voorjaar in turkije?????

zaterdag 31 maart 2012

 

SULTANYE

Het meer met een mooi uitzicht is helder en koud, maar de thermale baden zijn knap heet en heerlijk ontspannend. En we kunnen er overnachten, net als een Duits echtpaar, dat zelfs een huis gekocht heeft hier. De volgende morgen rijden we naar Fethiye, waar de hele bevolking langs de boulevard lijkt te genieten van het heerlijke weer. Vlakbij ligt Öledeniz met een van de mooiste stranden van Turkije. Aan een mooie lagune ontmoeten we een stel Poolse reizigers, op weg naar Mongolië. 

 

LYCIË

Het is een prachtige omgeving in de buurt van het beroemde Lycische wandelpad en bij Faralya stoppen we bij George House, dat vanaf grote hoogte over de zee naar Rhodos uitkijkt. We vinden het er zo mooi dat we besluiten te  blijven.

Alleen de auto nog even op zijn plaats zetten....oeps! die staat op slot met de sleutels er nog in en ja, de reservesleutels ook! Een Amerikaanse zegt dat ze een auto op 2 manieren open kan maken (ook niet iets wat je verwacht, maar goed) maar ze kan geen uitkomst bieden. Na een half uurtje modderen, belt de eigenaar een slotenmaker, die toch nog een klein uurtje bezig is om in te breken. Een geruststelling wat de veiligheid betreft! De reservesleutel wordt op een bereikbare plaats opgeborgen. s’ Avonds is het druk aan tafel - het eten is heerlijk, maar eten op een kussen op de grond is minder comfortabel. We vieren mijn verjaardag en de volgende dag is gereserveerd voor het schilderen. Van aquarelleren ben ik meer vergeten dan ik ooit geleerd heb....een hele uitdaging. 

 

SAKLIKENT

Van Faralya rijden we naar de kloof van Saklikent, wat volgens de reisgids een natuurwonder moet zijn. We betalen de entree en lopen verwachtingsvol over de loopbrug.  Helaas - we mogen niet verder dan een 150-200 meter want er staat teveel water in deze tijd van het jaar. Ik voel me genept en probeer nog iets van de entree terug te krijgen, maar nee, grrr.. Als we lunchen op de parkeerplek komt er een hele bus van Kras aan, die alles van onze reis willen weten. Ook deze mensen zijn binnen een minuut of 10 teleurgesteld weer terug.  

Dus: nooit naar toegaan in winter en voorjaar!!

 

KAS

In de middag arriveren we in Kas, waar we Maurice en Isabel ontmoeten met hun 2 zoons. Ze komen net uit Iran komen en nog steeds heimwee naar het land hebben. Ze hebben er 2 maanden rond getrokken en zijn nog steeds erg onder de indruk van de hartelijke en gastvrije bevolking. Eigenlijk wilden ze via Iran naar Pakistan en Bhutan, maar ze vonden Pakistan achteraf toch te gevaarlijk.Wel zijn ze een week of 2 in Irak geweest, blijkbaar ook heel anders dan je verwacht op grond van de westerse media. Langzaamaan rijden ze nu terug naar Nederland.

Kas is een levendig stadje, niet echt een toeristenstad, maar heeft wel een jachthaven. We kunnen zelfs bij de jachthaven slapen, maar dat wordt ons afgeraden ivm de herrie. Dus we rijden een paar kilometer verderop waar we aan het strand kamperen. Het is er erg rustig tot een uur of 9, waarna bij de bar op het strand een feestje losbarst, dat tot een uur of 2 duurt. Niet zo rustig dus.

 

CIRALI

Nee, dan Cirali, aan de voet van de Olympos. Hier kamperen we op een verlaten stukje zandstrand. Gedurende de maanden juli t/m september is dat niet mogelijk, want dan komen er kleine schildpadjes het strand op. Een paar honderd meter verderop zijn wat hippie-achtige hostels en restaurantjes. Gezellig en heel leuk!

We maken de klim naar de Chimarea, waar door gasvorming al eeuwen vlammen uit de stenen komen. Een wonderlijk gezicht. Ronald kan het nauwelijks geloven en vraagt zich nog steeds af, wanneer de gaskraan wordt dichtgedraaid.. ‘s Morgens “douchen” we in zee, waarvan de temperatuur ons behoorlijk opfrist. 

 

EN DAN..KIESPIJN!!

Sinds een paar dagen heb ik last van kiespijn..nooit iets om naar uit te kijken maat zeker niet op reis!  Maar er moet echt wat aan gebeuren en dus gaan we toch naar Antalya en jammer genoeg hebben we daarom geen tijd voor het mooie merengebied.  In Medical Park word ik na een uur of 2 wachten, eindelijk geholpen.

Gelukkig is er een vertaler aanwezig om de problemen uit te leggen. Uiteindelijk wordt er een foto genomen. Naar aanleiding hiervan volgt het eerste gedeelte van een uitgebreide wortelkanaal- en zenuwbehandeling. Met pijnstillers vertrek ik uit het ziekenhuis en maandagochtend moet ik terug voor het 2e gedeelte. Gelukkig heeft de tandarts begrip voor het feit dat we op tijd naar Iran moeten.

Nooit hebben we echt problemen gehad om in Turkije onderdak te vinden, maar in Antalya duurt het uren. Praktisch het hele strand is afgesloten door hotels, ressorts, restaurants en    picknick/barbecueplaatsen. We rijden verder en verder en ik wordt er moedeloos van, want ik wil eigenlijk maar 1 ding: mijn bedje in!

Dan komen we langs een boulevard waar de ressorts en hotels een wedstrijd doen wie het grootst en meest kitscherig is.  We zien een Kremlin Palace, Topkapi Palace, een Green Palace en het Mardan Palace, omgeven door een wit en klatergoud hekwerk.  

Enfin, tussen het Mardan en Kremlin Palace loopt een smalle weg, die uitmondt in een klein publiek strandje tussen deze 2 giganten. Direkt dopen we onze camper Globetrotter Palace. Heerlijk eindelijk mijn bed in! De volgende dag gaat het gelukkig al een stuk beter; we besluiten Antalya te verkennen, het oude gedeelte is leuker dan we dachten. We komen bij een café-restaurant een groep Iraniërs tegen. We proberen wat meer te weten te komen over Iran, maar zij willen ons bekeren tot het christelijk geloof! Nou ja, zijn we toch in een evangelisch café terecht gekomen!  ‘s avonds gaan we weer terug naar onze stek. Het is er goed uit te houden, want het lijkt hier wel zomer. 

 

Gelukkig maar! Maandag krijg ik te horen, dat de volgende dag nóg een wortelkanaalbehandeling moet gebeuren en dan ook nog in 1 keer. Pff, geen wonder dat ik   pijn had. Dinsdagmiddag kunnen we dan eindelijk weg hier gewapend met een dosis pijnstillers en antibiotica.

 

VAN DE ZON IN DE SNEEUW

duurt nauwelijks 2 uur. Bibberend trekken we onze winterspullen weer aan. We gaan via Konya naar Cappadoccië. Bij een wegwerkerstation vragen we toestemming om daar te overnachten. Dat kan, maar Ronald moet eerst even helpen om een auto op een vrachtwagen te duwen.   Als er een Franse camper naast ons komt staan, worden we uitgenodigd voor een aperitief. Dat laten we ons geen 2x zeggen en er volgen een paar heel gezellige uren. Paul is bezig met het uitzetten van een reis met campers van een bepaald merk ( Autostar). In de zomer is hij dan reisleider. Hiervoor krijgt hij een camper van het bedrijf. Dat lijkt Ronald ook wel wat.

 

Bij het opstaan worden we verrast met een kopje thee bij het ontbijt van de wegwerkers die ‘s nachts zijn thuisgekomen. En zelfs nog een muziekje en een pakje halva (Turkse lekkernij) voor onderweg. We nemen afscheid van de Fransen; ze gaan ook naar Cappadoccië, misschien zien we ze nog wel.

 

KONYA

De meest religieuze stad, waar ook de meest raki wordt gedronken! Het is een pelgrimsoord voor moslims en het gebied van de derwishen, die door dansen in een trance komen, waardoor ze God ervaren. We gaan hier het Mevlana-museum bekijken, een voormalig klooster van deze soefi-sekte, genoemd naar zijn leider. Het werk van deze mysticus ligt ook hier. Er zijn cellen waar de derwishen mediteerden (nu zijn er wassen beelden). Bij het mausoleum van de leider en bij het kistje met alweer baardharen van de profeet zie je mensen huilen en bidden en zelfs de vitrines kussen.  

 

Maar eerst gaan we naar een hamam; na alle dagen koud douchen en/of zwemmen, zijn we hard toe aan een warm bad. Ronald en ik hebben heel andere ervaringen. Bij hem liep er een “ranzig mannetje”. Bij het zien ervan, was de lust tot scrub/massage direkt over. 

 

Ik vond het er heerlijk. Je ligt op een groot verwarmd plateau en na verloop van tijd komt er een zeer pronte dame, gekleed in alleen een boxershort, met armen als een sumi-worstelaar (visualiseer dat maar eens). Er volgt een stevige scrub-en wasbeurt, waarbij je met emmers warm water wordt afgespoeld. Aan het eind wordt ik verrast door een zoen en  ik krijg een ring kado (vind ik nog steeds gek, maar goed). Als ik op het terras kom, zit Ronald daar al ruim een halfuur te wachten.....hij had ook liever die dame gehad.

Vanuit Konya rijden we naar Selime, aan het begin van de Ihlarakloof en beroemd om zijn rotswoningen-en kerken. We vinden er een mooi aan de Ihlararivier gelegen camping. Alleen geen warme douche en een “little village toilet” aldus de beheerder. Een gat in de grond met een kan water...Wat kun je blij zijn met een eigen toiletje.

We maken een wandeling van 12 kilometer in de kloof en verbazen ons over de kerken, zelfs met fresco’s en vragen ons af, hoe de bewoners bij hun woningen zijn gekomen. In Selime is ook nog een “cathedraal” die we aan het eind van de dag nog bezichtigen. De volgende morgen vervolgen we onze weg naar 

GOREME

 

is het hart van Cappadoccië met een bizar landschap én één openluchtmuseum. Overal zie je feeënschoorstenen en rotswoningen/kerken en toeristen. Dan is het Ihlaradal in ieder geval authentieker. Vanwege de wind slapen we voor het eerst beneden. Dat gaat prima, maar we slapen toch liever boven in de tent. De volgende morgen is het wit buiten en het sneeuwt. Dus geen ballonvaart. Daarover waren we nog niet uit gezien de hoge kosten (230 euro voor een uurtje met ontbijt!) Vandaag houden we een internet-dagje, want hier is eindelijk wifi! 

Reacties


1
Paul en Delia
02/04/2012 13:07
Hoi Jongens

Goed te horen dat jullie weer op weg zijn en geweldige avonturen beleven. Istanbul is inderdaad een schitterende stad. Gaat het nu goed met het kleinkind.Je zal het best missen.
Met ons alles oke

Groet en be carefull

Paul en Delia
2
Trd
04/04/2012 20:26
We passed your car on the road somewhere between Tatvan and Van, and just had to shoot some pictures of it. Got the address from one of them. Been reading your stories since we got to the hotel. Great stuff!! Looking forward to reading more. The two of us are on our way along the old silk road. We're doing the leg from Istanbul to Tashkent this year. Anyway, hope to be able to keep reading your stuff for a long time.
3
theo en els van stralen
08/04/2012 17:51
Hallo R2 vandaag, 1e Paasdag, met B2 Yv en Wi en de 4 kids van 11.30 tot ca. 15.oo uur gegeten. B2 A en T zijn nu hier. Theo en ik hebben jullie gevolgd en gaan dat v.a. nu dus weer doen. Jeetje, jaloers jaloers ben ik alleen al als ik die foto's zie. De rest lees ik straks want zij gaan naar huis. Morgen gaan Theo en ik met jullie ouders ..... ja natuurlijk, weer ergens eten.Ja de Paasdagen zijn niet alleen heel gezellig maar we worden er ook kogelrond van. Gr. ook van Theo
4
Guus
09/04/2012 18:49
Ha die lieve twee,
Heerlijk genoten van jullie verhalen. Zo te horen hebben jullie wel weer je reisritme te pakken. Wat top dat jullie dit toch maar weer doen en weer veel beleven. Toi toi voor het komende traject. Jullie zijn inmiddels zo ervaren, dat gaat vast goed lukken. Heel lieve groeten vanuit Elspeet, waar ik een paar heerlijke luie dagen heb. Nou ja lui voor mij, want Donald volgde een 2 daagse cursus bij Max Hunt, de bow hunter!
We blijven volgen!
5
marjolijn
01/05/2012 09:15
Hoi grote reizigers,hier een bericht van een kleine reizigster.
Vanuit Bergen Noorwegen even een bericht. Na een geweldige treinreis van Oslo naar Bergen even de boel hier verkennen. Vanavond op de boot voor het avontuur Hurtigruten tot aan de russische grens. Dag lieverds fijne reis.

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »