ZIMBABWE

dinsdag 03 september 2013

ZIMBABWE

We komen Zimbabwe weer binnen via de Kariba-grensovergang zonder veel problemen. We moeten alleen weer road-taks??? Betalen zonder dat de reden daarvan duidelijk is. Het Karibameer is prachtig en lijkt ons een prima overnachtingsplek. Onderweg naar de supermarkt komen we langs een garage, waar we een bekende auto zien staan. En inderdaad deze mensen hebben we in Nairobi al ontmoet bij Jungle Junction.

Alex, Claudia en hun tweeling Franka en Theresa reizen een aantal keren per jaar rond in Afrika. Ook zij zijn op zoek naar een camping en dat valt hier niet mee. Kariba mag dan een toeristische trekpleister zijn, maar de campings ... een ervan is zelfs in het bezit van een "tijdelijk" toilet tijdens de verbouwing, waar hij voorlopig nog wel even mee bezig zal zijn. Uiteindelijk belanden we allemaal
bij Moth-camping waarbij je jammer genoeg weinig van het meer kan zien. Maar er zijn in ieder geval goede sanitaire voorzieningen en dat is hier al heel wat. Alleen, waar moeten we betalen?? Uiteindelijk komt er iemand tevoorschijn en het lijkt er op dat we de juiste man betalen.

 

MANNA POOLS

Zeg Manna Pools in Zimbabwe, Zambia of Botswana en mensen krijgen een bepaald hemelse blik in de ogen. "heaven on earth, paradise, the most beautiful place in Africa", zomaar wat uitdrukkingen die we horen. Ook wij willen er heen. En de Duitse familie ook. Dat pakt voordelig voor ons allemaal uit. Want de camping hier kost 20 dollar per persoon, maar we kunnen samen ook een privé-plek kiezen voor 100 dollar. De keus is niet moeilijk.

Manna Pools mag dan het paradijs op aarde zijn, de weg er naar toe is de hel. En we zijn toch heel wat gewend. Een wasbord-weg van het ergste soort en dat voor een slordige 80 kilometer...Op dit soort wegen ben je min of meer verplicht zo'n 50 km per uur te rijden, anders rammelt alles los in je auto. Nu alleen maar de vullingen uit je kiezen.. Hierbij vergeleken zjin de meeste Afrikaanse stofwegen Autobahnen! Maar je moet er wat voor overhebben. Uiteindelijk komen we aan op een onaards mooie plek.

Het is niet echt een plek voor mensen die voor het eerst Afrika of een nationaal park bezoeken. Er staan nergens hekken die de camping beschermen tegen wilde dieren. Dat is ook de charme van deze omgeving. Wij hebben een privé-plek aan de rivier en hebben zowel overdag als 's nachts bezoek van nijlpaarden, olifanten, buffels, krokodillen en hyena's en allerlei soorten antilopen. Eigenlijk kampeer je hier gewoon in de bush, de enige "luxe" is een soort toilet, afgeschermd door een wankel rietmatje. Douchen kan alleen maar op de grote camping. Maar als we samen over de rivier kijken, voel je je werkelijk in een soort paradijs. Geen internet, telefoonbereik, motorboten of wat dan ook. Aan de Zambiaanse kant landt af en toe een vliegtuigje en verstoort de stilte.

De meisjes zijn door het dolle heen als de olifanten over onze kampeerplek struinen. Alleen moeten ze niet te dichtbij komen, natuurlijk...En 's avonds willen ze toch maar niet in hun tent slapen, maar samen met Alex en Claudia in de auto. We maken een groot kampvuur om de dieren wat op afstand te houden en ook om op te barbecueën. Niet dat het de hyena's erg afschrikt, die zijn gewend dat er in de buurt van mensen makkelijk eten te scoren is. Dat blijkt ook bij ons het geval te zijn als Claudia's stoofpot bij het vuur blijft staan in plaats van in de auto. We slapen allemaal net, als er een vreemd geluid van buiten komt en Alex een hyena verjaagt. Maar het eten kunnen we wel vergeten. Dat gooien we de volgende dag een stuk verderop weg en dus blijven de hyena's komen.

In Manna Pools kun je niet alleen door het park rijden, maar je kunt er ook gaan wandelen....dat doen de meesten wel in gezelschap van een bewapende ranger. Als we in de verte een grote groep leeuwen (met jonkies) spotten, vraag ik aan een dergelijke groep of we misschien kunnen aansluiten als ze daar naar toe gaan. De ranger en zijn groep vinden het prima. En geloof me, zoiets is superspannend. Een groep van 15 leeuwen gaan opzoeken, ook al is het dan onder begeleiding is wel even wat anders dan rondrijden in je veilige auto. Nu heeft de groep net een buffel achter de kiezen en ze zijn dus niet echt agressief. Maar je kunt geen 15 leeuwen met 1 geweer dood schieten en ze hebben natuurlijk wel jongen. Langzaamaan komen we steeds dichterbij. Schitterend en geweldig om mee te maken.

 

En 's avonds wordt er natuurlijk bijgepraat onder het genot van gin en tonic, wijn of bier. Met zijn zessen eten klaar maken en opeten is ook erg gezellig. Als er te veel "enge" dieren op de kampeerplek komen, verdwijnen de meiden vroeg in hun bed. In de vroege morgen is het opvallend rustig aan de rivier. Maar rondrijdend zien we veel buffels, koedoe's, elanden, antilopen, olifanten in een prachtige omgeving. De volgende morgen wordt iedereen vroeg wakker door het machtige gebrul van de leeuwen. Die moeten in de buurt rondlopen. We gaan snel op pad en Ronald en ik hebben geluk. Want een leeuw vinden is echt niet eenvoudig. Als ze in hoog gras liggen zijn ze praktisch onzichtbaar. Maar we zien een leeuwin rondlopen en rijden langzaam in die richting. Daar vinden we de hele leeuwengroep en we kunnen dichtbij komen. We zetten de plek in de GPS, zodat we met de familie er heen kunnen rijden. En gelukkig zijn ze er 's middags ook nog en laten de kleine leeuwtjes zich ook zien.


Het toilet van ons kamp bestaat uit een wankel rieten matje met in het midden een ingegraven oliedrum en een wc-bril. Als Ronald hier op zijn gemak zit, krijgt hij bezoek van een nieuwsgierige olifant die zijn slurf om de hoek steekt, zo'n kleine 1,5 meter van Ronald vandaan..Een minuut later (voor Ronald duurt het een minuut te lang) loopt hij weer weg. En Ronald verschijnt wat bleekjes om de neus aan het ontbijt. En dan is het tijd voor afscheid nemen van de Duitse familie na een bere-gezellige tijd. Tot ziens Alex, Claudia, Franka & Teresa!


DE SCHOKDEMPERS

Na het paradijs volgt weer de helse weg terug en dit keer komen we er niet zonder kleerscheuren vanaf. Op de laatste 5 kilometer merkt Ronald dat de auto onbestuurbaar is! Nader onderzoek lijkt te wijzen op 2 schokdempers achter, waar alle olie uitgelopen is! Dat is balen!! Langzaam tuffen we verder naar de asfaltweg. Bij de uitgang staan nog 2 slachtoffers. Een garage zou hier goud verdienen, maar die is er niet. En dus moeten we verder op de veren naar Harare, zo'n 300 kilometer verderop.


HARARE

Vlak voor Harare worden we aangehouden bij een politiecontrole. We gaan wel erg heen en weer, is alles wel in orde? Grr.. we leggen uit dat we van Manna Pools komen en onderweg zijn naar een garage. De agent knikt begrijpend en we kunnen door.

Bij Harare weten we niet wat we zien. We komen vanuit het noorden en rijden een prachtige stad binnen. Wegen omzoomd met grote bloeiende bomen, villawijken, moderne shopping malls en een regiment aan privé-scholen. Duidelijk voor de happy few, want vlak voor het centrum en in het zuiden woont de meerderheid in sloppenwijken met straatverkoop, kleine winkeltjes, slechte wegen enz. Ergens moet hier ook de garage liggen waar we naar toe willen, maar ....toch maar niet. Nee, dat wordt de Toyotagarage en daar gaan er voorlopige schokdempers (voor een Toyota 100) op. De zware schokdempers kopen we wel in Pretoria. Maar iets hebben we wel nodig want zelfs slapen in de auto voelt als slapen op een scheepje op zee.


NAAR GREAT ZIMBABWE

Er is nergens een overnachtingsmogelijkheid tussen Harare en Masvingo, waar we in donker aankomen. Op de gemeentelijke camping lijkt het ons niet veilig en niet schoon, dus we rijden nog wat verder en komen dan bij Pa-Nyanda, een lodge waar je ook kunt kamperen. Alleen er is geen elektriciteit, voor ons geen probleem. Op de camping blijkt er ook geen water te zijn. Kijk, dat is andere koek. Redden doen we ons natuurlijk altijd wel, maar we willen in ieder geval douchen. Als ik uitvaar tegen de manager krijgen we daarvoor een kamer aangewezen.

Deze camping is een voorbeeld van onteigening. Het is er prachtig aangelegd maar er is duidelijk sprake van een "zwart" management. Het is ongelofelijk maar in alle Afrikaanse landen (met uitzondering van Botswana) is dit onmiddellijk te zien. Slecht onderhoud en vooral onhygiënische toestanden zijn kenmerken van een zwart management. Je rijdt er rond en neemt afscheid; als het niet anders kan dan gebruik je alles zo min mogelijk. De reden is dat iedereen maar wat doet, niemand is verantwoordelijk. Zonder uitzondering zijn alle privé-lodges/campings e.d. in handen van blanken.


DE RUÏNES

Great Zimbabwe is na de pyramides het oudste en grootste bouwwerk van het continent. Gedurende min. 4 eeuwen hebben van hieruit koningen het land geregeerd. Zelfs de naam van het land Zimbabwe betekent : stenen huizen komt van deze stad. De vogels uit zeepsteen die hier gevonden zijn, hebben het land voorzien van zijn nationale symbool. De ruïnes dateren van ca. 1100. Lange tijd werd er aan getwijfeld of Afrikanen wel in staat zouden zijn tot het bouwen van een dergelijke stad.Toen de stad eenmaal ontdekt was, is hij geplunderd door blanken die vergeefs hoopten waardevolle schatten en goud te ontdekken.

 

BYE-BYE ZIM

Vanuit Great Zimbabwe rijden we naar Beitbridge, een beruchte grensovergang naar Zuid-Afrika. Het is zelfs zo erg, dat de meeste Zuid-Afrikanen via Botswana naar huis rijden. Omrijden en dan 2 grensovergangen in plaats van 1?? Zo erg zal het toch niet zijn? Onderweg worden we vlak voor de grens aangehouden: we rijden te hard. De laser zonder datum en tijd geeft 74 km aan. Mmmm, met dat bijltje hebben we eerder gehakt. Alleen, deze agent beweert dat we het land niet uitkomen zonder te betalen. En als we het er niet mee eens zijn, dan moeten we maar naar de rechter...Het gaat om een bedrag van 10 dollar. Ronald is het er niet mee eens, maar ik betaal het bedragje en krijg een reçu. Als ik moet tekenen, schrijf ik er bij "not true" waarop de agent in woede ontsteekt. Maar er is betaald, dus we kunnen verder. En dat is maar goed ook, want we rijden sinds een paar dagen zonder verzekering en wegenbelasting (!!). Als ze dat hadden gecontroleerd, waren we verder van huis geweest.


BEITBRIDGE

De grensovergang zelf is voor ons "appeltje-eitje". Met een uur zijn we terug in Z-Afrika! Misschien geluk gehad? Of overdrijven alle anderen?

Zimbabwe is een prachtig land met een vriendelijke bevolking
en we kunnen ons goed voorstellen dat dit weer een toeristische trekpleister zou kunnen worden. Alleen, dan moet er wel wat gebeuren aan de faciliteiten. Zimbabwe mag de prijzen graag vergelijken met Botswana, maar daar kunnen ze niet aan tippen. In veel gevallen kun je hier beter wild kamperen, maar dat laat de veiligheid niet overal toe. Zimbabwe wil een Afrikaans Disneyworld bij Vic Falls. Mr. Mugabe blijft ons verbazen: hoe westers wil je het hebben? Maar een hotel of campsite runnen lukt hier nog niet, dus voorlopig zal het er wel niet van komen.

Veel erger is zijn voorstel om de Zim-dollar weer in te voeren. Juist de invoering van de US dollar heeft hier voor verbetering van de economie gezorgd. En hij dreigt met nationalisatie van m.n. Amerikaanse en Engelse bedrijven als de sancties tegen Zimbabwe niet opgeheven worden. Dat zal de werkgelegenheid niet bevorderen!


TERUG IN ZUID-AFRIKA

Het eerste wat we doen (zoals altijd) is een nieuwe Simkaart kopen. Daar moeten we dit keer al gauw een uur voor uittrekken. Gelukkig is er een camping in de buurt. Allleen blijkt die gesloten. We rijden terug in het schemer en zien dan een bord met "Bushcamp" langs de weg staan. 4 kilometer verder staan we weer voor een gesloten poort. Maar bushcampen wordt het. Geen kip gezien en heerlijk geslapen op dit plekje. Dat mag vaker van ons.


MADI-ET-THAVA

Via Louis Trichardt rijden we naar het Soutpansgebergte, een prachtige rit naar een nog mooiere bestemming. Deze lodge/camping wordt gerund door een Nederlands echtpaar, dat op dit moment vakantie viert in Botswana. De lodge is fantastisch ingericht met inlandse kunst, die je er ook kunt kopen. We kamperen hier met uitzicht op de bergen en we kunnen van alles wat de lodge biedt gebruik maken. Zelfs de kampeerders krijgen hier handdoeken - dat hebben we nog nooit ergens meegemaakt. We besluiten om hier ook maar te eten en ook daar krijgen we geen spijt van. Wat een plek!

We zouden hier nog wel een week kunnen blijven, maar onze vrienden uit Pretoria zijn dit weekend op hun buitenverblijf vlakbij Modimolle. En daar zijn we van harte welkom. De hele familie is aanwezig, want Monica is jarig. Op deze "Plaats" heeft de zoon Jason een camping met chalets, die voornamelijk gebruikt worden voor trouwerijen. In dit land trouwen steeds meer mensen buiten. Hier zijn er 2 plekken voor: bij een hele grote vijgenboom en op een overdekte plek. 's Avonds is er een groot diner en feest; iedereen overnacht en ontbijt, waarna iedereen weer naar huis gaat.

We rijden rond met Eddy en Monica en zien links en rechts antilopen, waterbokken, wildebeesten en koedoe's lopen. We hebben hier een heerlijk weekend en nemen dan weer afscheid.


BELA-BELA

Is beroemd om zijn warmwaterbronnen. Er ligt een mooie camping met warme zwembaden en een spa. Dat lijkt ons wel iets voor een paar dagen. En het is hier prachtig weer in tegenstelling tot Kaapstad, waar het blijft regenen. Veel gepensioneerden overwinteren in deze omgeving.

Op de camping kun je hulp krijgen van de "camping crew" die voor 100 Rand je tent opzet. Dat is in Z-Afrika geen sinecure. Sommige mensen hebben een uitrusting, die zijn zo maar een uur of 3 bezig. Dan is uitbesteding nog niet zo'n gekke gedachte.

Na massage en beauty-salon zijn we klaar voor het vervolg van de reis. De voorbereiding voor Azië zijn in volle gang.

Reacties


1
Alex Claudi Franka und Theresa
04/09/2013 15:37
Hallo Ihr Lieben, was lese ich denn gerade auf Eurer Seite? hat Euch die fürchterliche Straße aus Mana Pools raus doch doch noch Probleme bereitet? Wir haben sie ohne bleibende Schäden überlebt! nach knapp 3,5 Stunden hatten wir wieder Asphalt unter den Rädern. es war eine wunderbare Zeit an einem paradiesischen Ort - vielen Dank für die schönen Abende, die tollen gemeinsamen Erlebnisse und die entspannten Stunden am Lagerfeuer mit Euch! Wir haben alles sehr genossen! Hoffentlich sehen wir uns mal wieder! Liebe Grüße von uns allen, wir sind seit heute früh wieder in Deutschland (und ich bereits wieder im Büro...)! Passt weiter auf Euch auf und genießt jede Minute, wir denken oft an Euch!
2
Annemiek Tubbing
07/09/2013 23:11
Ha Rini en Ronald,
net de laatste 2 verslagen gelezen.Ik ben weer bij en het wordt dus Azie. Ook spannend. Tussendoor ook nog naar NL? Waarom die haast af en toe? Genoeg tijd toch? Wij hebben hier mazzel met het weer. Maakt het einde van de vakantie een beetje dragelijk. Doe mijn best om wat betaald werk binnen te krijgen, maar dat valt niet mee, want de hele overheid bezuinigt, maar ik hou mij wel bezig hoor. Veel sterkte en ik zie al uit naar de spannende verhalen in Azie. Annemiek

Plaats reactie


Naam 
E-mailadres *
Uw reactie *
Los deze vraag op 
Antwoord *
 
* Betekent verplicht veld.

OVER ONS

Ronald en Rini Brouwer

Reizen hebben we altijd graag gedaan en we hebben dan ook al aardig wat landen gezien. Een echte wereldreis maken was altijd een droom, die we nu waar maken. In 2009 hebben we de beslissing genomen: we gaan een wereldreis maken.


Archief berichten

Laatse video: Processie Yazd Iran

http://www.youtube.com/v/YuSRrKGrQNM

Bekijk alle videos »