VAN NIKS NAAR NERGENS

maandag 16 november 2009

VAN NIKS NAAR NERGENS

Dat dekt heel aardig de lading van dit stuk van onze reis. Dachten wij dat Ruta 3 door een leeg landschap ging? Toen hadden we de prov.Ruta 4 nog niet gehad. Wij kwamen op dit stuk van honderden kilometers, allemaal wasbord-weg, welgeteld 5 tegenliggers tegen. Links en rechts een aantal eenzame schapen en lama's en precies 4 gehuchten.

De eerste plaats ging nog, we hebben er heerlijk brood gekocht en Ronald ging even bij de plaatselijke Welkoop langs om een gasfles te kopen. Die hadden ze niet, maar ze wilden wel even de auto bekijken en gingen graag op de foto. Rond een uur of 4 reden we het tweede plaatsje binnen waar een optimist een hotel probeerde te runnen. Het was voor ons te vroeg, we kregen tenslotte een nog grotere plaats, althans volgens de kaart.

Toen we 2 uur later Castre binnenreden, had dit plaatsje veel weg van "ghost city". Wij waren in ieder geval blij dat we geen gebruik hoefde te maken van de benzinepomp. Die zag er niet uit of er in de afgelopen 5 jaar nog gebruik van was gemaakt. Een overnachtingsplaats hebben we er niet kunnen ontdekken, dus Ronald zette even een tandje erbij.

Het werd later en later en we durfden het niet aan om de auto langs de kant van weg te zetten. Voor de mede-weggebruikers hoefden we dat trouwens niet te laten, maar de wind nam in kracht toe. Dan lig je niet lekker in je bedje. Al eerder hebben we gemerkt dat het dak naar beneden komt als het te hard waait. Geen probleem, daar zette Ronald een dingetje tussen, maar dat was maar tijdelijk. Toen we in de supermarkt stonden en ik Ronald met een blij gezicht naar de huishoudelijke artikelen zag kijken, wist ik dat hij het had gevonden. Sindsdien slapen wij onder een dak, dat gestut wordt door een bezemsteel en dat is zeer effectief.

Uiteindelijk reden we I.Jaccobacci binnen, net voor donker. Ook daar was er geen mogelijkheid om te overnachten. Uit de wind konden we de camper uiteindelijk kwijt naast een Instituut, waar ik toestemming ging vragen om de camper daar 1 nacht te laten staan. Mijn Spaans werd moeizaam begrepen, maar er bleek Engelse les te worden gegeven! En de juf belde direct de direkteur, die ook langskwam. Of ik haar klas even in het Engels wilde vertellen, wat we aan het doen waren. De leerlingen moesten dan vragen stellen. Dat ging net zo moeizaam als mijn Spaans We mochten van de toiletten gebruik maken en er werd zelfs voor water gezorgd. Wat komen we toch een aardige mensen tegen!


BARILOCHE

Ronald had als een blok geslapen na al die kilometers, maar we waren net op tijd voordat de portier van de school zich de volgende morgen meldde. Het laatste stukje naar Bariloche was niet zo ver meer. We tankten diesel en vroegen de weg. Toen we afsloegen, kwamen er 2 personen achter ons aan, die ons de goede weg wezen. Helaas staan er in Argentinië niet al te veel borden en ook kloppen de kilometers regelmatig niet. Op een gegeven moment moesten we erkennen, dat we niet meer wisten waar we waren.

We namen een hapje en drankje en Ronald startte de computer samen met de Carmin op. Hiermee konden we ongeveer uitvogelen, wat de opties waren. Min. 45 km terug of 5 km verder een echte 4x4 weg nemen naar Ruta 80. Uiteraard was die laatste keus het meest aantrekkelijk. Dus reden we de weg van een Argentijnse Boer Biet op. Door beken, zand, en glibberig grasland modderden we verder. Wel leuk om te doen, maar erg opschieten deden we niet. Ruta 80 was niet veel meer dan de weg van Boer Biet. Toen de weg uiteindelijk asfalt werd, reden we na korte tijd Bariloche binnen.


7-Lagos

Bariloche ligt in het gebied van de 7-meren en het is hier werkelijk prachtig. We vonden een camping aan het Lake Guitierrez, waarvan de foto's voor zich spreken. Je raakt een keer door je superlatieven heen. De camping deelden we met een Frans gezin, drie mannen totaal verslingerd aan het vliegvissen en een vrouw, die voor de rest zorgde. Ze hadden de parilla al branden en ons vlees ging er gewoon bij op. Gezellig met een goed glas wijn. Jammer dat ze de volgende dag weggingen.

We hadden prachtig weer hier, alleen de avonden zijn goed koud. Ronald stookt de parilla hoog op, eerst voor het vlees en daarna een groot kampvuur om warm bij te blijven. We hebben besloten dat we bij ons nieuwe huis tzt ook zo'n ding willen, 3 zijdig opgemetseld met een rooster en je bent klaar.

Hier heb ik mijn schetsboek opgezocht en me uitgeleefd. Dat werd tijd ook! Ronald had een afspraak gemaakt om te gaan "kayakken", dat had ik niet achter hem gezocht. Het was een heerlijke dag, heen wind mee, behalve een laatste stuk waar we ons doorheen moesten vechten. Een lunch op een mooi strandje en weer terug naar de camping Een warme douche was toen heel welkom.

Bariloche bestaat voor een groot deel uit hotels, restaurants, kledingwinkels en chocoladewinkels. Heerlijk van gesnoept, maar we waren sterk en hebben geen chocolade meegenomen, want dan zou het eind zoek geweest zijn. Een van onze gasflessen was leeg en we hebben ons mottig gezocht om het ding te vullen. Ons is het niet gelukt, maar de kampbeheerder wist raad en nam een lege fles mee om hem gevuld weer mee terug te nemen. Voortaan moeten we op zoek naar Oskar-gas legde hij ons uit. We hebben na 4 dagen afscheid van ze genomen.


De gletsjer en de watervallen.

We reden naar de top van de berg in gezelschap van nog heel wat anderen. Tot 12.00 uur mag je het nationaal park Nahuel Huapi in, vanaf 12.00 uur de weg omhoog en vanaf 16.00 uur dezelfde weg weer terug. 1-richtingsverkeer, want de weg er heen is smal en moeilijk begaanbaar. De gletsjer liet 3 brokstukken vallen, die we wel hoorden, maar niet zagen. Op de terugweg gingen we langs de watervallen Los Alerces en dat vonden we eigenlijk veel mooier.

Het seizoen is nog niet begonnen en de campings hebben we vaak  voor ons alleen met nog een paar anderen. We denken erover na om eens een hotel te proberen. Hoewel de campings vaak wel heel mooi liggen. De volgende morgen tikte de regen tegen het dak. Kamperen in de regen vinden we niks, we gaan naar een hosteria in St. Martin los Andes.

Reacties


1
bekkers
17/11/2009 15:17
we zullen het verhaal nog even goed lezen maar maken ons op voor een volgend potje hockey
gr Ric&Kor
2
corriecouperus
18/11/2009 10:04
wij zitten in de ban van sinterklaas, vallende bladeren en disneyfiguurtjes bij albert heijn! Ik ben stikjaloers zo langzamerhand. hart. leuk om de route op de kaart te volgen. gr.Corrie
3
marjolijn
21/11/2009 14:28
wat een prachtige natuur. ik geniet van jullie verhalen. lieve groeten van Marjolijn
4
bep en emil tammenga
22/11/2009 11:06
beste globetrotters,
wat maken jullie toch spannende dingen mee. Prachtige fotos.
Het leven kabbelt hier rustig door.
Warm weer: 17C. We genieten van jullie verslaggeving.
Hartelijke groeten, Bep en Emil

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »