WIJ ZIJN IN ZUID AFRIKA

maandag 11 februari 2013

WE ZIJN IN ZUID-AFRIKA


ZAVORA BEACH

Door de grote overstromingen zitten we hier langer dan we dachten. We snorkelen heel wat af. Je moet er wel wat voor over hebben - zoals over de rotsen klimmen, maar dan zie je hier de mooiste vissen van Mozambique.  Om ons heen worden mosselen gezocht door de plaatselijke bevolking. Op de 4e dag krijgen we gezelschap van een stel Belgen die in Zuid-Afrika/Mozambique rondreizen. Bij de vissers op het strand bestellen we mosselen en kreeft. En Belgen weten wat ze met mosselen moeten doen! Kreeft is natuurlijk altijd lekker.

We worden op de hoogte gehouden van de situatie bij Xai-Xai, waar nu mensen geëvacueerd worden en met man en macht gewerkt wordt om de weg naar het zuiden open te krijgen. Op dag 5 horen we dat het zou moeten kunnen en we besluiten het er op te wagen.

In Zavora hebben we ook een Nederlandse arts ontmoet, Paul Zuidema, die hier al een jaar of 3 - 4 werkt in een klein hospitaal. We komen tijdens zijn spreekuur, waar hij per dag zo'n 100 mensen behandelt, geholpen door een vrouw van de middelbare school en iemand die tot vroedvrouw wordt opgeleid. Werkelijk ongelofelijk, wat hier gebeurt. Er schijnen niet meer dan 900 artsen te werken op de totale bevolking van Mozambique. De artsen die hier worden opgeleid, gaan direkt aan het werk in management en adviesfuncties. Tja...wat moet je daar van zeggen..

Paul vertelt over zijn praktijk met veel enthousiasme. Eén verhaal maakt op ons toch een onvergetelijke indruk. Een vrouw, zwanger van een tweeling, bevalt thuis van een van de twee. De andere wil niet komen. Ze loopt (!!) 10 km naar de praktijk, waar de andere helft wordt geboren...onvoorstelbaar. Paul beschikt alleen over een praktijkruimte, apotheek, opnamecapaciteit van 3 bedden en een verloskamer. Ambulance of operatiezaal zijn er niet.

Nog schokkender is zijn verhaal over HIV. Er wordt nauwelijks meer getest op HIV en mensen weten dus niet of ze wel of niet besmet zijn. De daling van het aantal HIV-gevallen daalt dus dramatisch! De grootste leugen die er is zegt Paul.

Als we vragen waar hij het meest behoefte aan heeft, zegt hij: handjes! Co-assistenten, verpleegsters die een tijdje willen helpen, zijn meer dan welkom hier. Gewoon melden op onze website of bij Zavora Beach - iedereen weet waar het hospitaal is.


XAI-XAI

De weg er naar toe is prima, we kunnen er zelfs tanken. Maar boodschappen doen, nee. Wat blijkt: de hele (laaggelegen) binnenstad staat leeg. De bewoners weg en de winkels en huizen gebarricadeerd, een luguber gezicht. Verderop komt het: een onafzienbare watervlakte strekt zich voor ons uit. Het IJsselmeer is er niks bij.  Hutten/huisjes staan in het water. De Limpoporivier stroomt enkele centimeters onder de bruggen door. Bij de grootste brug zijn de bruggenhoofden weggeslagen door het wassende water. Eén voor één gaan de auto's over een geïmproviseerde brug.

We moeten nog een stuk verder, want de eerstvolgende campings zijn niet te bereiken. Uiteindelijk komen we 150 kilometer t.n.v. Maputo uit.


MAPUTO

Het stikt er van allerlei behulpzame types, die ook wat willen verdienen. Bijv. Iemand die ons een hotel wilde aanraden. We zeggen dat we een GPS hebben, die ons de weg wijst. Vraagt hij aan zijn kameraden of ze weten waar Hotel GPS is...

Heet, vochtig, vies, veel kapotte wegen/trottoirs...we hebben er niets moois aan kunnen ontdekken. We hebben het geprobeerd: het Nationaal Museum (had ik best kunnen missen), een treinstation (schijnt het beste te zijn wat ze er kunnen bieden), een botanische tuin (mwah..). Wel hebben we het getroffen met het hotel, Residencial Palmeiras, een mooie kamer met airco en een heerlijk ontbijt. Per nacht: 90 euro. Want Maputo is niet goedkoop.

BIBI MOZAMBIQUE

We hebben nog een 2 dagen voordat ons visum afloopt, maar we houden het voor gezien. We gaan naar Zuid-Afrika. De weg naar de grens loopt door kleinschalige akkertjes, verkoop van de opbrengst door de plaatselijke bevolking en bij de grens worden we ouderwets lastig gevallen door behulpzame types die je de weg willen wijzen. Wij wijzen naar de vlaggenstickers op de auto van de bezochte landen. Als het daar gelukt is, zal het toch hier ook wel gaan??? Dan willen ze je nog een poot uitdraaien bij het geld wisselen, maar die vlieger gaat ook niet op. Op de telefoon kunnen we ze zo de actuele koersen laten zien en meestal is het dan afgelopen.

In Z-Afrika kunnen we geld wisselen bij het geldwisselkantoor - alleen moet je dan laten zien, dat je het geld hebt opgenomen bij de bank. Bonnetjes van de ATM sparen dus. De reden: uitbannen van de geldwisselaars op straat. Maar ja, als we het geld uit Mozambique nu willen wisselen, moeten we wel naar de geldwisselaars! Werkt dus niet helemaal. We krijgen wat minder rands voor de meticals terug, maar toch nog een redelijke koers.


WAT EEN VERSCHIL!!

We gaan de grens over naar Zuid-Afrika en vanaf de eerste kilometers is al duidelijk dat dit eigenlijk geen Afrika meer is. Grote plantages, ordelijk gerangschikt, prima wegen met veel meer auto's. Steden i.p.v. dorpjes, grote malls i.p.v. marktjes en kleine winkeltjes.

Ook een groot verschil is de bevolking, ze zijn hier goed gekleed en eerder te dik dan te dun en dat gaat op voor zowel blank als zwart. Hoe is het mogelijk dat er zo'n verschil bestaat binnen een kilometer of 5 afstand??

In de 1e grote plaats die we tegenkomen, Nelspruit, gaan we ons te buiten in de supermarkt. Je kunt hier alles krijgen, wat je maar wilt van yoghurt tot en met vleeswaren. We kopen vers vlees i.p.v. ingeblikt spul. Dat wordt ouderwets smullen!
Kledingzaken, kampeerwinkels, speelgoed, restaurants, noem het op en ze hebben het hier overal in de malls.

Dan de camping: behalve superschoon en schitterend aangelegd, hebben ze hier zelfs ligbaden, óók superschoon - ik durf zelfs niet te dénken aan hoe een ligbad in een Afrikaans land er uit zou zien....

De volgende morgen gaan we weer terug naar Nelspruit: Ronald heeft een geïnfecteerde wond aan zijn voet waar hij zalf voor wil kopen. De apotheek hier heeft zelfs een kliniek waar je je kunt laten behandelen. Als je geld hebt tenminste: want zonder geld kom je hier in een staatsziekenhuis en daar kun je beter niet heen gaan als je leven je lief is. Niet alles is op Europees niveau, dat is duidelijk. Maar Ronald zoekt wat rands bij elkaar en de verpleegster behandelt de wond. Hij krijgt zalf en anti-biotica en de wond wordt verbonden met glucose-poeder. En nou maar hopen dat het over gaat.


ZUID-AFRIKAANSE GASTVRIJHEID

Vanuit Nelspruit willen we naar de Blyderivier en de canyon via de Sabierivier. De eerste halte is in Sabie, waar we kamperen op Merry Pebbles. Het is zondag en Zuidafrikanen zijn kampeerders, dus het is er druk met "bakkies" en trailers.
Overal om ons heen wordt Afrikaans gesproken, het valt nog niet mee om het te volgen. We hebben leuke buren, Kobus en Maritza, die een notenfarm hebben. We worden uitgenodigd om een kijkje te nemen en er kan zelfs gejaagd worden. Dat ziet Ronald helemaal zitten.

 

Maar hij voelt zich langzaamaan steeds beroerder en krijgt goed koorts. We zijn bang dat het malaria is, maar het kan ook door de ontsteking komen. Even aankijken dus. En het wordt gelukkig minder. Inmiddels krijgen we ook een bericht van Anita en Carlos met wie we in Tanzania 10 dagen zijn opgetrokken. Ze zijn verhuisd en wonen in Kaapsehoop, 25 kilometer ten zuiden van Nelspruit. En we moeten langs komen vóór we de regio uit zijn. Terug naar Nelspruit dus, waar Anita ons ophaalt.

Een heel andere Anita dan die we ons herinneren...kort zwart koppie i.p.v. lang blond haar en volledig opgemaakt en aangekleed. Even wennen dus. Carlos is druk aan het werk. Ze wonen aan de rand van het dorp en de wilde paarden komen regelmatig even "buurten".

We hebben een paar ontspannen dagen waarin Ronald weer helemaal de oude wordt. Pfff...dus toch de ontsteking geweest. Anita en ik wandelen in de omgeving en ik maak kennis met zo ongeveer de hele bevolking van dit kleine plaatsje. In Nelspruit gaat Ronald toch overstag en koopt de Go-Pro, een minicamera waarmee je kunt filmen. Hij is zo blij als een kind en is uren in de weer om het ding te installeren. Na een dag of 3 stappen we op en spreken af dat we elkaar over een paar maanden weer zullen zien in het Krugerpark, een leuk vooruitzicht.

Nu gaan we een kilometer verderop naar ons volgende adres: Kobus en Maritza. En dan wachten in Pretoria Monica en Eddy nog op ons....Zuid-Afrika, je gaat meer tijd vergen dan gedacht...

 

Reacties


1
Marijke Frankena
13/02/2013 17:34
Weer genoten van jullie reisverslagen! Eind jaren 70 waren Robert en ik ook in Nelspruit. Voor Robert zijn werk! Volgens mij zit er een aluminium smelter, of bauxiet mijn. Helaas kan ik het hem niet meer vragen.....
In Zuid Afrika zeiden ze toen al : wij moeten onze grenzen goed bewaken, er komen zoveel mensen uit de omringende landen, die hier een graantje willen meepikken van de betrekkelijke welvaart! Het is een prachtig land, we waren daar vele malen. Nog veel plezier en goede reizen!
2
corriecouperus
18/02/2013 15:37
hoi hoi,
fijn dat ronald weer beter is.ik geniet weer van je verslag rini. ik tik alles in kleine letter tegenwoordig want ik heb een botje in mijn rechterpols gebroken. het was even heel glad, vandaar. moet nog twee weken gips. hartelijke groet van corrie
3
Annemiek Tubbing
19/02/2013 23:06
Hallo Rini en Ronald,
dat snorkelen spreekt mij ook wel aan. Heerlijke dat zoute water en zon. Wij gaan ook bijna en komen dan ook buiten het welvarende Zuid Afrika. Botswana is volgens ook nog redelijk te doen. Ik heb er wel heel erg veel zin in. Warmte: ben de kou en sneeuw zat. Na terugkomst (half maart) moet de lente er hier toch ook aankomen. Jullie nog veel plezier en pas op voor ontstekingen (zout water is dan wel heel goed).
Groeten Annemiek

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »