VAN NEPAL NAAR KASHMIR

zondag 03 augustus 2014


SWAYAMBHUNATH

Beter bekend als de Monkeytempel en een toeristische trekpleister. Waarom is ons absoluut een raadsel. Nog nooit hebben we een dergelijke bende bij een tempel gezien. De spiraaltop is afgedekt, waarschijnlijk als bescherming tegen de duiven, die in grote getale aanwezig zijn. Net als de apen die zich tegoed doen aan al het groente-afval dat ‘geofferd' wordt en dan lopen er ook nog geiten en honden. Schoenen uit hier? Ik dacht het niet... Wat een trieste boel. Deze tempel heeft alle aantrekkingskracht verloren.


PASHUPATINATH

Hier mogen alleen Hindoes en Boeddhisten naar de betreffende tempels. Wat je hier ziet, is meer fascinerend dan iets anders. De doden van Kathmandu worden hier gecremeerd aan de oevers van de (toch al sterk vervuilde) Bagmatirivier. Als je een westerse crematie voor ogen hebt, een lugubere ervaring.

Bij aankomst is het een drukte van belang. Een stad als Kathmandu heeft nou eenmaal veel doden en alle familie staat in lange rijen voor de ingang van de tempel. We moeten wel entree betalen, maar worden naar een andere kant geleid, waarvandaan je een goed zicht hebt op de rivier. Er zijn meerdere verhogingen met brandstapels en de dragers brengen op een brancard de doden binnen, die gewikkeld zijn in doeken.

Ze worden op de brandstapel gelegd en die wordt aangestoken. Na verloop van enige tijd, gaan alle overblijfselen de rivier in. Er staan inmiddels 2 jongens in de rivier die kennelijk de interessante resten opduiken. Misschien gouden kiezen o.i.d.?? Brrrr..de vervuiling van het water moet daar inmens zijn, de stank is verschrikkelijk, een doek voor je neus/mond is hier geen luxe.

De aanwezige familie - alleen de mannen trouwens - loopt terug en de volgende stoet komt binnen en het ritueel begint opnieuw. Vrouwen blijven bij de tempel.

Er valt nog meer te zien: van lotusblad gevouwen bootjes met bloemen worden in het water gelaten. Er worden gebeden opgezegd door monniken en hindoepriesters. Mensen troosten elkaar. Geverfde en toegetakelde mannen laten zich voor geld fotograferen. Een aantal mannen laten het hoofd kaal scheren als teken van rouw.


INDIASE AMBASSADE

De volgende dag, 1 week na de visumaanvraag, mogen (!) we ons paspoort inleveren. Hiervoor moet je weer wachten. Gelukkig sta ik vrij vooraan en omdat ik niets bij me heb, mag ik doorlopen van de security. De volgende dag krijgen we dan de pas met het visum terug. En hoewel we gevraagd hebben om 6 maanden en een ‘double entry' krijgen we een 3-maands visum met een ‘single entry'. Het extra geld zijn we kwijt. Iedereen krijgt hier waarschijnlijk alleen een 3-maands visum, een waarschuwing is op zijn plaats hier. Voor ons betekent het dat we in Nederland opnieuw een visum moeten aanvragen en laten we hopen dat ze daar wat coulanter zijn.

GARDEN OF DREAMS

Vlakbij de ambassade ligt de toeristenwijk Thamel, een drukte van belang. Een rustpunt is deze tuin. We gaan er lunchen, we hebben een behoorlijke trek. Maar dit moet het duurste restaurant van Kathmandu zijn. De prijzen zijn het eten echt niet waard.

Van de parkeerplaats af komen we niet bij de rijrichting die we moeten hebben. Hierdoor komen we met de auto midden in het drukke Thamel. De straatjes worden steeds nauwer en de GPS leidt ons steeds verder de wijk in. Een vriendelijke fietser gaat ons voor en brengt ons weer naar de doorgaande route. Een hectisch halfuurtje.


BODHNATH

We checken uit bij het Summit Hotel waar we 10 dagen hebben verbleven, met dank aan de Indiase ambassade. Maar er zijn beroerdere plekken om te wachten. We hebben er kennis gemaakt met veel verschillende mensen van diverse nationaliteiten, vaak hulpverleners. Een behoorlijk zwembad en een grote tuin om te zitten en te eten, prima. Het eten is goed, wel wat prijzig. Soms gaan we in Patan zelf eten, ook lekker. Vreemde gewoonte hier: er wordt niet echt geslacht, alles van het dier wordt gebruikt en daarvoor in kleine stukjes gehakt. Opletten met het eten dus, je hebt zo je mond vol splinters, vet, zeen e.d. Vegetarisch eten wordt een goede optie. Bij de rekening is het altijd weer even schrikken: in hotels en diverse restaurants komt 23% extra op de rekening, service en tax, in andere is het maar 10%. Altijd het menu even checken dus.

Voor we Kathmandu definitief verlaten, willen we Bodnath nog even zien, 's werelds grootste stupa. Maar waar ligt dat ding?? We rijden alle kanten uit, behalve de goede. Werkelijk. In eerste instantie rijdt Ronald verkeerd, maar als we dan eindelijk in de omgeving zijn, zie ik het hele ding over het hoofd. We verwachten eigenlijk dat de stupa op een heuvel ligt. Maar nee, deze ligt verborgen achter een straat en we zijn er zo aan voorbij gereden. Maar het is de moeite waard geweest. De stupa is groot en groots. Straatjes met snuisterijen, restaurants e.d. zijn er in een cirkel omheen gebouwd.


JIRI/MT EVEREST

Als je in Nepal bent, wil je toch proberen de Mt. Everest te zien. We weten het, je moet die berg eigenlijk beklimmen en daarvoor al een aantal dagen trekken, maar Ronald heeft uit goede bron, dat we met de auto tot Jiri kunnen komen en vandaar ook de berg kunnen zien. We rijden de Kathmandu vallei uit en komen onderweg langs een aantal beach-resorts aan de rivier die ons een goed idee voor de terugweg lijken. We gaan de bergen in en zitten binnen de kortste keren in de mist en regen. Uitzicht op wat dan ook? We zijn blij als we de huizen zien van de dorpen waar we doorrijden.

In Jiri aangekomen, is de eerste die we zien een gids, die trektochten regelt. Want we kunnen de Everest hiervandaan niet zien. En misschien zelfs helemaal niet, want het is niet de goede tijd van het jaar. Waarvoor wel eigenlijk in Nepal? In het zuiden is het te warm en in het noorden te mistig.

We proberen de volgende plaats te bereiken via een onverharde weg. Dat gaat in het begin prima, maar al gauw stuiten we op 2 bussen, waarvan 1 behoorlijk is weggezakt. Iedereen is bezig om het ding weer uit de prut te halen. Er wordt geschept en stenen worden aangedragen om het gat te dichten. En dan duwen alle passagiers mee om de bus naar een droger gedeelte te duwen. Uiteindelijk lukt het en wij mogen voor. De toyota is er zò doorheen zonder problemen. Het pad wordt steeds slechter en we staan voor de keuze: doorgaan en gokken op een goede kampeerplek of terug als we dat kunnen. Het wordt het laatste, tot groot verdriet van Ronald die wat graag in de modder ‘speelt'. De bussen gaan door, maar worden waarschijnlijk vervangen door tractoren met aanhangwagens waarop passagiers worden vervoerd.

Vlakbij Jiri vinden we een prachtige plek voor de overnachting, vlakbij een nieuw te bouwen tempel?? We krijgen verschillende bezoekers, voornamelijk schoolkinderen maar ook een oudere man, die vlakbij woont. Hij krijgt gezelschap van 2 kinderen met verschillende schoolkleding. Er zijn arme en rijke scholen in Nepal. Zijn kleinzoon gaat naar de rijke school en moet boeken en alles zelf betalen. Zijn vriendje gaat naar de arme school en krijgt de boeken gratis. Dat is vast niet het enige verschil.


NAAR DE BEACH-CAMPING

Van Jiri rijden we rustig terug naar de rivier. Onderweg klaart het weer op en ineens zien we een besneeuwde bergtop. Dat moet de Everest zijn. We nemen snel foto's en blijven nog even kijken. Het duurt niet lang of alles is weer in nevels gehuld.

We komen langs een prachtig ressort aan de rivier met zwembad. We mogen er blijven maar er komen die dag zo'n 140 Nepalezen feest vieren. Als we dat niet erg vinden? Verhip, het is vrijdag en morgen is in Nepal de rustdag van de week. Mmmm, we kijken toch maar even verder. Bij Sun-Kosi is het aanmerkelijk rustiger, maar er is geen zwembad. We blijven er 2 dagen, nemen een broodnodige douche en stoten allebei verschillende keren ons hoofd bij de ingang van de toiletten. De grootte is berekend op 1.40 dus je moet een heel end bukken. Je ziet het vrij veel hier, geld is zeker opgeraakt.

Bij het afrekenen proberen de eigenaren ons ook nog de kosten van parkeren in de maag te splitsen. Prima, als je dat vooraf zegt maar dit lijkt nergens naar. We ronden het bedrag ruim af en ze bekijken het maar.


ENGEL OP ONZE SCHOUDER

Via een mooie weg rijden we terug naar Kathmandu waar we niet meer naar toe willen. (Zelfs niet naar de supermarkt en daar krijgen we spijt van.) We rijden de rondweg, die overal opgebroken is. Het schiet niet echt op. Alle omwonenden moeten hier stoflongen hebben. Het is notabene het natte seizoen! Veel mensen lopen met mondkapjes, geen slecht idee hier. Ook een gek gezicht: de weg wordt uitgebreid en van de huizen wordt de voorste woonlaag afgehaald. (Aan de achterkant weer aangebouwd?)

Vlak na Kathmandu gebeurt het: we rijden op een snelweg met veel bochten, dus we zijn extra alert. Tenslotte rijden ze hier rustig op beide weghelften de bocht in. Als we de bocht uitrijden, geloven we onze ogen niet: er ligt een grote boomstam over onze weghelft!!!
We hebben nauwelijks tijd om te reageren en de toyota vliegt er overheen en komt met een grote klap op de weg terug!!

We zetten de auto op een uitwijkplek aan de kant en inspecteren de auto. We verwachten op zijn minst een aantal kapotte banden en godweet wat nog meer. Wat we niet hadden gedacht: de auto heeft helemaal niets! Dat ding kan alles, zelfs springen. Dan nemen we nog even de tijd om alles te verwerken, want dit had heel goed heel anders kunnen aflopen. Pfffff.... Achter ons wordt de boomstam door een aantal mannen van de weg gesjouwd; ze zijn boven de weg op de helling bomen aan het kappen en deze is van de helling af de weg opgerold.

's Avonds stuiten we op een zijweg die naar een dorpje leidt. Hier heeft de EU een voetbalveld voor de kinderen aangelegd. We maken van de gelegenheid gebruik en slaan hier ons kamp op. Eerst bekijken de kinderen ons en de auto, daarna volgt Ronald de plaatselijke voetbalwedstrijd.


LUMBINI

Als je toch vlak in de buurt bent, ga je natuurlijk een kijkje nemen bij de geboorteplaats van Boedhha. Er zijn hier een aantal hotels, maar de meeste zijn gesloten of anders onder reconstructie. Geen probleem, we vinden een plek vlakbij de vredespagode, een schitterend ding. Als we er gaan kijken, moeten we onze schoenen uitdoen. Prima, maar met deze temperaturen ga je niet gauw op een marmeren trap lopen....

De hoofdingang van het complex en de kaartverkoop liggen een 5 kilometer van elkaar. Dat lijkt op werkverschaffing voor de plaatselijke rickshaws, die in grote getale zijn opgesteld.

De geboorteplek is omgeven door een overkapping van de ruïnes in de tuin van Maya, moeder van Boeddha. Hier is het goed toeven, er zijn zingende monniken, oude bomen en het geheel heeft een serene sfeer. Er loopt een kanaal langs de tempels, gebouwd door diverse landen, die elkaar proberen te overtreffen, niet altijd even geslaagd. Aan de rickshaw-driver vragen we welke tempel ze het mooist vinden. Dat blijkt de Duitse (!) te zijn. Jawel, er zijn blijkbaar veel Duitse Boeddhisten. Het is inderdaad een ding...Deutsche Grünlichkeit en Beierse motieven. Ja, dat vind je niet gauw in Azië. Zoals te verwachten, is de Chinese tempel de grootste. We laten de rest voor wat het is. Je moet een enthousiaste gelovige zijn om hier van te genieten, denken we.


RICHTING BARDYA NAT.PARK

Dit is de beste plek van Nepal om tijgers in het wild te kunnen spotten. Daar gaan we natuurlijk even langs. Bij de ingang worden we direkt al opgevangen door verkopers van hotels en safaritochten. We gaan eerst maar eens langs de accommodaties. Tot onze verwondering is er volgens iedereen wifi. We besluiten een kamer te nemen bij Bardia Wildlife Lodge Na verloop van enige tijd houden overal de fans er mee op. En dan komt al snel de aap uit de mouw. Er is TV, air-co, wifi, àlles, maar: alleen als er elektriciteit is. En dat is er maar zelden.

De jeepsafari die we in de vroege morgen willen doen, is diezelfde dag gedaan door een stel Fransen. Behalve een stel herten en een olifant hebben ze niets gezien. De beslissing wordt in dit geval genomen door onze portemonnee. Ronald krijgt het heldere idee om het geld eens te tellen. Wat blijkt? We kunnen net de kamer en het eten betalen! Dat gebeurt ons eigenlijk nooit. Maar we zitten hier net voor de grens en hij is zuinig geweest met de laatste geldopname. Dat gaat dus niet door en zoals we vaker in Nepal horen: het is niet het goede seizoen; de tijgers laten zich dus waarschijnlijk even goed niet zien.


NEPAL

Dat is gelijk het belangrijkste wat ik van het land wil zeggen. Voor je hier naar toe gaat, is het goed je te realiseren, wanneer de tijd het beste is. En dat is eigenlijk voor het grootste deel in de maanden februari t/m april, mei en oktober/november. De rest van het jaar zijn de bergen in nevels gehuld. Er zijn geweldige trekkings te maken, die weken of een maand kunnen duren. Maar dat is in het natte seizoen een stuk zwaarder en waarschijnlijk niet lonend. Ook zijn dan de nationale parken in het zuiden voor de meeste activiteiten gesloten.

De temperaturen in het laagland zijn in de maanden juni t/m september ondraaglijk heet en vochtig. Wat dat betekent? Stel je voor: je gaat onder de douche en je droogt je niet af. Zo vochtig blijf je de hele dag bij een temperatuur van een graadje of 35-40. De lokale bevolking springt regelmatig in de rivier met kleding en al. Dat geeft wat verlichting, maar voor een Europeaan is het niet uit te houden.

Het land heeft een vriendelijke bevolking en het is vrij veilig. Het gevaarlijkst is hier het verkeer. Als je een lange busrit maakt, neem een kalmerend tabletje...,idee van een toeriste. De buschauffeurs zijn stapelgek hier en geloof me, het gaat je voorstellingsvermogen te boven.

Waarschijnlijk komen we hier eind februari/maart terug om naar Tibet te gaan op weg naar Europa. Voor het zover is, moeten wel de Chinezen de grens wel weer openen. Die is op dit moment gesloten. In ieder geval is het dan overal hoogseizoen.


TERUG NAAR INDIA

We zijn lid geworden van de Noordelijke Indiase 4X4 club. Zodra we hebben gemeld dat we vandaag de grens overgaan, krijgen we berichtjes van de leden. Bovendien heb ik weer eens een keer kiespijn en ook dat heb ik doorgegeven. We krijgen bericht vanuit alle uithoeken, waar we terecht kunnen. Vlak over de grens worden we uitgenodigd op een Indiase farm, waarvan we verslag doen in de volgende update.

Reacties


1
Harry en Laura
03/08/2014 11:55
Hoi Rini en Roanld,
Wij zijn ook in Kathmandu geweest en we herkennen jullie verhalen. Wel heel bijzonder. Maar ik kan me voorstellen dat je de stupa in eerste instantie over het hoofd hebt gezien.
Nog heel veel plezier.
Harry en Laura
2
Sandeep
03/08/2014 14:43
Hey!!

Just saw you on the road, & on seeing the number plate & the web address thought to check out. Nice to see you enjoying.

If you need any help, I would gladly assist whatever I can.

With dreams of achieving what you are doing today one day, I wish you good luck
3
Annemiek Tubbing
04/08/2014 15:29
Ha R&R, leuk die reacties van locals die jullie op de route zien en/of spreken. Toch aardig. Wat een avonturen weer, vooral die boomstam op de weg. Misschien maar goed dat er geen tijd was om af te remmen. Kennelijk de manier om er heelhuids overheen te komen. Mocht het nog eens voorkomen, weet je wat je moet doen. Fijn dat jullie alle tijd hebben om nog een keer terug te komen in het goede seizoen. Het trekt mij toch niet, maar ik geniet wel van jullie verhalen. Take care. Groeten Annemiek
4
kees en Etty Huijdink
05/08/2014 00:18
Jullie maken de reis maar weet dat wij jullie steeds volgen en ontzettend genieten van de prachtige verhalen en foto's. Jaloers is niet het goede woord (of toch wel een beetje?) In een woord FANTASTISCH!
5
Josien Schippers
05/08/2014 10:54
Hallo Rini en Ronald, pfffft wat een chaos. Soms word ik heel rustig van jullie verhalen maar hier krijg ik het benauwd van!! En jullie hebben zeker beschermengeltjes in de Toyota zitten, die boomstam!! En die aardverschuiving hebben jullie ook maar net gemist. Maar ik heb er wel weer van genoten hoor, dankjewel en een goede en rustigere reis verder.

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »