kamperen aan een riviertje bij een militair kamp. De militairen bewaken de neushoorns en dat gebeurt heel succesvol. Je kunt hier op een olifant naar de neushoorns zoeken, maar de ene familie die we spraken had geen hoge score: 1 neushoorn en 2 pauwen. Toch maar niet dan. Ondertussen slaat het weer totaal om; de regen komt met bakken uit de lucht en dat in de droge tijd.

We gaan naar het meer toeristische Sauraha waar je jeepsafari's, olifantenritten, kanotochten, junglewandelingen enz. kunt maken. Bij de parkwachters doen ze ons een aanbieding: voor een hele dag met gids/lunch USD 220,--. Of je een emmer leeg gooit. Dat is meer dan in Afrika en daar zie je heel wat meer. Daar moeten we nog eens goed over nadenken.

Wel krijgen we een wandeltocht aangeboden en daar zien we o.a. vechtende neushoorns. Maar ook als we gezellig op het terras zitten, komt er een grote jongen langs, meer dan 2 meter hoog! En op internet lezen we een horrorverhaal: niet ver hier vandaan heeft een neushoorn 10 mensen verwond en 1 gedood.

Bij het Royal Park Hotel staan we in de mooie tuin en hier krijgen we ook bezoek van Belgische overlanders Lieve en Dirk. Dirk heeft net een minder leuke ervaring achter de rug. Op weg naar Chitwan moet hij achteruit rijden en tikt daarbij een wachtende auto aan met als gevolg een klein deukje. De chauffeur eist 40.000 roepies en Dirk betaalt er 20.000, zo'n 200 euro. Dat lijkt niet veel, maar hier is het een heel bedrag.
Bij uitzondering drinken we er een Belgisch biertje op. De rekening voor de drank is 3x zoveel als voor het diner....


OP SAFARI

Na onderhandeling met de parkwachters krijgen we de prijs voor een jeepsafari naar beneden bijgesteld. Voor 200 euro met zijn vieren, het blijft veel, maar te doen. ‘s Morgens om 5.30 aan het ontbijt en dan in een oude Suzuki gypsy op pad. Na een dag staat de teller op 26 neushoorns (maar allemaal zo ver weg, dat ze heel slecht zichtbaar zijn, pauwen, apen, 3 soorten herten, wilde zwijnen, grote hornbill en Ronald heeft een flits gezien van iets, dat een beer zou kunnen zijn. Er is duidelijk bespaard op onze lunch, die bestaat uit gekookte rijst waarin je de stukjes groente moet zoeken... Maar de tocht voert wel door een prachtig gebied, waar ongetwijfeld veel wild moet zijn. Zelfs de tijger, die slechts mondjesmaat wordt waargenomen. Gelukkig hebben we die gezien in het Corbett Park. Lieve en Dirk gaan India nog in en besluiten direct ook dat park te bezoeken.

Ondertussen zijn er nog een stel Duitse overlanders gesignaleerd, die ons 's middags komen opzoeken: Gabriële en Christian. Ook zij gaan verder naar Pokhara, ons volgende doel. Ook de belgen gaan die kant op, dus dat wordt vast heel gezellig daar. We hebben daar sowieso nog het een en ander te doen, want de auto moet in tip-top conditie zijn voor de reis door China en Tibet. Daarover hebben we inmiddels weer een e-mail gehad. Er is wat vertraging, maar misschien lukt het toch nog met de vastgestelde datum. Mmmm, misschien ook niet dus! En er is wat veranderd in de Chinese wetgeving, we moeten een extra gids hebben door Tibet. Of we rekening willen houden met wat extra kosten. En we kunnen nu echt geen kant meer op, we moeten wel. Zouden ze het weten?

Ronald kan zijn India-ervaring goed gebruiken op de weg er naar toe. Hij rijdt de bergwegen alsof hij het zijn hele leven al gedaan heeft; ik voor mij denk dat hij teveel van de Indiërs heeft overgenomen...!

Reacties


1
Josien Schippers
03/04/2015 15:12
Wat een mooi afscheidsverhaal over India. Jullie verschillende kijk op diverse zaken is ook erg vermakelijk :) De 2e foto (Varanasi) vind ik zo'n aparte sfeer hebben, net of het geschilderd is of zo, prachtig. Het was weer genieten, als jullie ooit terugkomen beginnen jullie vast een reistijdschrift samen, jullie vullen elkaar perfect aan qua foto's en commentaar, ik neem een abonnement in elk geval :)

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »